|
انتخابات مجلس شورای اسلامی برای دوره یازدهم نیز نظیر تمام انتخابات ایران در 40 سال گذشته روز جمعه 2 اسفندماه سال 1398 به پایان رسید.
به استناد اخبار و گزارشهای بیوقفه رسانههای ملی و شبکههای تلویزیونی کشورمان حضور قشرهای مردم در همهجای ایران بزرگ برای نمایش اراده ملی خویش در این دوره از انتخابات بینظیر بوده است و بسیاری از خبرگزاریها و سایتهای خبری بینالمللی هم که برای پوشش خبری این انتخابات در ایران حضور داشتند، به مشارکت گسترده مردم اذعان کردند.
به مصداق «هرکسی از ظن خود شد یار من»! واقعاً که هر فرد ایرانی که در زمره رأیدهندگان دارای شرایط قرار داشت، با نیت و هدف خاص خودش در انتخابات مشارکت داشت، یکی برای بالابردن آرای نامزد مورد نظر، یکی با شور و اشتیاق مشارکت در یک خیزش ملی، یکی از روی ظن بدبینانه برای ممهور کردن شناسنامهاش به مهر انتخابات، یکی برای ادای دین نسبت به خون شهدای گرانقدر این مرز و بوم، یکی برای اردنگی زدن به دشمنان پلید و کوردل ایران و ایرانی و سرانجام یکی هم برای لبیک به ندای رهبر فرزانه خویش به صحنه انتخابات میآمد و جای هیچ دغدغه و عذاب وجدان و پشیمانی باقی نگذاشت، اما پیبردن به انگیزه آن دسته از هموطنان عزیز و ملزم که معمولاً در آخرین ساعتها و دقایق تمدید شده در همه انتخابات پای صندوقهای رأیگیری میآیند و به زحمت هم در پایان شب و ساعتهای اولیه روز بعد به خانه برمیگردد، کمی تا قسمتی دشوار مینماید!
البته طبیعی است بسیاری از هموطنان به لحاظ مشغله شغلی و یا درگیریهای موردی در طول روز (انتخابات) فرصت پیدا نمیکنند خود را به حوزههای رأیگیری برسانند بهویژه اگر بشنوند که حوزههای قابل دسترسی احیاناً شلوغ است و باید دقایق طولانی وقت بگذارند، یا اینکه برخی هموطنان نیز در مسافرت یا بیرون از شهر هستند و در موعد مقرر قادر به حضور در شعبههای رأیگیری نمیباشند، ولیکن افراد کثیری که از عمد پس از اتمام اوقات رسمی انتخابات از خانه بیرون میزنند و به شعبههای رأی هم سری میزنند، کسانی هستند که اطمینان دارند، ستادهای انتخاباتی، وقتهای اضافی نیز برای انتخابات در نظر میگیرند، البته چنین قاعدهای در تمام کشورهای دنیا مرسوم است، مگر اینکه نیازی به تمدید مهلت رأیگیری نباشد و در خیلی از کشورها مشارکتهای مردمی آنقدر پایین و حداقل در حد نرمال است که به وقتهای اضافی نمیکشد و سر و ته قضیه در همان موعد تعیینشده بسته میشود. شاید این هم از ویژگیهای فرهنگی جامعه ایرانی است که هم میشود گفت، خوب است و هم میتوان آن را در بوته انتقاد و کند و کاو گذاشت، نظیر بسیاری از رفتار و عادتهای فرهنگی جامعه ما که میتوانست نباشد اما هست!
دلیل آن هم مشخص است، چون مسئولان و دستاندرکاران انتخاباتی در کشورمان بهلحاظ تجربهای که از رویدادهای گذشته در حوزه وظیفه خود دارند، پیشبینی میکنند که قشرهایی از مردم قطعاً خارج از موعد مقرر برای مشارکت در رأیگیری حاضر میشوند و از سوی دیگر مردم هم میدانند و این قاعده را تجربه کردهاند که، انتخابات معمولاً به وقتهای اضافه میکشد و قطعاً چنانچه این قاعده از هر دو طرف ترک عادت شود، به تدریج، فرهنگ انتخاباتی نیز در جامعه ایرانی در ریل اصولی آن قرار خواهد گرفت.
در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، یکبار دیگر قانون نانوشته تمدید چندباره ساعت رأیگیریها به اجرا گذاشته شد و حماسه مشارکت عمومی بیش از هر وقت و ساعت رسمی در وقتها و ساعتهای اضافه رقم خورد!
|
