|
دولتمردان عزم خود را جزم کرده‌اند تا امسال مدارس و دانشگاه ها حضوری برگزار شوند و در این مسیر مراسم بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها در ابتدای مهر همزمان با آغاز سال تحصیلی به خوبی برگزار شده است.
این عزم جزم قابل تحسین است و انتظار می‌رود آسیب‌های آموزش و پرورش غیر حضوری در مدارس و دانشگاه‌ها که آسیب بزرگی است با تداوم در روش حضوری کاهش یافته و محاسن روش حضوری نمایان‌تر شود.
به هر حال دانشگاه‌ها و مدارس قرار است امسال حضوری فعالیت کنند اما واقعیت آن است که فعالیت حضوری تنها تغییری نیست که از این مجموعه‌ها به ویژه دانشگاه انتظار می‌رود.
نیازسنجی پیش از آموزش مهمترین تغییری است که دانشگاه‌ها به آن نیاز دارند تا فعالیت آنها در راستای نیاز جامعه بوده و از آسیب‌هایی چون بیکاران تحصیل کرده پیشگیری شود.
در این زمینه عبدلی، عضو هیأت رئیسه کمیسیون بهداشت مجلس گفته است:«بسیاری از مراکز دانشگاهی باید تعطیل شوند زیرا سیل فارغ التحصیلان دانشگاهی بدون هیچ مهارتی یکی از عوامل بیکاری است و ادامه جذب دانشجو طبق روال قبل در بسیاری از رشته‌های علوم انسانی و گروه پزشکی هیچ توجیهی ندارد.میزان پذیرش رشته‌های پزشکی باید به قبل از سال ۱۴۰۰ برگردد، چرا که زیرساخت‌های لازم برای پذیرش دانشجویان به این میزان وجود ندارد.»
با این اوصاف در استانی مانند همدان به دلیل فعالیت دانشگاه های متعدد نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی بالا است و بارها اعلام شده بیشترین نرخ بیکاری در استان مربوط به این گروه است.
در رفع این مشکل بیشتر از ضرورت مهارت آموزی و موضوعاتی از این دست سخن گفته شده اما آنچه اهمیت دارد ضرورت برنامه ریزی آموزشی بر اساس نیازهای روز جامعه است.
به همین دلیل انتظار می رود دانشگاه ها با واقع بینی بیشتری در تربیت نیرو برای جامعه تلاش کنند و با اطلاع از نیاز جامعه از افزایش دانش آموخته بیکار پیشگیری کنند وگرنه حرکت دانشگاه بدون توجه به نیازهای جامعه، تداوم همین مسیر فعلی و راهی کند کننده توسعه خواهد بود.
علاوه بر آسیب بر توسعه این اقدام می تواند برخی دستاوردها به ویژه در حوزه تربیت و در دسترس بودن پزشک را نابود کرده و شرایط نارضایتی در جامعه را فراهم کند.
در این زمینه مجلس نیز می‌تواند به میدان آمده و بر اساس نیازها دانشگاه‌ها را به تربیت نیرو مکلف کند به شرط آنکه تجهیزات و امکانات برخی رشته ها را در نظر گرفته یا مهیا کند.
|
