|
فصل بهار و آلرژیزا فرا رسیده است و کلینیک ها پر از بیمار است. بیمارانی که به امید گرفتن نسخه پیش دکتر متخصص یا عمومی میروند اما نمیتوانند نسخههای خود را تبدیل به دارو کنند. داستانی که این روزها پزشکان کودک با آن مواجه شده اند.
کمبودهای دارویی به خصوص آنتیبیوتیک در سراسر کشور از تیرماه امسال شروع شد و در آبان به اوج خود رسید بهطوریکه ذخایر دارویی یکماهه کشور در وضعیت قرمز قرار گرفت و داروهای در دسترسی همچون شربت سرفه، سرم، شربت استامینوفن کودکان، قرص ایبوپروفن، قطرههای چشم و ... در برخی داروخانهها نایاب شد و شهروندان مجبور بودند برای پیدا کردن سادهترین داروها که همیشه در دسترس بود، داروخانههای شهر را زیر پا بگذارند.
از سوی دیگر نیز همزمان با شدت گرفتن دوباره بیماری کرونا در ابتدای سال جدید برخی داروخانههای همدان با کمبود دارو از جمله سِرم و برخی آنتی بیوتیک ها به ویژه آنتی بیوتیک کودکان مواجه شدهاند، موضوعی که مورد انتقاد مردم، بیماران و همچنین داروخانهها قرار گرفته شده است.
در روز ۲۹ آذر بهرام عیناللهی، وزیر بهداشت قول داد که ظرف یکی ۲ ماه آینده کمبود دارو در زمینه چند قلم دارو جبران شود، اما با گذشت چندین ماه همچنان این معضل در بسیاری از شهرهای کشور رفع نشده است.
او در عین حال گفت که داروخانهها مملو از دارو هستند ولی ممکن است تنها چند قلم دارو با کمبود مواجه شود و البته همیشه چنین مشکلاتی در کشور وجود داشته و مربوط به این دولت نیست.
همچنین طرح دارویار هم نتوانست کمکی به کمبود دارو در این شرایط بحرانی به مردم کند و به نوعی میتوان گفت با شکست مواجه شد که در این باره نایبرئیس انجمن داروسازان ایران تأمین نقدینگی و قیمتگذاری داروها را 2 چالش اصلی این طرح عنوان کرد و گفته است که نباید صرفاً بگوییم که مشکلات دارویار با تأمین دارو حل میشود چرا که بعضی از سازمانهای دیگر پولی را که به عنوان دارویار دریافت میکنند برای قسمتهای دیگر هزینه میکنند و اصطلاحاً چالهها را پر میکنند و در اولویت آخر می خواهند فقط مطالبات داروخانهها را بدهند که این مسأله قطعاً به کل زنجیره انتقال دارو آسیب وارد میکنند.
یک متصدی داروخانه در همدان میگوید: اکنون نزدیک به چندین ماه است که با کمبود دارو، سِرم مواجه هستیم اما چند وقتی می شود که آنتی بیوتیک کودکان هم به سایر داروها اضافه شده است و اگر هم وجود دارد همان داروهای هندی هستند که برخی از مراجعه کنندگان تمایلی به خرید داروهای هندی ندارند.
یک متصدی دیگر هم میگوید : متأسفانه کمبود دارو خیلی زیاد است و با این شرایط اقتصادی و تحریم ها وضعیت بدتر هم شده است این معضل برای کسانی که بیماری خاص دارند شرایط را سخت تر کرده است اما با اینکه چندین بار هم به وزرات بهداشت اعلام نارضایتی کردیم، نتیجه ای نداشته است.
یک مراجعه کننده هم در این باره می افزاید: چند ماه است که گوشم مشکل دارد و با اینکه چندین بار به پزشک مراجعه کردم و دارو برایم تجویز کرده است اما به داروخانه ای مراجعه می کنم امروز و فردا می کنند و یا در پاسخ میگویند دارویی کمیاب است از طرفی هم درد گوش امانم را بریده است.
یک متصدی دیگر داروخانه هم معتقد است که برخی از توزیع کنندگان دارو توزیع نمیکنند به این امید که شاید دارو گرانتر شود و متقاضیان باید حداقل چند داروخانه را بگردند تا داروی مورد نیاز خودرا پیدا کنند.
مراجعه کننده دیگر هم میگوید اگر دارویی کمیاب یا حتی نایاب است چرا پزشک آن را تجویز می کند درحالی که از کمبود داروها خبر دارد در این گونه موارد حداقل داروهای مشابه را تجویز کند که بیماران سردرگم نشوند.
این که مشکل کمبود دارو در کشور دقیقا به چه علتی ایجاد شد، برمیگردد به ۲۲ تیر امسال که ارز ۴۲۰۰ تومانی از دارو حذف و ارز نیمایی جایگزین آن شد. در این میان سازمان غذا و دارو وعده داد که تنها ۲۰ تا ۳۰ درصد قیمت دارو افزایش پیدا میکند و دولت زیان ناشی از حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی را با کالابرگهای الکترونیکی برای مصرفکنندگان جبران خواهد کرد. پس از اجرای این طرح، قیمت مواد اولیه دارو تا ۵ برابر افزایش یافت که همین موضوع بر قیمت نهایی آن نیز تاثیرگذار بود.
|
