|
دختران امروز مادران فردای این جامعه هستند؛ مادرانی که باید نسلهای آینده را برای پیشبرد جامعه تربیت کنند؛ جایگاه و نقش دختران در عرصه خانواده و اجتماع یکی از موضوعات مهم اجتماعی روز است که باید این جایگاه حفظ شود و مورد اهمیت خانواده قرار گیرد.
برهمین اساس،ولادت حضرت معصومه(س) و روز دختر بهانهای شد تا به سطح شهر بروم و پای حرفها و خواستههای دختران بنشینم. آنچه در ادامه میخوانید گوشهای از درد ودل دختران سرزمینمان است.
دختران امروزی از جامعه کنونی چه انتظاری دارند؟
زهرا دختر 17 سالهای است که از همان ابتدای گفتوگو به تفکیک جنسیتی در جامعه کنونی اشاره میکند و میگوید: کاش میشد مردم با دید بازتری به دختران نگاه میکردند هرچقدر که زمان میگذرد به جای اینکه افکار و عقاید مردم بهروزتر شود دیدگاه مردم نسبت به جایگاه دختران منفی-تر میشود اگر توجه کرده باشید میبینید که از همه لحاظ پسران جایگاه بهتری نسبت به دختران دارند و معتقدم که این موضوع موجب افزایش چالشهای پیشروی دختران در آینده میشود.
مژده و حنانه که چند سالی است از دوران دوستیشان میگذرد و هرکدام 18 سال سن دارند وقتی از آنها میخواهم از آرزوهای خود به عنوان یک دختر بگویند چند لحظهای میخندند و میپرسند: آرزو؟ از کدام آرزوهایمان بگوییم در حالی که سنی از بزرگترهایمان گذشته امیدی به آینده ندارند و با این همه مشکلات و گرانی دستوپنجه نرم میکنند ما که دیگر جای خود داریم تازه اول راه هستیم و نه به ادامه تحصیل امیدی داریم و نه به ازدواج مفید.
در حالی که مژده صحبت حنانه را قطع میکند، در ادامه میگوید: در جامعهای که در ذهنشان اینگونه جا افتاده است که دختر فقط باید خانهداری و بچهداری کند چگونه میتوان به آینده فکر کرد و تنها دغدغه اصلی بعضی از خانوادهها ازدواج دخترانشان شده چگونه میتوان رشد کرد با این وجود دیگر میل و رغبتی برای رسیدن به آرزوهایم را ندارم.
زندگیمان پر شد از آرزوهای دور
صنا، مریلا و یاسمن که به گفته خودشان چندسالی است به طور حرفهای در رشته کاراته فعالیت دارند از آنها درباره زندگي، آرزوها و اهداف، محدوديتها و موانعي كه سر راهشان وجود دارد، سؤال ميكنم. چند ثانیهای به هم نگاه میکنند و بعد صنا شروع به صحبت میکند: از زمانی که کرونا وارد کشور شد محدودیتهای ما نیز برای فعالیت در این رشته ورزشی هم افزایش یافت به طور مثال؛ تعطیلی باشگاه یکی از همین محدودیتهاست در حالحاضر که باشگاه تعطیل شده دیگر حق ورزش کردن در فضای باز، حق دویدن در خیابان، دوچرخهسواری و بسیاری چیزهای دیگر را نداریم؛ چه بسا دختران ورزشکار ایران که در مسابقات بینالمللی با پوشش کامل وارد صحنه شدهاند و توانستهاند در مقامات بالا مدال طلا کسب کنند، نسل جوانی همچون ما به آزادی بیشتری برای شکوفا کردن استعدادهایش نیاز دارند؛ آزادی نه به آن معنا که حریمها را بشکنیم؛ کاش روزی برسد این موضوع تفکیک جنسیتی طوری در جامعه جا بیفتد که هیچ تفاوتی بین جنس دختر و پسر نباشد.
