|
شادکامی بهعنوان یکی از مهمترین نیازهای روانی بشر و بهدلیل تأثیرات زیادی که بر زندگی افراد دارد، همواره مورد توجّه بوده است. یکی از این عوامل اجتماعی که بر سطح شادکامی جوانان اثرگذار است، سرمایه اجتماعی و ابعاد آن است، سرمایه اجتماعی بیشتر از سرمایه انسانی میتواند شادی و نشاط ایجاد کند.
انسانها از دیرباز بهدنبال این مسأله بودهاند که چگونه میتوانند بهتر زندگی کنند و با چه سازوکارهایی میتوانند از زندگی خود لذت ببرند، احساس شادکامی و رضایتخاطر انسانها از زندگی به احساسات مثبت آنها به زندگی برمیگردد.
در شرایط خاص کنونی که ناشی از فراگیری ویروس کروناست و چندین ماه از ورود این ویروس میگذرد، بهنوعی احساس امنیت و سالم زیستن که یکی از اساسیترین نیازهای بشر است را مورد تهدید قرار داده و نبود امنیت جانی به شکل افراطی در بین جوامع مختلف بهوجود آورده و همین موضوع استرس ناشی از ابتلا به این ویروس سبب شده که احساس خوبی از زندگی کردن نداشته باشیم.
از سوی دیگر، این پدیده تحتتأثیر وضعیتهای اقتصادی است و رفاه اقتصادی میتواند تا اندازه زیادی بر آن اثر بگذارد؛ به این معنا که شرایط مطلوب اقتصادی موجبات افزایش شادکامی را فراهم میکند که متأسفانه با توجه به مشکلات ایجادشده و همهگیرشدن این ویروس که سبب تعطیلی بسیاری از کسبوکارها شده به گونهای توانسته میزان نشاط و امید اجتماعی در جامعه را کاهش دهد.
یکی دیگر از نیازهای اساسی برای شاد زیستن، تفریح و سرگرمی بین افراد است که با گسترش کرونا در سطح جهان تقریبا از همه بهویژه کودکان و نوجوانان سلب شده و نیز چالشهایی را در برداشته است، در واقع جزو هیجانات مثبت و تأثیرگذار بر افراد یک جامعه است که باید به روشهای صحیح به این نیاز پاسخ داده شود.
بهطورکلی میتوان بیان کرد جامعهای که در آن ناامیدی و افسردگی جایگزین نشاط و شادابی باشد، جامعهای است که نمیتواند به پویایی و شکوفایی دست پیدا کند و کمکم سرمایههای اجتماعی جای خود را به آسیبهای اجتماعی خواهد داد.
نبض جامعه با شادی و نشاط میزند
یک روانشناس درباره نقش مهم شادی و نشاط در جامعه بهویژه برای کودکان و دانشآموزان توضیحاتی داد.
به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، راحیل شمسایی درباره ارتباط خوشحالی و میزان سن و درآمد افراد اظهار کرد: خوشحالی به میزان سن و درآمد افراد بستگی ندارد، این موضوع به برخی از خصوصیات شخصیت فرد و مهارتهای او، داشتن روابط نزدیک با دیگران و برخورداری از اعتقادات مذهبی و عمل کردن به آنها مربوط است.
وی بیان کرد: وقتی محیط شاد باشد و افراد آنجا خوشحال باشند، ذهن تمامی این افراد پویا و زبانشان گویا و در نتیجه استعدادشان شکوفا میشود که این موضوع برای تمامی سنین و حتی برای کودکان و دانشآموزان باید مورد توجه قرار گیرد و سرلوحه تعلیم و تربیت در عصر حاضر شود.
این روانشناس تصریح کرد: باید شوق زندگی کردن را به دانشآموزان بیاموزیم و معتقد باشیم که در حقیقت رشد پایدار ما در گرو شادی پایدار است و این شادی باید از همان ورود بچهها به مدرسه آغاز و در مدارس ایجاد و مدیریت شود.
شمسایی گفت: این وظیفه مسئولان تعلیم و تربیت است که شرایطی را بهمنظور ایجاد شادی و نشاط فراهم کنند تا تمام نیازهای کودکان و دانشآموزان تأمین شود، زیرا شاد زیستن برای کودک به اندازه تغذیه مهم است، زیرا محبت کردن و حفاظت و مراقبت کردن از آنها بسیار حائز اهمیت است و سلامت روحی و روانی و فیزیکی و جسمانی کودکان و دانشآموزان را تأمین میکند.
وی ادامه داد: متأسفانه چه اکنون که کلاسها بهصورت آنلاین هستند و چه آن زمان که کلاسهای مدارس بهصورت حضوری برگزار میشد، میزان شادی و خنده در مدارس ما بسیار پایین است و این یک معضل است، زیرا در مدرسه و کلاس خالی از شادی، سخن گفتن از شادی قدری مشکل خواهد بود.
وی افزود: یکی از مشکلات هر جامعهای غفلت از شادی و نشاط است، زیرا نتیجه آن، افزایش بیماریهای مختلف روانی چون اضطراب و افسردگی است.
شمسایی تأکید کرد: زندگی با شادی و نشاط معنا پیدا میکند و در پرتوی آن، دانشآموزان بهویژه در دوران نوجوانی و جوانی میتوانند پلههای ترقی را طی کنند.
این روانشناس در پایان خاطرنشان کرد: جامعهای زنده و پویاست که عناصر شادیآفرین در آن فراوان باشد.
زمانی که مردم جامعهای از نشاط اجتماعی برخوردار باشند، وفاق، همبستگی، تعلق اجتماعی، تعاملات اجتماعی مطلوب، رضایت از زندگی و همچنین سلامت روانی و اجتماعی افراد افزایش پیدا کرده و طبیعی است که به موازات آن آسیبهای اجتماعی نیز کاهش و انگیزه برای کار و تلاش افزایش مییابد. در نتیجه چنین جامعهای، مسیر پیشرفت و ترقی را طی خواهد کرد.
|
