|
باید هویت طراحی سفال را احیاء کنیم
لالجین شهر جهانی سفال این روزها یکی از معدود بازارهای دلخوش کننده برای ارتباط زنده بین مردم با بازهای هنری است. شهر لالجین عنوان جهانی شدن را به راحتی به دست نیاورده، زحمت نسلهای متمادی بوده که لالجین را شهره جهانی کرده و وجود هنرمندان اصیل، خاک و طبیعت خدادادی این منطقه دلایل اصلی این موفقیت بزرگ است.
لالجین با 17 هزار جمعیت کوچکترین شهر جهانی محسوب میشود اما این شهر کوچک، بسیار بزرگ است و ثابت کرد که میتواند در میان شهرهای بزرگ مانند اصفهان، مشهد و ... قرار گیرد و شایستگی به جمعیت و اندازه وسعت نیست بلکه به زیبایی، کیفیت، اراده و اصالت است.
هنرمندان این شهر با گِل زیبایی میآفریند و شکوه عظمت را خلق کرده و اشتفالزایی و ارزآوری میکنند.
شهر لالجین الگوی موفق شهرهای تک محصولی و نماد اقتصاد مقاومتی است و خوشبختانه شاهد مهاجرت معکوس در این شهر هستیم و برای دیگر شهرهای تک محصولی باید این امر را گسترش دهیم و الگوسازی کنیم.
سرشت این شهر باید دگرگون شود و اگر در نگرشها و زیباییشناسیهای آن بهبود حاصل نشود، هدف جهانی شدن نائل نشده است اما کمابیش همچنان مشکلات خود را دارد مشکلاتی که ریشه در تولید و بسته بندی و بازاریابی و تولید دارد.
لالجین پایلوت سفال و سرامیک ایران است
در این زمینه رئیس اتحادیه سفال و سرامیک لالجین در گفتوگو با همدان پیام، با اشاره به مشکلات تأمین خاک، مواد اولیه و سرمایه در گردش هنرمندان، گفت: از مشکلات عمده لالجین، کورههای سنتی است که دمای پخت پایینی دارند، در 3 تا 4 سال اخیر وضعیت صنایعدستی مطلوب نبوده و ضروری است طرحی برای نوسازی و بهینهسازی کورهها اجرا شود تا هم مصرف سوخت کاهش یابد و هم کیفیت محصولات ارتقا پیدا کند و این اقدامی اصولی در حمایت از تولید ملی خواهد بود برای همین هم در صددیم با همافزایی، لالجین را به الگوی موفق توسعه پایدار صنایعدستی کشور تبدیل کنیم.
مهدی کشوری با بیان اینکه لالجین پایلوت سفال و سرامیک ایران است، گفت: برداشت خاک از اطراف لالجین یکی از مشکلات منطقه است و درگیر پیچیدگیهای اداری شده است.
رئیس اتحادیه سفال و سرامیک لالجین اضافه کرد: در این شهر بیش از یکهزار و ۲۰۰ کارگاه و 2شهرک صنعتی فعال است و تقریباً در هر کوچه تولیدی وجود دارد، هنرمندان بسیاری در لالجین مشغول فعالیت هستند و این شهر شایسته نگاه ویژه به عنوان شهر جهانی سفال است.
کشوری با اشاره به اینکه نوسانات قیمت خاک، لعاب و مواد اولیه همراه با مشکلات سرمایه در گردش و فروش، باعث شده بسیاری از تولیدها ناپایدار شوند، بیان کرد: درخواست داریم موضوع راهاندازی صندوقهای حمایتی ویژه صنایعدستی و خطوط اعتباری کمبهره برای تعاونیها و تولیدکنندگان پیگیری شود تا چرخه تولید تداوم یابد.
رئیس اتحادیه سفال لالجین در ادامه به ضعف نظام آموزشی در حوزه سفال و سرامیک اشاره کرد و افزود: با وجود جهانی بودن لالجین، متأسفانه هیچ رشتهای مرتبط با سفال و سرامیک در آموزشگاهها و هنرستانهای شهر تدریس نمیشود.
وی اضافه کرد: اگر بخواهیم تحولی پایدار در این صنعت ایجاد کنیم باید آموزش را جدی بگیریم، حضور دانشگاهیان در این همایش یک نقطه قوت است و انتظار داریم این ارتباط به کارگاهها و تعاونیها نیز گسترش یابد تا زمینه تعامل علم و تجربه فراهم شود.
کشوری با تأکید بر ضرورت تداوم رویدادهای علمی و تخصصی، گفت: هنرمندان لالجین درخواست دارند دبیرخانه دائمی سفال و سرامیک با محوریت لالجین تشکیل شود تا پیگیری مشکلات هنرمندان به صورت منظم انجام گیرد.
وی در ادامه به دغدغه بیمه و معیشت هنرمندان اشاره کرد و گفت: تعداد زیادی از فعالان سفال در لالجین بیمه نیستند و این ضعف بزرگی برای رشتهای است که نسل به نسل منتقل شده است، سال گذشته پیگیر اجرای طرح معافیت بیمه تا 5 نفر بودیم که آغاز شد اما متأسفانه نرخ بیمه 2 تا 3برابر افزایش یافت و بسیاری از تولیدکنندگان توان پرداخت ندارند.
کشوری با بیان اینکه مشکل دیگر، موضوع انرژی و تأمین گاز است، در حال حاضر تعدادی از کارگاههای داخل شهر با نفت کار میکنند که زیبنده شهر جهانی لالجین نیست و وقتی از برندسازی صحبت میکنیم باید زیرساختها هم اصلاح شود، گفت: در صددیم با همافزایی، لالجین را به الگوی موفق توسعه پایدار صنایعدستی کشور تبدیل کنیم و امیدواریم این همایش آغاز حرکتی عملی، مستمر و قابل اندازهگیری باشد.
|
