|
عضو کمیته حقوقی انجمن حمایت از حقوق کودکان با بیان اینکه فرهاد نخستین کودکی نبود که قربانی کولبری شد، افزود: نابرابریهای اجتماعی و اقتصادی، کودکان را به سمت کارهایی مانند کولبری و زبالهگردی میکشاند.
آزاد و فرهاد خسروی نوجوانان 21 و 17 ساله از مریوان، ۲۶ آذرماه برای کولبری راهی مرز میشوند اما گرفتار برف و بوران و سرمای استخوانسوز گردنه تته شدند و جان خود را از دست دادند.
مونیکا نادی در گفتوگو با ایرنا افزود: فرهاد نخستین کودکی نبود که قربانی کولبری شد، حوادثی از این دست به شدت اتفاق میافتد. بسیاری از این کودکان حین کولبری بهدلیل عواملی از جمله بهمن یا سرمازدگی جان خود را از دست دادند.
وی ادامه داد: بهطور قطع اتفاقی که برای فرهاد و کودکان مانند او میافتد به این دلیل است که این کودکان قربانی نابرابریهای اجتماعی و اقتصادی میشوند. فقر و نابرابری های اجتماعی و اقتصادی در کنار نبود توزیع عادلانه ثروت موجب میشود کودکان را به سمت این کار بکشاند.
عضو کمیته حقوقی انجمن حمایت از حقوق کودکان گفت: اساسا کولبری حتی برای بزرگسالان برخلاف شان و کرامت انسانی است و متأسفانه رویههایی که همیشه در مقابل کولبری اتخاذ شده، تسکینهای موقتی است.
نادی افزود: اقداماتی مانند اینکه بیایند برای کولبری بیمه درنظر بگیرند یا طرحی تحت عنوان ممنوعیت تیراندازی به کولبران، تسکینهای موقتی است که باعث میشود واژه کولبری رسمیت یابد درحالیکه در کشوری مانند ایران با این سطح از منابع واقعا خلاف شان انسانی و ایرانیبودن است که بیاییم این واژه را به رسمیت بشناسیم و برای آن تسکینهای موقت درنظر بگیریم.
عضو کمیته حقوقی انجمن حمایت از حقوق کودکان گفت: کولبری برخلاف حقوق کودک است؛ جلوگیری از ورود کودکان به کولبری، وظیفه ذاتی دولتها و بهطور خاص وزارت رفاه است اما آنها در راستای تأمین رفاه اجتماعی کوتاهی کردند و موجب شده که کودکان وارد ورطه کولبری شوند و حالا برایشان چنین اتفاقاتی بیفتد.
وی یادآور شد: واقعا فرهاد قربانی نداشتن برنامهها و سیاستهای کلان مناسب و متناسب با وضعیت جامعه شده و اتفاقاتی از این دست متأسفانه تکرار میشود.
|