|
زمستان ۱۴۰۰ هم از نیمه گذشت و ایران بزرگ با اقوام مختلف خود میرود تا برای یک آیین کهن و یادآوری هویتی مشترک برای اقوام نامدار و بلندآوازه ایرانی آماده شود. زمستان که از نیمه میگذرد، ایرانیان برای برگزاری آیین کهن عید نوروز و جشن روزهای آغازین فصل بهار به تکاپو میافتند و خود را آماده میسازند .
عید نوروز و سرفصل بهار، اگرچه قرار و مداری مشترک برای اقوام ایرانی برای برگزاری جشنهای این عید باستانی است، اما چنین آیین و چنین عزم ملی برای انجام سنتی دیرینه، بیشتر از جشنهای معمول و شادی و دید و بازدیدهای چند روزه بین لایههای اجتماعی یک ملت است.
نوروز باستانی یعنی سرآغاز یک تصمیم و زندگی جدید در یک سرزمین گسترده است. زندگی جدیدی که بر مبنای تحول زمین و حیات دوباره طبیعت و رویش سبزینههای خلقت برای بقای انسان و حیوان در عرصههای تولید و کار و تلاش شکل میگیرد.
سنت ماندگار خانهتکانی و گردگیری و شستوشو و تازهسازی سامان زندگی توسط کدبانوهای ایرانی، دور ریختن وسایل کهنه و رنگ و رو رفته و جایگزینی آن با وسایل و ضروریات تازه و دلپسند برای استقبال از نوروز و ورود به سال نو، مقدمه تمام برنامه و کارهای ضروری خانوادههای ایرانی در آستانه عید باستانی است.
بین ایرانیان بهخصوص خانمهای خانهدار و کدبانو رسم است که حتماً سنت خانهتکانی نوروزی را انجام دهند، حتی اگر هیچ وسیلهای در خانه نیاز به شستوشو و گردگیری نداشته باشد، بازهم شگون دارد تا حتماً قالیچهای و زیلویی یا پردهای از خانه شستوشو و یا تازه شود.
خانهتکانی نوروزی ایرانیان، نماد زدودن تیرگیهای درونی انسان هم هست. با شستوشو و تمیزکاری وسایل خانه و زندگی، یک نوع آرامش و اطمینان قلبی هم به انسان دست میدهد. توجه به پاکیزگی و چینش دلخواه و خوشایند وسایل و سامان خانه و زندگی، موجب تحریک حس پویایی و حرکت رو به جلوی انسان در راه پیشرفت و آبادانی است. ساختن و پرداختن زندگی و علاقهمندی به گسترش و فراهم ساختن امکانات رفاهی و آسایش خانواده در حد توان و بضاعت مالی، اگر موجب دلبستگی به دنیای فانی و گرایشهای مادی نباشد و بدون فخرفروشی و صرفاً از روی دست و دلبازی و آرامش روحی خانواده و شکرگذاری به درگاه الهی جهت برخورداری از نعمتهای خدادادی انجام گیرد، کار پسندیدهای خواهد بود و مولود تلاش بیشتر افراد خواهد شد .
با اینحال هموطنان فهیم ایرانی با وجود دلبستگی و پایبندی به آیینهای زیبای ملی و تأسی از ارزشها و سفارشهای دین انسانساز اسلام، در برگزاری جشنها و آیینها به شرایط روز جامعه خود نیز توجه دارند و هر جشن و مراسمی را اگر موجب بروز آسیبهای احتمالی یا جریحهدار شدن مصالح عمومی باشد، به فرصتهای دیگر موکول میکنند.
متأسفانه در 2 سال اخیر بیماری مرموز و خطرناک کرونا که هموطنان زیادی را داغدار و دچار مشکل ساخته است و از سویی نیز مشکلات آزاردهنده و دست و پاگیر اقتصادی، به خودی خود حال و روز خوشی برای مردم باقی نگذاشته و برگزاری بسیاری از آیینهای دینی و ملی ازجمله جشنهای نوروزی با رنگ و لعاب کمتری برگزار میشود.
از سویی دیگر با توجه به گرانیهای کمرشکن قیمت کالای مصرفی بهخصوص اجناس پرمصرف شب عیدی، جا دارد تا مردم به گونهای رفتار کرده و راهی بازارهای خرید بشوند تا موجب طمع و فرصتطلبی سودجویان و احتکارکنندگان کالا و اجناس موردنیاز خانوادهها در محدوده پایان سال و تعطیلات نوروزی نشوند .
|
