|
محمدرضا شمس ثبت روز سیام آذر بهعنوان روز «قصه و قصهگویی» را اقدامی پسندیده دانست که موجب نزدیکی خانوادهها و فرزندانشان میشود. محمدرضا یوسفی نیز این اقدام را ضرورتی انکارناپذیر خواند.
به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، در پی پیشنهاد فاضل نظری، رءیس هیأتمدیره و مدیرعامل کانون برای ثبت روز سی آذر بهعنوان روز قصه و قصهگویی در تقویم رسمی کشور، محمدرضا شمس تخصیص روز ۳۰ آذر بهعنوان روز «قصه و قصهگویی» را اقدام ارزشمندی دانست و گفت: اختصاص دادن روزی به نام روز «قصه و قصهگویی» سبب خواهد شد که پدر و مادرها حداقل در این روز خود را مکلف بدانند که برای بچههایشان وقت بگذارند و برای آنان قصه بگویند.
نویسنده کتاب «یک سبد سیب» سپس گفت: هنر قصهگویی هنری است که ارتباط بین نسلی را ایجاد میکند و عاملی است که میتواند به توسعه صنعت چاپ کمک کند، چون اغلب مادر و پدرهایی که قصهگویی نمیدانند با این روش به سمت کتابهای قصه و آموزش قصهگویی کشیده خواهند شد. اینکه ما شب یلدا را به نام «قصه و قصهگویی» در تقویم ملی خود اختصاص دهیم، خیلی پسندیده است، بهویژه که شب یلدا طولانیترین شب سال است و ما بر حسب سنت این شب را جشن میگیریم و مطابق با همین سنت دیرینه خود دور هم جمع میشویم و برای هم قصه میگوییم.
نویسنده کتاب «طوطی و بقال» افزود: قصهگویی هنری است که بهواسطه آن، 4-3 نسل در شبی از شبهای سال (شب یلدا) دور هم جمع میشدند و یک نفر با قصههایش و قهرمانهای داستانهایش این نسلها را به هم نزدیک میکرد. 4-3 نسل با موفقیت قهرمان داستانها خوشحال و با شکست او ناراحت میشدند. اینطوری ارتباط بین نسلها حفظ میشد؛ موضوعی که والدین امروزی کمتر به آن فکر کرده و میکنند.
پدیدآورنده کتاب «تو مادر منی؟» گفت: در شرایط فعلی تلویزیون و فضاهای مجازی باعث شده است تا ارتباط بین نسلها از بین برود. چه خوب است که با نامگذاری ۳۰ آذر به نام «قصه و قصهگویی» حداقل پدر و مادرها خود را مکلف کنند تا در این شب برای بچههایشان قصه بگویند و قصه بخوانند.
نویسنده کتاب «قصههای سَر و ته» تأکید کرد: البته قصهگویی هنری است که پدر و مادرهای امروزی کمتر با آن آشنا هستند و شاید در این میان لازم باشد کتابهای قصه و قصهگویی رواج بیشتری پیدا کند و از این منظر صنعت نشر به تکاپو بیفتد. اختصاص روزی به نام روز «قصه و قصهگویی» به تلاش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان فعالیت ارزشمند و خوبی است که میتواند به پیوند بین نسلی منتهی شود و سنت دیرینهای را احیا کند.
ثبت روز ۳۰ آذر بهعنوان «قصه و قصهگویی» ضرورتی انکارناپذیر
محمدرضا یوسفی، نویسنده ادبیات کودک و نوجوان نیز گفت: به نظر میرسد اگرچه نطفه هنر قصهگویی در اعصار آغازی بهویژه در دوره زراعی بسته شده است ولی همچنان بهمنظور پاسداشت زمین که منشأ رزق و روزی انسان است درخواست روزی به نام «قصه و قصهگویی» در تقویم ملی درخواست زیاد از حدی به نظر نمیرسد.
نویسنده رمان «عکس یادگاری بگیریم» با اشاره به تلاش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ثبت روز ۳۰ آذر بهعنوان روز «قصه و قصهگویی» در تقویم ملی گفت: اگرچه هنر قصهگویی بذر وجودی خود را در اعصار آغازین بهویژه دوره زراعی به ودیعه گرفته است؛ یعنی زمانی که زندگی مردم به واسطه تأمین گندم از دل خاک تأمین میشد و انسان آن دوره با اندیشیدن در مورد آنچه طبیعت برای او رقم میزد، دست به این انتخاب زده و با فکرکردن شب یلدا را برای قصهگویی انتخاب کرده است ولی با توجه به اینکه درحال حاضر هم این نیاز بهجای خود باقی است و ما همچنان نیازمند زمین برای تأمین معاش و دانایی برای حفظ داراییهایمان هستیم و قصه و قصهگویی ابزار زایش و انتقال این مهم است، به نظر میرسد ثبت روز ۳۰ آذر بهعنوان «قصه و قصهگویی» در تقویم ملی ضرورتی انکارناپذیر بهشمار میآید.
خالق کتاب «فندق و کار بزرگ» تأکید کرد: قدمت شب یلدا به عصر میترائیسم برمیگردد؛ یعنی سالها پیش از مسیحیت. چنانکه میبینیم همیشه چند شب پس از شب یلدای ما مسیحیان هم به نام شب کریسمس جشن خاصی را برگزار میکنند. این هنر در ایران از هنرهای کهن و باستانی است و سنگینی فرهنگی و قدمت این شب بسیار زیاد است. امروز هم با وجود تمام پیشرفتهای فناوری، ما نیازمند حفظ هنر قصهگویی هستیم. چه هنرهای مفرح امروزی ما هم مثل گیمها و... زادگاهشان همان هنر قصهگویی است.
|
