|
ریاست محترم شورای اسلامی شهر همدان
اعضای محترم شورای اسلامی شهر همدان
شهردار محترم شهر همدان
با سلام و احترام
روز گذشته یکی از دوستان قدیمی که سنی هم از او گذشته است و کولهباری از تجربه با خود دارد، تلفن زد و پس از حال و احوالپرسی، اظهار داشت این مطالبی را که مینویسید و نشر میدهید، خیلی خوب است و هشدارهای مهمی است، لکن مگر کسی از مدیران میشنود و میبیند. گفت و شنود بین ایشان و بنده به زبان همدانی قدیمی و با لهجه غلیظ در احترام به قدما و فرهنگمان تقدیم میگردد:
دوست: اَلو سلام مَمَ رِضا، چِجُوری، خوب و خوشی، دِماغِت چاغِه، خوب میزگِرانی .
من: خُوبَم بِ بِرِکِتِ دُعایِ شما، اِی، روزگار میزگِرِه، حالا چِجُوریش دیه، وِلِش کن. دیه اِفتادیم سِر پاینی، مَلوُم نی تا کی هَسیمان، بِلخِره خدار شُرک، تا هَسیم بایِست بِدِوُیم .
دوست: چَند روزِه کِ میوینَم یِ چیزای مینویسی و میلی میانِ ای موبایله،
م شیمیدانَم اِسمِ برنامش شیه ولی میدم بِچَم وازِش مُکنَه و میده میخوانِمِش یا خودش میخوانه برام. ویل واجرا نی، حَیقِتِه، ولی مِگَ کسی گوش میده آخِه، ای روزا کی بِ حرفِ مِن و تو گوش میده، ما دیه پیرُ و پاتال شُدیم آخِه. اونا بیشتر بِ دان رئیساشان میپان تا به دانِ منُ و تِو. یِ وقت نیان با اِی نِوِشتات شَر بِشَن سَرِت، ویلشان کُن بابایا ، آخِه میشه شی بِرات، ای حَرفا بِ تُو چِه. بیل بِرات یِ مَثلی بِزِنَم، آخه میگَن ای مِثَلاً یِ زِمانی واقعی بُوده: شِنُفدی کِ میگَن افلاطون ای هنرمندارِ اَ شَر اِنداختِ دَر. آخه اوُ میگُفت شُما بِدرد هیچی نمیخُورین. شُما حرفایِ دُور اَ حَیقَتُ میزنین. مَ یِ کی ماخام کِ بِرِیِ مدینه فاضِله کار کُنِه. شُما هیچی اَ دِسِتان نیمییاد. مَ آدِمای ماخام کِ برآ آرمانشَرمان کار کُنَن وَ بِ ای خاطِر بِ عِدالَت کُمک کُنَن. میترسم اَ ای رئیسارَم کِه بِ شُماها بِگَن کِ شُماها به دردِشان نِمیخورین وَ اَ شَرِ بِنازِنِتان دَر وَ دِر و دَروارزِرِ بِوَندَن رُوتان. حالا بیشین تاد یِ اَرَسطُوئی بیادوُ شاید دِلِش رَحم بیاد وِ شُمارَم بَرگَردانه. بینیشین سِرِ جاتان دیه
من: والا حَیقِتِش اَی جَلسِ مَلسا دیه خَستِ شُدم و ماخام دیه هیچ کدامِ نِرم. سی سالِ کِ هِی میگَم و هیچ گوش نمیدن یا آخرش میگَن حَرفات خُوبه، وَلی الان نیمیشه، بیَل بِرایِ بَد. شاید بَعدَنا وَقتِش بِرِسه. بَعضیارَم میگن ای حرفای شما برایِ اَ ما بِهتَرانِه، اینجا نیمیشِه. مِنَم دیدَم شاید ای رُایِ خُوبی باشه کِه حَرفامِ بِزِنَم. مَردُمَم بیوینَن، بَلکَم اونا بِ گوشِشان بِرِسانن. نمیدانم والا، دیهِ ماندَم ماطَل که شی میشه ای شَرِ ما، آخه میترسم نِتانَن بِچَرخانِنِش، اُوَقت یِ گِلی بیلَن سِرِش که دیهِ نِشِه دُرسِش کُنیم، اوُقت وِیلانِمان مُکنَن. فِعلاً تَوکُل بِ خدا تا بیوینیم شی میشه .
دوست: خُو ای حَرفارِ وِل کُن، بِگو اَصلِ حالِت چِجُوره؟ بِچِ مچات چِجُورَن؟ داماددار شُدی ؟ بِرایِ پِسِرت زَن اِساندی؟ دیه شی مُکُنی؟
من : هیچی والا، دِیه دِل و دِماغ قِدیمِ نِدارم. بَسِمِ دیه. هِی ماخام خُودِمِ بِکِشَم کِنار، نمیلن دیه، میگَن حالا باَزم بیا. بِچامَم بَد نیسَن، درسِشانِ خوانِدنوُ بیکارَن دیه .
دوست: مِنَم دیه بازنِشستِه شُدِمُو نِشَتم خانِه. شُدم شَردارِ زنجان. فَرمانایِ حَج خانم گُوش میدَم، شُدَم فرماندار. دیه دوشلغه شدم ای آخِرِ عُمریه. اُوِنیا صِدام کَردُ، مَ رَفتَم، خُدا نِگَ دار .
من : خدا نِگَ دارِت باشِه . ایشالا
عِزَتتان زیاد .کُوچُولِتانم . عراقچیان
رونوشت:
1-معاونت محترم هماهنگی امور عمرانی استانداری همدان
2-جناب آقای مهندس تیموری جهت استحضار
|
