|
در سال ۹۷ صادرات محصولات تبدیلی کشاورزی و مواد غذایی ایران به ۵/۵ میلیارد دلار رسید که با وجود تحریمهای شدید علیه ایران این رقم قابلتوجه است. به علاوه صنایع غذایی با بیش از ۲۵۰۰ کارگاه تولیدی در بین ۱۳ هزار کارگاه صنعتی با ۱۰ نفر کارگر و بیشتر، بزرگترین صنعت کشور از لحاظ تعداد، ارزش افزوده و میزان اشتغالزایی محسوب میشود.
صنایع غذایی بهتنهایی ۸/۱۶ درصد از کل اشتغال صنعتی کشور را از آن خود کردهاند. در صورت حمایت کافی، این بخش امکان توسعه اشتغال در اقتصاد کشور را بیشاز سایر بخشهای صنعتی خواهد داشت. بر اساس افق ۱۴۰۴ ایران باید میزان تولید محصولات کشاورزی را به ۳۰۰ هزار تن برساند. بنابراین این صنعت مهم و پیشرو نقش بسیار تعیینکنندهای در توسعه اقتصادی کشور بهویژه در شرایط حساس و استراتژیک فعلی ایران ایفا میکند.
صنعتی که میتواند ما را در اقتصاد غیرنفتی به رشد و خودکفایی برساند و سهم عظیمی از اشتغالزایی و ارزش افزوده را در کشور ایجاد کند، متاسفانه نهتنها موردحمایت کافی قرار نمیگیرد، بلکه مورد بیمهری و هجمه تبلیغات سوءرسانهها و در نتیجه بیاعتمادی مردم قرار میگیرد.
بدون شک بهدلیل حساسیت و اهمیت این صنعت در سلامتی مردم دستگاههای نظارتی مرتبط ملزم به کنترل و پایش و نظارت دقیق بر رعایت نکات ایمنی و استانداردها و ضوابط و مقررات در محصولات غذایی هستند؛ کمااینکه همواره نگاه ویژهای از سوی کارشناسان و متخصصان دستگاههای ذیربط بر تولیدات این صنعت متمرکز بوده است. اما متأسفانه اتهامات بیاساس و غیرکارشناسانه و بدون مستندات کافی بهویژه در ماههای اخیر نهتنها درراستای کمک به سلامت، امنیت غذایی و رشد این صنعت نبوده بلکه بهنوعی بدبینی و سلب اعتماد از مردم و کاهش مصرف اقلام ضروری غذایی در جامعه منجر شده است.
همانطور که میدانید کشور ما از لحاظ مصرف بسیاری از اقلام ضروری غذایی الگو و سرانه مصرف بسیار نامناسبی دارد و این اقلام مغذی ضروری باید بهمیزان کافی در سبد غذایی مصرفی خانوار قرار گیرند. سرانه مصرف شیر در ایران ۷۰ کیلوگرم اعلام شده است. اما طبق آمار جهانی متوسط مصرف شیر در جهان ۱۹۰ کیلوگرم و در کشورهای اروپایی بین ۳۰۰ تا ۴۵۰ کیلوگرم اعلام شده است. این آمار در کشورهای توسعه یافته جهان به ۵۰۰ کیلوگرم هم میرسد.
با بررسی آمار مصرف مواد غذایی کشور و میانگینهای جهانی بهروشنی پیداست که ایران در وضعیت غذایی درستی قرار ندارد. حتی میتوانیم عنوان بدغذاترین کشور جهان را از آن خود کنیم. بنابراین اصلاح الگوی تغذیهای با آموزشهای بنیادین و آگاهکردن مردم از تبعات الگوی غذایی غلط شاید بتواند به بهبود وضعیت غذایی جامعه بهویژه نسلهای بعد کمک کند.
یکی از صنایعی که اخیرا مورد هجمه بیرحمی در کشور قرار گرفته، پساز موضوع کیکهای آلوده، صنعت لبنیات کشور است. آفلاتوکسین یک سم غذایی طبیعی است که از طریق مواد غذایی آلوده مانند شیر، تخم مرغ، لبنیات و.... میتواند به بدن انسان منتقل شود و سرطانزاست. اما با کنترل و پایش شدید سازمان غذا و دارو و استاندارد در سالهای اخیر میزان آلودگی محصولات غذایی به این سم در کشور ما بهشدت کاهش یافته است.
آمار اداره کل غذا و دارو کمتر از 5/3 درصد آلودگی را نشان میدهد درحالیکه در بسیاری از کشورهای همسایه و کشورهای دیگر میزان آلودگی بسیار بالاتر است. ضمن اینکه احتمال وجود این سم عمدتا در محصولات غذایی و لبنی غیرپاستوریزه بیشتر است که مردم باید این نکته را بهدقت مورد توجه قرار دهند.
مسأله کیکهای آلوده که تعمدی بودن جاگذاری قرصها باهدف ضربهزدن به صنعت غذا کاملا مشهود بود و به اثبات رسید یکی دیگر از اقدامات خرابکارانه در جهت تخریب صنعت خوشنام و موفق غذای کشور بود که به عقیده اینجانب موضوع فراتر از دشمنی با صنعت غذا بلکه بهنوعی اقدام خصمانه علیه یک صنعت متمایز تعیینکننده در رشد اقتصادی کشور و متعاقبا ضربه به اقتصاد، اشتغال و تولید و اصل مهم اقتصاد مقاومتی در شرایطی است که کشور بیش از هر زمان دیگری به رشد اقتصاد غیرنفتی و حضور موفق در بازارهای جهانی نیازمند است.
* مهدی کریمی تفرشی
|
