|
مدیرکل آموزش سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور با بیان اینکه مدارا و بردباری از شاخههای صبر محسوب میشوند و تأثیر بسزایی بر زندگی مشترک زوجین دارد، گفت: صبر و مدارا در معنای کلی یعنی ترک برخی از کارها. در صبر قرار نیست کاری انجام بدهیم، بلکه قرار است کارهایی را انجام ندهیم؛ بنابراین همسران بهدلیل داشتن تفاوتهایی، باید با یکدیگر مدارا کنند و آن را بهعنوان یک اصل فراگیر در زندگی بهشمار آورند.
فرشتهسادات شجاعی در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: یکی از بهترین راههای استحکام خانوادهها، صبر زن و مرد هنگام بروز سختیها و مشکلات زندگی است؛ زیرا زن و شوهری که در مواجهه با کوچکترین سختی و مشکل دچار یأس و ناامیدی میشوند و عنان صبر از کفشان میرود، نمیتوانند کانون خانوادگی مستحکمی داشته باشند.
نائب رئیس انجمن خانواده ایران به جایگاه و تأثیر مدارا در اختلافنظرهای زوجین پرداخت و گفت: این اختلافنظر زوجین در انجام امور گاهی به از بین رفتن عشق و علاقه و جایگزین شدن تنفر و ناراحتی منجر میشود. از اینرو به جای دعوا و قضاوتهای عجولانه باید با برخوردی پخته مسائل را حل کرد.
به گفته این روانشناس بالینی، مدارا بهلحاظ معنوی و مادی در معاشرت اجتماعی، جایگاه بالایی دارد بهگونهایکه میتوان مدارا با همسر را کلید «زندگی با صفا» دانست. بهمعنای دیگر اگر کسی خواهان زندگی خوب، زیبا و با صفا است، باید با همسر خود همواره مدارا کند تا از زندگی شیرین وعاشقانه بهرهمند شود.
فرار از مسئولیت بهمعنای مدارا نیست
این خانوادهدرمانگر با تأکید بر اینکه سستی، بیاراده بودن و تزلزل افراد را باید از مجموعه مدارا خارج دانست، تصریح کرد: معنای مدارا این نیست که وقتی از کسی تخلّفی میبینیم او را به خیر نخوانیم، موعظه نکنیم و نام آن را مدارا بگذاریم؛ زیرا این رفتار نوعی بیتفاوتی و بیمبالاتی است. نمیتوان فرار از مسئولیت را مدارا نامید.
مدیرکل آموزش سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور افزود: ارتکاب کار خلاف، مصداق و نمونه مدارا نیست. مرد یا زن هیچکدام حق ندارند با عنوان مدارا با همسر به کار خلاف رو آورند. مردی که برای بهاصطلاح حفظ زندگی از وظیفه خود دوری میکند یا زنی که برای حفظ جایگاه خود نزد همسر به کار خلافی که دلخواه اوست با عنوان مدارا با شوهر روی میآورد، در حقیقت جایگاه مدارا را درست تشخیص نداده است.
وی ادامه داد: هرگز نمیتوان با بهانه قرار دادن مدارا به نافرمانی حق داد. همرنگی با جماعت، پایبندی به برخی از سنّتها و حفظ موقعیّت به هر قیمت نمیتواند نمونهای از مدارا باشد. کاری که شارع مقدس مجوّزی برای انجام دادن آن صادر نکرده است، به بهانه مدارا مجوّز پیدا نمیکند. بیشک زندگی باید با تدبیر همراه باشد. چنانچه خانواده تدبیر نداشته باشد، مشکلات فراوانی در زندگی ایجاد میشود. مدّبر کسی است که به همه راهها بیندیشد و راهی که بیشترین خیر و کمترین ضرر را دارد، برگزیند.
به گفته شجاعی، هنگامی که یکی از زوجین در زندگی مشترک دچار یک مسیر انحرافی و غلط میشود، نخستین کسانی که برای بهبود شرایط و حفظ یکدیگر تلاش کنند، زن و شوهر هستند که البته حفظ کردن زندگی با محبت و زبان خوش و منطق و برخورد مدبرانه و حکیمانه حاصل میشود و نه با بداخلاقی و قهر.
در برخی موارد مدارا و بردباری جوابگو نیست
وی تأکیدکرد: افراد باید ابتدا مصادیقی که صبر بر آنها جایز است را بشناسند سپس نسبت به آنها صبور باشند؛ زیرا در مواردی مانند فحشا، اعتیاد و ... صبر و گذر زمان به حل مسائل کمکی نمیکند و افراد باید از مشورت با روانشناسان بهره ببرند. درواقع مدارا در حیطه نبود توافقهای اخلاقی و نقطه ضعفهای عرفی مانند کمحرفی، تنبلی، غر زدن، رازدار نبودن و... پای بر عرصه میگذارد؛ زیرا این مشکلات در سطحی نیستند که عرف و اجتماع به حادّ بودن آنها نظر دهند و یا جامعه آنها را بهعنوان فسادهای آشکار و محکمهپسند تلقی کند.
نتیجه صبر و بردباری زودهنگام حاصل نمیشود
شجاعی گفت: صبر در روابط خانوادگی یعنی به فکر انتقام نبودن، تلافی نکردن و بهروی خود نیاوردن. نگویید که با این کارها همسر جری میشود، اصلاً در ازدواج بحث از جری شدن نیست بلکه باید گذشت و مدارا کرد، بهروی خود نیاورد و چشمپوشی کرد؛ البته باید به خاطر داشت که نتیجه مثبت چنین رفتاری، الزاماً زودهنگام نیست؛ بنابراین همسران نباید بگویند که این کارها را امتحان کردم و همسرم جریتر شد؛ زیرا در درازمدت، ثمره شیرین آن را خواهند دید. نهالی که مینشانید دیر به بار مینشیند اما پر و شیرین به بار خواهد نشست.
|
