|
مهمترین مسئلهای که در حالحاضر استان همدان با آن دست بهگریبان است، بحران بیکاری است.
بیکاری معضل بزرگ استان است که برای جامعه کارگری و فرد بیکار پیامدهای ناخوشایندی دارد، مشکلات اقتصادی، روحی و روانی، مشاجره، بزهکاری و بیتوجهی به بنیانهای خانواده بخشی از هزاران مشکلاتی است که فرد بیکار و خانواده او با آن دست بهگریبان هستند. این مشکلات باعث میشود فروریختگی ارزشهای جامعه افزایش پیدا کند، مشکلی که میتواند بهراحتی بنیانهای اصیل یک جامعه را به انحراف بکشاند و آن را از بین ببرد و جامعهای که از درون پاشیده شود، دیگر چیزی برای از دستدادن ندارد و همین باعث میشود بزهکاری و ناهنجاری بیشتر شود وفرد خودش را از بند اتفاقاتی که باعث پایبندی میشود خلاص کند و جامعه با بالارفتن آمار خودکشی مواجه شود.
بیکاری باعث میشود که فرد زندگی را به هیچ بشمارد زیرا هیچ انگیزهای برای گذراندن زندگی و شب را به روز رساندن ندارد. افرادی که همه تلاش خود را میکنند که زندگی متعارف داشته باشند وقتی با معضل بیکاری مواجه میشوند دیگر زندگی و آینده برایشان بیاهمیت میشود.
و درواقع خود را به دست سرنوشتی میسپارند که هیچچیز آن معلوم نیست. در حال حاضر در شرایط کنونی که بایستی بیشتر از گذشته به اشتغال و تولید توجه شود متأسفانه در چرخه تولید و اشتغالزایی در استان مشکلات و موانع وجود دارد. بهرغم پیگیریهای یک کارآفرین برای رونق بخشیدن به امر تولید و اشتغالزایی و صادرات غیرنفتی موانع و مشکلات فراوانی است، اینگونه بهنظر میرسد که بیشتر آن از سوی دستگاههای دولتی و گاهی از سوی افراد غیرمسئول و تنگنظر و کوتاهفکر و ناآگاه به امر اشتغال و تولید و کارآفرینی در استان است که به بیکاری یا افزایش بیکار یا آمار بیکاری دامنمیزنند.
فرض را بر این بگذارید مردی که سرپرست یک خانواده 4 نفره است بیکار باشد او باید برای تهیه مایحتاج روزانه زندگی، خود را به آب و آتش بزند.
این به آب و آتش زدن ممکناست مشکلات بیشماری را برای او ایجاد کند، مشکلاتی که فرد نمیتواند با آن کنار بیاید و چارهای نیست، همین «واژه چارهای نیست» میتواند آبی روی آتش وجدان فرد باشد و او دست به دزدی، قاچاق و... بزند. فردی که بیکار میشود دیگر تعریف درست و جامعی از اوقات فراغت ندارد و نمیتواند، مانند آدمهای دیگر برای خودش شرایط ایجاد آرامش را مهیا کند.
بیکاری امالامراض همه مشکلات یک جامعه است. جامعه زمانی میتواند پویا باشد و به رشد اقتصادی و کارآفرینی و اشتغالزایی برسد(موانع در تولید صادرات مرتفع باشد) و از تخلفات اجتماعی عاری میشود که افراد در آن شغل داشتهباشند و در کنار شغل از نظر کاری حاشیهای امن برایشان ایجاد شود، حاشیه امنی که همیشه استرس و ترس از دستدادن کارشان را نداشته باشند.
این همان دردی است که ریشهکن کردنش جز با فرهنگسازی و همراهی مسئولان و کارشناسان و افراد ذینفوذ سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و معنوی و اقتصادی و همچنین ترمیم پایههای اقتصادی امکانپذیر نخواهد بود، جامعهای که بحران بیکاری خود را بتواند حل کند و چوب لای چرخ تولیدکننده با کارآفرین قراردهد. قطعاً در مهمترین مشکل خود توانسته است با سربلندی و بدون حاشیهسازی بیرون بیاید و این ارزش بزرگ است. ارزشی برای یک جامعه که جوانهایش برای پیدا کردن یک کار مناسب دست به هر چیزی می زنند تا بتوانند ماهانه برای گذراندن زندگی خود و خانواده خود مبلغ ناچیزی را دریافتکنند.
|
