|
نخستین روز نمایش «ابر بارانش گرفته» ساخته مجید برزگر در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر با نظرات مثبت و منفی فراوانی از طرف منتقدان همراه بود. برخی این اثر را به خاطر سبک متفاوت از بدنه اصلی سینمای ایران ستودند و عدهای دیگر فیلم را ملالآور توصیف کردند. با این حال نمایش «ابر بارانش گرفته» برای علاقهمندان جدی سینما اتفاق خوبی بود. موضوعی که برزگر در نشست خبری فیلم هم به آن اشاره کرد.
در نشست خبری فیلم «ابر بارانش گرفته» علاوهبر کارگردان، علی ثانیفر و نازنین احمدی بازیگران و دیگر عوامل فیلم هم حضور داشتند.
مجید برزگر ابتدا درباره داستان فیلم توضیح داد: «فکر میکنم 2 سال پیش این داستان را در چند مدل نوشتیم که در نهایت به داستانی که امشب دیدید رسیدیم. در فیلمهای قبلی که بهعنوان تهیهکننده یا کارگردان حضور داشتم زمان زیادی طول میکشید تا پولهایمان را جمع کنیم، برای این فیلم هم زمان زیادی طول کشید تا بتوانیم کمک بگیریم و موفق به ساخت فیلم شویم. بخش زیادی از این فضاسازی به طراحی لباس و صحنه مربوط بود. من لوکیشن خاصی میخواستم که تقریبا یک ماه به دنبال این عمارتی که فیلمبرداری انجام شده رسیدم. تقریبا تمام خانه و بیمارستان طراحی شده است. بدون تردید همکاریام با تمام عوامل این فیلم ادامه خواهد داشت زیرا من را به تمام چیزهایی که فکر کرده بودم، رساندند. »
برزگر در ادامه با اشاره به اکران چنین فیلمهایی در سینمای ایران گفت: «به اکران از این منظر نگاه میکنم که سینمای ایران در سالهای گذشته کم تماشاگرتر بوده است. تجربه فیلمهای گذشتهام این را نشان داده که اگر فیلمها درست ساخته شوند تماشاگر خاموش سینما میتواند به فیلمهای ما توجه کند و اگر میخواهد فیلم ببیند به سراغ این دسته از فیلمها بیاید. من فکر میکنم فیلمهایم را برای اقلیت و گروه خاموشی که سلیقهشان را دوست دارم تولید میکنم که البته تعدادشان کم هم نیست. تلاش من در این سالها این چنین بوده و همین مسیر را رفتهام. »
برزگر همچنین درباره تحقیقهایی که برای ساخت این فیلم انجام داده است، گفت: «ما برای ساخت این فیلم مشاور پزشکی داشتیم و درباره تمام نکات پزشکی که در فیلم هست تحقیق کرده بودیم و به تنهایی و بدون مشاوره در هیچ زمینهای وارد نشدیم.»
وی درباره شباهت «ابر بارانش گرفته» به سینمای تارکوفسکی توضیح داد: «مثل هر فیلمسازی که علایقی دارد برای من هم این فیلمساز الگو است. مشخصا در سکانس لیوان به فیلم «استاکر» تارکوفسکی ادای دین کردهام و کل فیلم هم در همین فضا است. مانند بقیه فیلمهایی که ممکن است در سینمای داخل یا خارج ایران ببینید من هم علایقی دارم که بدون اینکه بخواهم آن را کپی کنم مسیرشان را ادامه میدهم. »
فیلم برزگر مستقل است
در این نشست آرامه اعتمادی در جایگاه منتقد حضور داشت و در مروری بر فیلم گفت: «من طرفدار فیلم «پرویز» بودم و کارهای آقای برزگر را دوست دارم. میل زن قصه ما به خودکشی و کشتن مریضهایش جالب است. نهنگ صورتی که در دریا میبینیم نماد زندگی است برعکس نهنگ آبی که یادآور مرگ است. در جشنوارهای که پر از حرف و حدیث است فیلم مجید برزگر حضور دارد که بهصورت مستقل و با بودجه شخصی ساخته شده است، با خوب یا بد بودن این فیلم کاری ندارم که البته فیلم خوبی است چیزی که برایم مهم است، مستقل بودن آن است. »
آرمان خوانساریان هم نویسنده با اشاره به همکاریاش با مجید برزگر در نگارش فیلمنامه افزود: «من و مجید زمانی که کار را شروع کردیم قرار بود روی ایده او که درباره اوتانازی بود، شروع به کار کردن درباره این سوژه کردیم. این فیلم شاعرانه و بیشتر شبیه فیلمهای کوتاه آقای برزگر است. سعی کردم فیلمنامه شاعرانهمان را روزمرهتر و محاورهتر به تصویر بکشیم. همکاری با مجید برزگر باعث افتخار بود. خیلی کم میتوان از کسی هنگام کار کردن چیز یاد گرفت اما کار کردن با او چیزهای زیادی به من آموخت. »
بازیگران چه گفتند؟
نازنین احمدی در پاسخ به سوالی درباره کم بودن دیالوگهایش در این فیلم توضیح داد: «نقشی که به عهده داشتم کم دیالوگ نبود، آقای برزگر نخستین بار که طرح را به من داد، شیفته آن شدم.»
به گزارش خبر آنلاین، علی ثانیفر با اشاره به حس و حالش در این فیلم گفت: «برای بازیگری مثل من بازی در چنین فیلمهایی خوشایند است، دوست داشتم با مجید برزگر کار کنم و در این فیلم این تجربه برایم پیش آمد. در این فیلم نقش همسر سارا را بازی میکردم و مانیفست اصلی فیلم بین این 2 شخصیت برقرار میشود و میخواستم این مانیفست بدون هیچ واسطهای جاری شود.»
|
