|
۱- سال ۱۴۰۱ به لحاظ برنامه ریزی برای توسعه کشور سال مهم و با اهمیتی است. در این سال قرار است هفتمین برنامه توسعه کشور تدوین شود تا به نوعی اولین برنامه توسعه قرن جدید و گام دوم انقلاب باشد.
در این زمینه معاون پارلمانی رییسجمهور گفته است؛ امیدوارم سیاستهای کلی برنامه زودتر نهایی و به دولت ابلاغ شود تا دولت براساس آن برنامهای جامع تنظیم و تقدیم مجلس کند.
۲- دولت بسیار امیدوار است پس از ابلاغ سیاستهای کلی با همکاری مجلس در یک فضای بدون چالش و بیحاشیه برنامهای دلخواه و منطقی را تدوین کند.
به همین دلیل معاون پارلمانی رییسجمهور وعده داده است که برنامه هفتم توسعه به سرنوشت برنامه ششم مبتلا نخواهد شد.
وی یادآوری کرده که دولت قبل متنی را به عنوان برنامه به مجلس دهم ارسال کرد که مجلس نپذیرفت و گفت این برنامه نیست صرفا احکامی ذکر شده است، بعد هم دولت حاضر نشد برنامه را تکمیل و اصلاح کند ناگزیر با اذن رهبری خود مجلس مامور تدوین برنامه ششم شد.
۳- روشن است برنامه ششم توسعه در اجرا به دلیل اختلافات دولت وقت و مجلس با توفیق حداکثری همراه نبوده است.
اما اکنون که دولت و مجلس از ابتدای سال در نشست مشترک برای پیشگیری از بروز آنچه بر سر برنامه ششم آمد، توافق کرده و وعده برنامهای متفاوت را میدهند، انتظار میرود این برنامه با توفیقات بیشتری همراه باشد.
۴- هنوز برنامههای پنجساله توسعه مهمترین برنامههای کشور برای دستیابی به پیشرفت و توسعه است.
هر چند شش برنامه توسعه اجرا شده اکنون نیازمند آسیبشناسی جدی و بررسی جدی میزان تاثیر آنها بر توسعه کشور است.
۵- درست است که در تدوین برنامه ششم توسعه همه دولت درگیر کار میشوند اما واقعیت آن است که بیشتر کار تدوین بر عهده سازمان مدیریت و برنامهریزی است.زیرا این سازمان با هدف برنامهریزی و مدیریت توسعه بنا نهاده شده و به همین دلیل نقش اصلی را در تدوین و نظارت بر اجرای اسناد توسعه برعهده دارد.
۶- تا کنون دو نگاه متفاوت به سازمان مدیریت و برنامه ریزی از سوی دولتها دنبال شده است.نگاهی که در دولت احمدی نژاد این سازمان را زیادی دید و دستور به انحلال آن داد تا دولت راحتتر به منابع دسترسی داشته و خواستههای مردمی را بدون توجه به برنامه پاسخ دهد و نگاه دولت بعدی و فعلی که فعالیت این سازمان را ضروری می دانند و بر فعالیت مجدد آن نظر دارند تا برنامهریزی توسعه از روش علمی و منطقی آن دنبال شود.
۷- در چنین شرایطی تغییر در مدیریت سازمان برنامه استان نمیتواند بدون توجه بر اتفاقات مهم برنامهریزی امسال به ویژه تدوین برنامه هفتم توسعه باشد. به همین دلیل توجه به داشتههای سازمان برای مدیریت و انتخاب معاونی که بیشترین آگاهی را از وضعیت برنامهای و اعتباری استان دارد، اقدامی منطقی و عقلانی است.
باید توجه داشت که درگیر کردن سازمانی با ماموریت تخصصی ویژه با حاشیه سیاست و عملکرد سیاسی، آنچنان که برخی اهالی سیاست دنبال میکنند، زیانهای جبرانناپذیری به دنبال خواهد داشت.پس باید اجازه داد روند معقول تغییرات در سازمان دنبال شود تا استان در تدوین اسناد توسعه به ویژه برنامه هفتم توسعه با مدیریتی قوی و آگاه حرفی برای گفتن و سهمی برای توسعه بهتر و متوازن داشته باشد.
|
