|
با نزدیک شدن به مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری چهاردهم و در شرایطی که رقابت های دو کاندیدای راه یافته به این مرحله در روزهای گذشته و پس از مناظره ها به اوج خود رسید، گمانه زنی ها در خصوص میزان مشارکت مردم در انتخابات ۱۵ تیرماه به شکل های مختلف مطرح می شود.
ثبت مشارکت ۴۰ درصدی در انتخابات ۸ تیر که هیچ کدام از نامزدهای ریاست جمهوری موفق به نصاب لازم برای راهیابی به پاستور نشدند، بازتاب های متفاوتی در فضای سیاسی کشور داشت که واقع بینانه ترین آن نگاه و توجه به دغدغه های ۶۰ درصد واجدین شرایط بود که پای صندوق رأی حاضر نشدند.
این مهم حتی در تبلیغات کاندیداها و هوادارانشان در روزهای گذشته نیز به نوعی مطرح و تلاش برای قانع کردن مرددین و تمام کسانی که مشارکت نداشتند، به یک مسأله مهم تبدیل شد.
حال که به موعد برگزاری انتخابات نزدیک شده ایم، موضوع مهم در فضای سیاسی و اجتماعی کشور، قانع شدن و به تبع آن میزان رغبت و تمایل اکثریت قهر کننده با صندوق در مرحله اول برای تغییر در تصمیم قبلی خود و شرکت در انتخابات جمعه پیش رو است.
رقابت ها در روزهای گذشته اوج گرفت و برای ایجاد هیجان لازم در جامعه تلاش شد، اما هنوز مشخص نیست این تلاش ها چقدر در مرددین تأثیرگذار بوده است.
البته مثل همیشه مراکز نظرسنجی و افکارسنجی فعال هستند و نتایج متفاوتی ارائه میکنند که میزان اعتبار و واقعی بودن این نتایج جای بحث دارد.
با تمام این احوال نکته اساسی باورمندی و نگاه آن ۶۰ درصد به انتخابات بعلاوه روزنه های امید برای رفع مشکلات است که ارتباط مستقیم با دغدغه های آنها دارد.
به عبارت بهتر چنانچه مرددین به این باور رسیده باشند که دغدغه های آنان مورد توجه قرار گرفته یا در آینده مطالباتشان پیگیری خواهد شد، انگیزه لازم برای شرکت در انتخابات را خواهند داشت و در تصمیم قبلی خود به نحوی تجدید نظر خواهند کرد.
اگر بخش قابل توجهی از آن ۶۰ درصد به چنین باوری رسیده باشند، آنگاه میتوان از احتمال شلوغی شعب أخذ رأی در مرحله دوم و به تبع آن تغییر در میزان مشارکت نسبت به انتخابات ۸ تیرماه سخن گفت.
|
