|
پس از 3 مرحله مرگبار کرونا در ایران، در روزهای اخیر نیز پیشلرزههای مربوط به آتشفشان کرونا بهشدت احساس میشود.
رنگبندیهای هشداردهنده وضعیت گردش ویروس کرونا در کشورمان درحالی یکبار دیگر از شرایط نسبتا عادی زرد و آبی به نارنجی و احتمالا قرمز روبه تغییر است که اغلب هموطنان هفتههای اخیر کمتر به رعایت شیوهنامههای بهداشتی اهمیت میدهند و بهنظر میآید اوضاع و احوال نسبتا آرام این چند هفته که فرصتی برای نفس کشیدن کادر درمانی کشور فراهم میبود را پایان کار کرونا تصور کردهاند.
متأسفانه این از سادهانگاری و زودباوری بسیاری از هموطنان ایرانی است که شاید با متأثر شدن از برخی شایعات شیطنتآمیز یا تحلیلهای غلط و مندرآوردی اشخاص غیرمسئول، خطر بالقوه کرونا را نادیده گرفته و به سمت راحتطلبی و بیتفاوتی تمایل پیدا میکنند، درحالیکه با چنین بینشها و رفتارهای خودپسندانه در حرکتهای اجتماعی حقوق دیگران را نیز پایمال میکنند و وقتی هم که پای بحث و اظهارنظر پیش میآید، با موضعگیریهای مخالف، خود را از همهکس و از هر مسئول و زمین و زمان طلبکار نشان میدهند!
چند هفتهای بود که وضعیت کرونایی شهر همدان از رنگ نارنجی به حالت زرد تعدیل یافته بود اما مشاهده بسیاری خودرو با پلاکهای غیربومی در سطح شهر و هچنین وسوسه دورهمیهای فامیلی و دوستانه، این نگرانی را بهوجود میآورد که آرامش پیش از طوفان برقرار است و دود و گدازه آتشفشان کرونا بهزودی و یکبار دیگر شرایط را بحرانی خواهد کرد.
مسئولان وزارت بهداشت و درمان و کادر پزشکی گرفتار آمده کشورمان در روزهای اخیر با تحکم و شدت و گاه ملتمسانه به مردم هشدار میدهند که گول ظاهر عقبکشیده کرونا را نخورید و سلامتی خود و خانوادههایتان را جدی بگیرید که اگر موج چهارم کرونا در کشور دامن بگیرد در آستانه سال جدید روزهای سخت و خطرناکی در پیش خواهیم داشت.
در همین حال انتظار میرود با خبر تلخ و تأثربرانگیز مرگ دو چهره محبوب و مشهور عرصههای ورزشی و هنر جامعه ایران یعنی دو هموطنن عزیز مهرداد میناوند و علی انصاریان که در سطح جهان نیز انعکاس داشت، قشرهای مردم بهویژه جوانهایمان بیشتر بهخودشان بیایند و قبول کنند که کرونا فقط متعلق به قشر و طبقه خاصی نیست و هر انسانی در هر کجای جهان، هر لحظه ممکن است در هوای طوفانی کرونا و این ویروس شوم و مرگبار، دچار صاعقه کرونا بشود.
وقتی ویروس کرونا به پزشک و قهرمان و پهلوان و پیر و جوان رحم نمیکند و در یک چشم بههمزدنی به زمین میکوبد، چطور ممکن است به من و شمای عادی و بیخبر و خوشخیال رحم کند؟! این حادثه هرگز خبر نمیکند و برای هیچ پشیمانی پس از این حادثه تلخ نیز سودی کنار گذاشته نشده است.
|
