|
این روزها که دولت دوازدهم به پایان کار خود نزدیک شده و رئیسجمهور منتخب در تدارک تشکیل دولت سیزدهم است، شاهد رفتارها و حرکتهایی در میان برخی از چهرههای سیاسی و رسانهای هستیم که برای افکارعمومی چندان قابل توجیه نیست.
اظهارات تأملبرانگیز با چاشنی تخریب بعضیها موجب شده تا ما با پدیدهای مواجه شویم که بارزترین ویژگی آن تسویهحساب سیاسی است.
در دوره انتقال قدرت و واگذاری مسئولیت اجرایی کشور به دیگران باید یک روند معقول و منطقی طی شود و به منتخب مردم کمک کنند تا در زمینهسازی برای تشکیل دولت جدید با مشکلی مواجه نشود و این روند به آرامی و در شرایط مساعد به سرانجام برسد.
آنچه تاکنون از دولتمردان فعلی و فعالان تیم فکری و اجرایی رئیسجمهور منتخب دیده شده است، به نوعی تلاش در همین راستا بوده و تعامل و همکاری بین آنها وجود دارد.
با این وجود عدهای فضای کنونی را فرصتی برای تسویهحسابهای سیاسی و تخریب رقیب یافته و در این مسیرگاه تا جایی پیش میروند که چوب حراج به تمام داشتهها و سرمایههای نظام میزنند و به جای اینکه به منافع ملی بينديشند، به دنبال مطامع شخصی و جناحی خود هستند.
انتقاد به رفتار و عملکرد مسئولان، دستگاهها و نهادهای مختلف در نظام جمهوری اسلامی از جمله قوای سهگانه امری پذیرفته شده و بلکه ضروری است، ضمن اینکه ضعف و کاستی در همه دولتها کم و بیش وجود داشته است، اما این نقدها نباید از دایره اخلاق خارج شده و به مرحله تخریب و توهین برسد.
هرشخص و جریانی در هر مقام و جایگاهی قابل نقد است چون مصون از خطا نیست، با این حال آنچه این روزها در برخی اظهارنظرها و رفتارها مشاهده میشود، نه تنها نقد نیست، بلکه نوعی تخریب و ملتهبکننده فضای سیاسی جامعه است در حالی که در شرایط کنونی باید همه کمک کنند انتقال مسئولیت به خوبی انجام شود تا زمینه برای بهرهگیری از تمام ظرفیتها در جهت رفع مشکلات و معضلات جامعه و توسعه بیش از پیش در کشور فراهم گردد.
|
