|
انتخابات ریاست جمهوری خردادماه سال آینده، با توجه به برخی از مشکلات و چالشهای کنونی کشور، به اعتقاد برخی کارشناسان یکی از حساسترین مقاطع برای کشورمان به حساب میآید.
رقابت بر سر تصاحب صندلی ریاست در پاستور، یکی از اصلیترین اهداف احزاب در کشور است، از اینرو از ابتدای سالجاری بسیاری از افراد و احزاب تلاش و اقدامات خود را برای رسیدن به این مهم آغاز کردهاند.
محمود احمدینژاد رئیس دولت نهم و دهم در کشورمان نیز یکی از اصلیترین افراد علاقهمند برای بهدست آوردن سکان هدایت دولت سیزدهم به حساب میآید؛ البته گفتنی است که رئیس دولت بهار با توجه به مسائلی در سال 96 نتوانست برای انتخابات آن سال شرکت کند.
شخصیت احمدینژاد در کشور بر کمتر کسی پوشیده است. وی 8 سال رئیس جمهوری کشور بوده و از سویی در این 8 سال همواره مورد قویترین پوششهای خبری از سوی صداوسیما قرار داشته است.
علاقه به درکانون توجهات بودن
البته باید گفت که جلب توجه نیز یکی از اصلیترین خصوصیات فردی وی به حساب میآید. اقدامات و عملکرد احمدینژاد همواره مبتنیبر حواشی بوده که البته توانسته از این طریق توجهات بسیاری از مردم را نیز به خود جلب کند و بر طرفداران خود بیفزاید.
متأسفانه باید گفت که برخی از این اقدامات وی به ترد شدن وی در مقام رئیس جمهوری کشورمان در سازمانها و مجامع بینالمللی انجامید. همچنین بسیاری از اظهارات وی نیز برخی تحریمها و محدودیتها را برای کشورمان بههمراه داشت.
با اینحال و به قول ضرغامی «احمدینژاد یک چهره سیاسی جهانی است»؛ البته اینکه این چهره مثبت است یا منفی مورد توجه طرفداران این رئیسجمهور پیشین نیست و تنها به جهانی بودن آن اهمیت میدهند.
احمدینژاد که با شعارهای عوامپسندانه(پوپولیستی) و حواشی توانسته بود توجهات را به خود جلب کند و در 2 مقطع ریاست دولت را در اختیار بگیرد، باری دیگر و در یک سال اخیر سعی کرده که در کانون توجهات قرار گیرد.
رئیس دولت بهار در یک سال اخیر از همخوانی با آهنگ «حبیب» خواننده قدیمی و ممنوعالکار کشور در یک مصاحبه تا ادعای اینکه در دولت وی هیچگونه اعتراضاتی در کشور وجود نداشته و اگر هم اعتراضی بوده نه به دولت وی بلکه به چیز دیگری بوده است، سعی کرده که همواره خود را در کانون توجهات قرار دهد.
فارغ از مسائل داخلی، احمدینژاد با ارسال 2 نامه یکی به جوبایدن رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا و ولادمیر پوتین رئیسجمهوری روسیه و از سوی دیگر مصاحبه با شبکهها و خبرگزاریهای خارجی، توجهات در عرصه بینالمللی را نیز به خود جلب کرده است.
دهکهای پایین جامعه
در جستجوی احمدینژاد
احمدینژاد فارغ از اظهارات منتقدانش، طرفداران زیادی در کشور دارد. وی در دوران ریاست جمهوری خود برای جلب رضایت مردم چندین اقدام انجام داد که مهمترین آنها ساخت مسکن مهر و پرداخت یارانه نقدی بود. البته بسیاری از منتقدان شرایط نامساعد اقتصادی کنونی کشور و سالهای پایانی دولت دهم را در جهت عملیاتی کردن ایندسته از طرحهای احمدینژاد میدانند.
از سوی دیگر احمدینژاد دولت را از سیدمحمد خاتمی که کشور را در بهترین حالت اقتصادی خود قرار داده بود، تحویل گرفت و از سوی دیگر قیمت نفت بهطور بیسابقهای افزایش یافت که این مسأله باعث پر شدن خزانه دولت شده بود. این مسائل باعث شده که مقایسه قدرت خرید حال حاضر مردم با زمان دولت بهار، بسیار متفاوت باشد. از اینرو میتوان گفت که اکثریت دهکهای پایین جامعه، فارغ از هرگونه نگاه سیاسی، احمدینژاد را ناجی مشکلات خود میدانند.
احمدینژاد و اصولگرایان
پس از رویکار آمدن دولت احمدینژاد، فاصله برخی از گرایشها میان اصولگرایان زیاد شد، بهطوریکه میتوان برای انتخابات سال آینده اصولگرایان را به چند دسته تقسیم کرد. قالیبافیها، احمدینژادیها، پایداریها(سعید جلیلی) و دسته آخر گزینهنهایی نظامیها بهویژه سپاه پاسداران که شاید آن را سعید محمد بتوان دانست.
در این میان درصورت حضور ابراهیم رئیسی و یا گزینهای تأییدشده همانند وی، اصولگرایان به اتحاد خواهند رسید که این مسأله خوشایند احمدینژاد نخواهد بود.
با اینحال درصورت حضور نیافتن رئیسی، میتوان گفت که رقابت اصولگرایان با یکدیگر کمتر از رقابت آنها با اصلاحطلبان نخواهد بود، همانطور که در انتخابات سال 92 شاهد آن بودیم.
میتوان گفت که در میان اصولگرایان قالیباف در موضع خوبی بهسر میبرد، با اینحال درصورت حضور و تأیید صلاحیت احمدینژاد برای انتخابات 1400 نیمی از طرفداران قالیباف ریزش کرده و به سمت احمدینژاد خواهند آمد.
اصولگرایان میدانند که با وجود تضعیف رقیب سنتی خود در چند سال اخیر، باز درصورت نداشتن برنامه دقیق و مهندسیشده، یا عرصه را به اصلاحطلبان واگذار خواهند کرد یا به رئیسجمهوری با نزدیک به ده تا 12 میلیون رأی مردمی خواهند رسید.
|
