|
علیاکبر مدی روزنامهنگاری که نامش با بخشی از تاریخ مطبوعات همدان گره خورده و ردپای تجربهاش در میان شماری از اهالی رسانه استان باقی مانده است.
چهارم اسفندماه ۱۴۰۰، خبر درگذشت علیاکبر مدی، پیشکسوت رسانه همدان، جامعه مطبوعاتی استان را در اندوه فرو برد. او در ۶۸ سالگی و پس از سالها فعالیت فرهنگی و رسانهای از میان همکاران و دوستانش رفت، اما آنچه از او باقی ماند تنها خاطره یک چهره قدیمی مطبوعات نبود؛ مجموعهای از تجربه، نوشته و آموزههایی بود که در سالهای فعالیتش به نسلهای بعد منتقل کرد.
علیاکبر مدی در سال ۱۳۳۲ در همدان متولد شد. مسیر زندگی حرفهای او ابتدا از آموزش و پرورش گذشت و سالها به عنوان فردی فرهنگی در این مجموعه فعالیت کرد. همین پیشینه فرهنگی بعدها در نگاه او به رسانه نیز خود را نشان داد؛ رسانه برای او تنها محل تولید خبر نبود، بلکه بخشی از مسئولیت اجتماعی و فرهنگی در برابر جامعه محسوب میشد.
فعالیت مطبوعاتی مدی با روزنامه «رسالت» در همدان آغاز شد. پس از چند سال، همکاری با «ابرار» را تجربه کرد و سپس به روزنامه «سلام» پیوست؛ رسانهای که حضور او در آن، فصل مهمی از فعالیت حرفهایاش را شکل داد.
آنچه همکارانش درباره مدی به یاد دارند، تنها توانایی او در نوشتن نبود؛ بلکه نوع نگاهش به قلم بود. علیاکبر یاری، از پیشکسوتان رسانه همدان، درباره او گفته بود که مدی از همان آغاز فعالیت، صاحب قلمی توانمند بود و بیش از هر چیز به حرمت قلم پایبندی داشت؛ بهگونهای که حاضر نبود قلم خود را به منفعت و مصلحت بفروشد.
این ویژگی، شاید مهمترین بخش میراث حرفهای مدی باشد. در روزگاری که روزنامهنگاری همواره میان حقیقت، مصلحت و فشارهای مختلف اجتماعی و مدیریتی در حرکت است، حفظ استقلال قلم کار سادهای نیست. مدی تلاش کرد این استقلال را حفظ کند و همین ویژگی، جایگاه او را میان همکارانش متمایز کرد.
او بعدها مدیریت شهرستانهای روزنامه «سلام» را بر عهده گرفت و در این جایگاه نیز نگاه متفاوت خود به خبر را دنبال کرد. برای او یک اتفاق کوچک در گوشهای از یک شهرستان، اگر درست دیده و روایت میشد، میتوانست به موضوعی مهم برای جامعه تبدیل شود. توانایی دیدن اهمیت اتفاقات به ظاهر ساده، یکی از ویژگیهای حرفهای او بود؛ همان مهارتی که خبرنگار را از صرفاً گزارشگر رویدادها بودن فراتر میبرد.
مدی سالها در مطبوعات محلی همدان نیز حضور داشت و بین سالهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۸ در شکلگیری و تثبیت روزنامه «هگمتانه» نقش مؤثری ایفا کرد. حضور او در این روزنامه، بخشی از سالهای مهم مطبوعات محلی همدان بود؛ سالهایی که رسانههای بومی تلاش میکردند جایگاه خود را در میان مردم تثبیت کنند و روایت مسائل استان را از دریچهای نزدیکتر به جامعه ارائه دهند.
در مقطعی نیز سرپرستی روزنامه «همشهری» در استان همدان را بر عهده گرفت. این مسیر نشان میدهد که فعالیت حرفهای مدی محدود به یک رسانه یا یک قالب مطبوعاتی نبود.
علیاکبر مدی از کلاس درس و آموزش و پرورش به مطبوعات آمد، قلم زد، مدیریت کرد، تجربه اندوخت و بخشی از آن را به دیگران منتقل کرد.
او در سالهای فعالیت خود، همواره دغدغه همدان را داشت. نگاهش به رسانه با توسعه و مسائل اجتماعی استان پیوند خورده بود و تلاش میکرد رسانه را در جایگاه یکی از ابزارهای شناخت و اصلاح جامعه ببیند.
درگذشت او در اسفند ۱۴۰۰، بار دیگر جامعه رسانهای همدان را با فقدان یکی از چهرههای نسل پیشین مطبوعات روبهرو کرد؛ نسلی که در شرایطی متفاوت از امروز، روزنامهنگاری را تجربه کرد و با امکاناتی بسیار محدودتر، برای ماندگاری رسانه محلی تلاش کرد.
امروز، 5سال پس از رفتن علیاکبر مدی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، تصویری است که از او در حافظه همکارانش باقی مانده است؛ روزنامهنگاری با قلمی توانمند، نگاهی دغدغهمند و اعتقادی جدی به حرمت حرفه.
شاید بهترین توصیف برای زندگی حرفهای او همان جملهای باشد که یکی از همکارانش پس از درگذشتش بر زبان آورد: «عجیب زود دیر میشود.»
|
