|
هر روز که از خانه خارج میشویم، چه با خودرو، موتورسیکلت، دوچرخه یا حتی پیاده، جزیی از شبکه گستردهای به نام «حملونقل» میشویم. در این میان، صرفاً رسیدن به مقصد کافی نیست؛ آنچه اهمیت دارد، رسیدن سالم و ایمن همه افراد است.
«روز ایمنی حملونقل» فرصتی است برای یادآوری اینکه رعایت اصول سادهای مانند بستن کمربند ایمنی، توقف کامل پشت خط عابر پیاده، یا دقت بیشتر در تقاطعها میتواند از بسیاری از حوادث تلخ جلوگیری کند.
ایمنی مسئولیتی فراتر از وظایف رانندگان است؛ همه ما، چه به عنوان استفادهکنندگان از وسیله نقلیه و چه در مقام تصمیمگیران در حوزه مدیریت شهری و جادهای، در این مسیر نقش داریم.
بنابراین، روز ایمنی حملونقل فرصتی است برای بازنگری در رفتارهای ترافیکی و یادآوری این حقیقت که سلامت و جان انسانها در گرو رعایت اصول ایمنی در ترددهای روزمره است؛ چه در خیابانهای شلوغ شهر و چه در جادههای طولانی سفرهای برونشهری.
براساس اطلاعات منتشر شده، سالانه بیش از یک میلیون و 240 هزار مرگ و نزدیک به 50 میلیون مصدوم ناشی از حوادث ترافیکی در جهان رخ میدهد. افزایش آگاهی عمومی نسبت به قوانین راهنمایی و رانندگی، استفاده صحیح از تجهیزات ایمنی و پرهیز از رفتارهای پرخطر، تنها بخشی از اقداماتی است که میتواند از بروز حوادث ناگوار جلوگیری کند.
اگرچه بارها اعلام شده است که در بروز حوادث ترافیکی 4 عامل اصلی انسان، وسیله نقلیه، جاده (زیرساختها) و عوامل محیطی نقش دارند، از بین این عوامل، علل انسانی به عنوان یکی از مهمترین عوامل، بیشترین میزان تخلفات و تصادفات را به دنبال دارد. این عامل با آموزش، فرهنگسازی و ارتقای سواد سلامت، به ویژه در اصلاح رفتارهای فردی و اجتماعی، تا حدود زیادی قابل پیشگیری است.
همچنین حدود ۶۰ درصد از حوادث ترافیکی در ۳۰ کیلومتری جادههای برونشهری و نزدیک به شهرها رخ میدهد. بنابراین، پس از هر 2 ساعت رانندگی، باید در یک مکان مناسب توقف کرده و یک فنجان چای یا قهوه بنوشیم و ۱۵ دقیقه استراحت کنیم.
در همین راستا، با کمک و همیاری چندین ارگان، پویش “نه به تصادف” از یکم اسفندماه ۱۴۰۳ تا ۱۵ فروردین ۱۴۰۴ برگزار شد. این پویش بر آگاهیرسانی با هدف کاهش بار تصادفات، مرگ و میر و جراحات ناشی از آن تمرکز دارد. در این پویش تلاش شد تا از حداکثر ظرفیت ملی برای حفظ سلامتی افراد استفاده شود. بیش از همه، تأکید ویژهای بر نقش خودمراقبتی در این پویش شد.
در سال ۱۴۰۳، ۴۳۹ نفر در تصادفات جادهای استان همدان جان باختند که این رقم نسبت به سال گذشته در زمان مشابه کاهش داشته است. مرگ ناشی از سوانح رانندگی در سال ۱۴۰۳ نسبت به ۱۲ماه سال ۱۴۰۲ حدود 5/4 درصد کاهش یافته است.
استان همدان یکی از استانهایی است که وضعیت جادههای آن از نظر ایمنی، وضعیت مناسبی ندارد و هرساله آمار بالایی از میزان جانباختگان و تصادفات در این جادههای ناایمن گزارش میشود.
