|
تورج ظفری از مربیان خوشنام و سازنده شهرستان نهاوند است که کشتیگیران شاخصی را به کشتی استان و تیم ملی معرفی کرده است.
این مربی ریزنقش که بهخوبی با الفبای کشتی آشناست و از دانش روز بهره میبرد در 2 دهه گذشته در نقش مربی در کشتی استان و نهاوند حضور داشت و در آموزش پایه کشتیگیران نقش پررنگی ایفا کرد، بزرگترین دستاورد وی پرورش سعید ابراهیمی نایب قهرمان کشتی جهان است.
این مربی عاشق، چندسال پیش برای پیشرفت به تهران نقل مکان کرد و در آنجا به آموزش کشتیگیران پرداخت. ظفری در فدراسیون کشتی و در کمیته جوانان و نوجوانان حضور پررنگ دارد. در چندین نوبت سکان هدایت تیمهای ملی جوانان و نوجوانان را بهعهده داشت و رئیس اسبق کمیته استعدادیابی فدراسیون کشتی بود.
وی سرپرست تیمهای ملی کشتی آزاد در ردههای مختلف سنی بود و از مدرسان کلاسهای مربیگری فدراسیون کشتی است.
حضور ظفری در تهران مانع از فراموش کردن کشتی استان و نهاوند نشد و همواره عرق خود را به استان نشان داده است.
همکار ما مصطفی ساجدی پیرامون اوضاع کشتی استان با این مربی سازنده گفتوگویی انجام داده است که با هم میخوانیم:
مربی در ورزش چه نقشی دارد؟
نقش مربی در تمامی رشتههای ورزشی به عنوان معمار بسیار مهم و حساس است زیرا این مربی است که میبایست ساختار منظم و با هدفی را ایجاد کند.
اما مربیگری در کشتی، آشنایی با کلاسهای فنی و سبکهای متفاوت کشتی است درواقع موضوع خاصی است که نه خواندنی است و نه حفظ کردنی بلکه رسیدنی است با سوت و زمانسنج نمیتوان کشتی را بالا برد؛ مربی باید از تمامی ظرفیتهای موجود استفاده بهینه کند و از نقطه نظر فنی و روانی متر بیان خود را ارتقا بدهد.
مربیگری باید ریشهاش نظم و انضباط باشد؛ مربی باید بتواند کشتی را بنویسد و دارای نبوغ باشد، منظور من از نبوغ نکاتی است که هر کسی نمیتواند ببیند و جاهایی سیر میکند که هر کسی سیر نمیکند، باید کاریزمایی داشته باشد که شاگرد وادار شود به او احترام بگذارد.
پایه و اساس رشد و ترقی در کشتی را چه میدانید؟
کشتی، دقت، آموزش صحیح، خلاقیت، صبر و تجربه نیاز دارد .این موارد که عنوان کردم پایههای رشد و ترقی محسوب میشوند و زمانی مؤثر واقع میشود که به اجرا دربیاید.
عوامل افت کشتی همدان را در چه میبینید؟
این افت را میتوان از چند منظر نقد و تجزیه و تحلیل کرد اما اگر جامع و کامل عنوان کنم مهمترین عامل این افت قابل محسوس، نداشتن برنامهریزی جامع در بحث پشتوانهسازی بود.
ما در بخش پایه بهصورت ساختاری و بنیادی و پایهای برنامه مشخص و مدونی نداشیتم و دیدیم که چگونه کفگیر کشتی استان همدان به ته دیگ خورد.
پیشنهاد شما برای پیشرفت کشتی چیست؟
بهنظر من باید در کشتی گستره دید، بینش و برنامهریزی خود را وسعت بدهیم.
امروزه یکیاز اصول اساسی فرایند توسعه و پیشرفت نهتنها در کشتی بلکه در تمامی ابعاد بهرهوری و استفاده بهینه از منابع و امکانات است، به واقع توسعه کشتی ما وقتی حاصل میشود که از تمامی منابع موجود خود بیشترین بهرهبرداری انجام شود؛ من ایمان دارم با وجود مرد مدبری همچون یاری ما به اصل بهرهوری خواهیم رسید.
در برهه کنونی کشتی ما به برنامهریزی بهعنوان یکیاز پایههای اصلی بهرهوری نیاز دارد . ما باید بیشترین هزینه را در بخش پایه و پشتوانهسازی صرف کنیم تا بتوانیم ساختار کشتی استان را مستحکم کنیم، این اساس پیشرفت ما در آینده است.
بهنظر شما همدان در المپیک توکیو میتواند نماینده داشته باشد؟
این پرسشی است که باید به آن پاسخی صادقانه داد زیرا پاسخ این پرسش برمیگردد به تصمیم سرمربی و کادر تیم ملی که با توجه به وقفه یکساله در برگزاری رقابتهای المپیک ۲۰۲۰، آیا مسابقات انتخابی مجدد را در دستورکار خود قرار خواهند داد یا با اعزام کشتیگیران موردنظر خود در اوزان مختلف فرد منتخب خود را برای اعزام به المپیک گزینشی خواهند کرد.
عملکرد هیأت کشتی همدان را در سال ۹۸ چطور دیدید؟
اگر بخواهیم عملکرد کشتی استان همدان را در سال ۹۸ هرچند اجمالی و از زوایای مختلف بررسی کنیم، باید عنوان کنم که خوشبختانه جهش خوب و قابل قبولی داشتیم و کشتیگیران مستعد و جوان ما نشان دادند که ویژگیها و قابلیتهای جسمانی و تکنیکی قابل قبولی دارند و میتوانند خیلی زود در کشتی ستاره شوند .
خوشبینانه باید عنوان کنم، این سیستم مدیریتی با برنامه که در رأس آن مدیری لایق و شایسته بهنام حمیدرضا یاری و فرد باتجربهای بهنام قاسم ربیعیان و قهرمان بلندآوازهای بهنام مسعود مصطفیجوکار قرار دارند، ما شاهد شکوفایی مجدد کشتی استان همدان در سالهای آینده خواهیم بود.
زمانیکه در نهاوند بودید هر هفته مسابقات لیگ در باشگاه آزادگان داشتید، اثر این روش بر کشتی شهر نهاوند چطور بود؟
نوع نگاه و فلسفه و بررسی شرایط و نگاه به آینده از ایدههای خلاقانه یک مربی است که در هر مورد قابل توجه است؛ این یکی از ایدههای من در آن برهه زمانی بود. یکیاز اهداف من در برگزاری لیگ داخلی رساندن مربیان خود به سطح آمادگی و شناسایی نقاط ضعف و قوت و ارتقای کیفی سطح تکنیکی و تاکتیکی و افزایش مهارتهای روانی آنان بود که بسیار هم تأثیرگذار بود.
رمز بیحاشیه بودن کشتی در دهه ۸۰ و ۷۰ چه بود؟
مخلص کلام: انگیزه غیرقابل وصف مربیان، اتحاد، همدلی داشتن، هدف مشترک برای آینده و استفاده از تجربه دیگران است.
در پایان چه توصیهای به مربیان دارید؟
مربیگری سختترین کار دنیاست، باید همهکس باشی تا بتوانی کسی را خلق کنی، سعی کنیم همهکس باشیم، موفق باشید.
|