بزرگترين آرزوي یاسمن اين است كه بتواند با اين اطمينان كه كسي بيرون از خانه مزاحمتي برايش ايجاد نمیکند و بدون اينكه به ديگران توضيح دهد كجا ميرود و كي بر ميگردد، يك روز را به خودش اختصاص بدهد و از اینکه یک محدودیت زمانی خاص را برای ورود و خروجش به خانه تعیین میکنند رنج میبرد و با حالتی اندوهناکی میگوید کاش این دوران بازخواست شدن به اتمام برسد تا کمی هم ما از این دوران نوجوانی و جوانی بتوانیم لذت ببریم.
اسما یکی دیگر از دختران این سرزمین است که در اینباره میگوید: زندگي موهبتي است كه خدا به هر كسي نميدهد، همانطور كه بعضيها زنده هستند، اما زندگي نميكنند. از نظر من بین دختر و پسر در این دوره هیچ تفاوتی وجود ندارد و مقصر اصلی اینکه دیدگاه منفی در بین دختران ایجاد شده خودشان هستند که یک فضای منفی را به وجود آوردهاند و عرصه را به خود تنگ کردهاند همین عامل سبب شده که تفاوت فرهنگی بین نسلی آنقدر عمیق باشد که خود فرد هم احساس پشیمانی کند از اینکه هیچ دخالتی در تعیین جنسیت خود نداشته است.
همچنین وی بر این باور است که برای همه جوانها دغدغه مشترکی وجود دارد که از همه مهمتر امنیت شغلی است که اکنون در بین دختران و پسران یکسان است و هیچ تفاوتی ندارد.
تابشی یکی از مادرانی است که خود دارای 3 فرزند دختر است و از همان ابتدای صحبتش درباره چالشهای دختران امروزی اینگونه بیان میکند: مهمترین چالشی که دختران امروز ما دارند، این است که حقوق و مسئولیتهایشان را کامل نمیشناسند. من از دیدگاه خودم به عنوان معلم و مشاور مدرسه این را میگویم. بچهها باید به یک جهانبینی برسند که در آن جهانبینی اراده و مسئولیت را خوب یاد بگیرند؛ فکر میکنم اصلیترین مکان برای یادگیری اینگونه موارد محیط خانواده و رابطه صمیمی پدر و مادر است که میتواند در شکلگیری دختران نقش بسزایی داشته باشد. س.ش که تمایلی به معرفی کامل نام خود ندارد، دانشجوی ترم آخر روانشناسی است از دغدغههای ازدواج، اشتغال خود در آینده میگوید: من مادر آینده این جامعه هستم و باید محکمتر از این حرفا باشم، باید روی انرژی خودم کار کنم و مثبتنگر باشم، به نظرم برای رسیدن به اوج، مسیری طولانی دارم، البته قبلاً مثبتنگر بودم، اما چند وقت اخیر به خاطر نبود بازار کار در رشته تحصیلیام این دیدگاه در من کمتر شد. میترا یکی دیگر از این دخترانی است که آرزو دارد روزی یک آتشنشان حرفهای شود اما به دلیل مخالفتهای خانوادهاش باید از این خواسته خود چشمپوشی کند و باید به سراغ شغلهایی برود که درخور یک خانم باشد و تمام شغلش باید به همان میز و صندلی و یک محدودیت زمانی خلاصه شود، اما او معتقد است که شغل مردانه و زنانه ندارد و هرچیزی بستگی به میزان قدرت دارد.
به نظر وی، محدوديت ديگري كه بر روابط اجتماعي يك دختر اعمال ميشود، در محيطهاي كاري است كه سبب ميشود نگذارند به آن اندازه كه توانايي دارد، فعال باشد و پشتيباني مناسبي نيز از دخترها نميشود و اختيار عمل چنداني به آنها داده نميشود.
گفتوگوي ما با دختراني در ردههاي سني مختلف و ديدگاههاي متفاوت بود، دختراني كه با وجود تفاوتهاي ظاهري، خواستهها و گلايههاي مشابهي داشتند دخترانی که ميخواهند فارغ از نوع جنسيتیشان، بتوانند توانايي هاي خود را نمايان كنند.
|