یکی از این تصادفات مربوط به حادثهای دلخراش در زیرگذر شهرک صنعتی بهاران است که در آخرین روزهای ۱۴۰۳ اتفاق افتاد. این پروژه هنوز به طور کامل تکمیل نشده و از نظر ایمنی استانداردهای لازم را نداشت، اما برای تردد مردم باز شد. در نتیجه، یک تصادف مرگبار رخ داد که منجر به فوت یک شهروند شد. این حادثه جای پرسش دارد که چرا پروژههای عمرانی و زیرگذرها قبل از تکمیل کامل به بهرهبرداری میرسند و چرا ایمنی شهروندان در اولویت قرار نمیگیرد؟
و یا میتوان به مسیر دسترسی به غار علیصدر اشاره کرد که یکی از پرترافیکترین جادههای همدان به شمار میرود. این مسیر از بلوار نجفی شهر همدان آغاز شده و به دلیل تردد رانندگان برای دسترسی به استانهای کردستان و زنجان، ترافیک زیادی دارد. بالابودن میزان تصادفات جادهای، بهویژه تصادفات رخ به رخ، منجر به مرگ گروهی افراد در این مسیر شده است و نگرانیهایی برای مسافران و خانوادههایی که از این جاده تردد میکنند ایجاد کرده است.
یک کارشناس ترافیک در گفتوگو با خبرنگار همدان پیام تأکید کرد که عمدهترین عامل وقوع تصادفات، خود رانندگان هستند.
فرخ جمالی در این باره بیان کرد که خطای انسانی در رانندگی، از جمله سرعت بالا، بیتوجهی به شرایط جاده و رانندگی در حالت خستگی، همواره به عنوان عوامل اصلی بروز حوادث در جادهها شناخته میشود.
وی افزود: رانندگانی که قوانین راهنمایی و رانندگی را رعایت کرده و به شرایط جاده توجه دارند، میتوانند احتمال وقوع تصادفات را به طور چشمگیری کاهش دهند. استفاده از کمربند ایمنی، رعایت سرعت مجاز و پرهیز از رانندگی در شرایط خستگی تأثیر زیادی در کاهش تصادفات خواهد داشت.
این کارشناس ترافیک همچنین اشاره کرد که وضعیت جادهها و نصب علائم هشداردهنده مناسب میتواند به شکل قابل توجهی در پیشگیری از حوادث ترافیکی مؤثر باشد.
وی با اشاره به وضعیت جادههای استان همدان، بهویژه جادههای برونشهری، افزود که بسیاری از تصادفات در این مناطق به دلیل نقص در زیرساختها و نبود علائم هشداردهنده مناسب به وقوع میپیوندند.
جمالی تأکید کرد: جادههای ایمن که از نظر فنی بهروز و استاندارد هستند، میتوانند تأثیر زیادی در کاهش تصادفات داشته باشند. همچنین نصب علائم و خطکشیهای مناسب در جادهها، بهویژه در مسیرهایی که پیچیدگی یا خطرات خاصی دارند، ضروری است.
جمالی در ادامه به وضعیت خاص جاده علیصدر اشاره کرد و گفت که در این جاده بهدلیل پیچهای خطرناک و کمبود علائم هشداردهنده، تصادفات متعددی رخ داده است. وی تأکید کرد که نصب علائم فنی و تخصصی در این جادهها میتواند از بروز حوادث جلوگیری کند، اما در نهایت این رانندگان هستند که باید مسئولیت بیشتری در رعایت قوانین ایمنی بهویژه در این مسیرهای پرخطر به عهده بگیرند.
در پایان، جمالی با تأکید به اینکه علاوه بر رعایت قوانین توسط رانندگان، مسئولان نیز باید به وضعیت جادهها توجه ویژهای داشته باشند، یادآور شد: رسیدگی به وضعیت جادهها، نصب علائم هشداردهنده و ارتقاء زیرساختها از جمله اقداماتی هستند که میتوانند به طور چشمگیری ایمنی تردد در جادهها را افزایش دهند، بنابراین تنها با همکاری و تلاش مشترک رانندگان و مسئولان میتوان به کاهش تصادفات و حفظ جان مردم امیدوار بود.
سفر ایمن، نه با سرعت بالا، که با دقت، صبوری و مسئولیتپذیری آغاز میشود. یادمان نرود که ایمنی، تنها یک توصیه نیست؛ بلکه بخشی از فرهنگ عمومی و تعهد ما نسبت به جان خود و دیگران است.
|
