|
عفریت کرونا با چنگال شوم خود همچنان بر چهره زندگی و جان مردم جهان میفشارد و میخراشد و با گذشت نزدیک به دو سال از این تراژدی تلخ، گویی هیچ پایانی بر درد و رنج آدمیان نیست.
عفریت کرونا در ادامه حضور نفرتانگیز خود در این تابستان داغ و یکنواخت، روزهای سیاهی را برای هموطنان ایرانی رقم میزند و آمار مرگومیر روزانه خود را بهرقم حدود 600 نفر رسانده است که این رقم در تاریخ سیاه کرونایی کشورمان بیسابقه است. 600 نفر قربانی ناشی از اپیدمی یک بیماری خاص در یک روز رقم کوچکی نیست و یک فاجعه تلخ و دردآور است که متأسفانه با درصدی کموبیش اکنون حدود یکونیم ماه است که هر روز در کشورمان اتفاق میافتد. رقم حدود 600 نفر کم نیست و میتواند حداقل جمعیت سه روستای پررونق و تولید کننده در هر جای میهن پهناورمان ایران باشد! متأسفانه این فاجعه دردناک 18 ماه است که هر روز در کشورمان اتفاق میافتد و در مجموع تا این تاریخ حدود 90 هزار نفر یعنی معادل جمعیت یک شهرآباد و بزرگ ایرانی را به فنا و نیستی کشانده است. قطعاً چنین رقمی میتوانست خیلی کمتر از این باشد و هموطنان کمتری را دچار غم و غصه و عزاداری برای عزیزان خود سازد.
در این شرایط اگر با وجدان بیدار و احساس مسئولیت انسانی بیشتری به تراژدی و فاجعه کرونا در کشورمان بیاندیشیم و نقش فرد فرد هموطنان در شدت و ضعف این فاجعه را تصور کنیم، واقعیت گزندهای دستگیرمان خواهد شد، این واقعیت که اگر هر کس به سهم خود به توصیههای پزشکی و بهداشتی برای پیشگیری از گسترش بیشتر ویروس کرونا به خوبی عمل میکرد، جمعیت کمتری قربانی این بلا میشدند و آسیبهای کمتری به جامعه وارد میشد.
درست است که کرونا تاکنون حدود 205 میلیون تن از مردم جهان را آلوده و بیمار کرده و جان حدود 4/5 میلیون تن را گرفته است، اما خیلی از کشورها هم در گوشه و کنار دنیا هستند که منظم و مرتب شیوهنامههای بهداشتی را که در تمام دنیا یکسان و مشابه است رعایت کردهاند و به نسبت قربانی و آسیب کمتری نیز تحمل کردهاند.
کرونا در خیز تازه خود که به کرونا دلتا موسوم است حتی کشورهایی را که اکثریت جمعیت آن در دو نوبت واکسینه شدهاند، در نوردیده است و عقل و علم پزشکی میگوید، فقط واکسیناسیون چاره کنترل نهایی بیماری کرونا نیست و مردم باید با رعایت کردنهای خود، دچار حادثه ویروس مرگبار کرونا نشوند.
به هرحال و متاسفانه کشور عزیزمان ایران هم اینک در موج پنجم کرونا و هجوم دلتا ویروس یکی از آلودهترین کشورهای جهان معرفی شده است. کار به جایی رسیده است که در همین رابطه، دولت آمریکا که خود این روزها در گسترش فزآینده بیماری کرونا رکورددار میباشد، به شهروندانش توصیه کرده است، برای در امان ماندن از این بیماری حتی اگر دو نوبت واکسن کرونا را دریافت کردهاند، مسافرت به ایران را کنسل کنند.حتی اگر قسمت اعظم چنین واکنش از جانب آمریکا نسبت به شرایط کرونایی کشورمان را سیاسی قلمداد کنیم، بازهم نتیجه میگیریم، اوضاع و احوال کروناییمان در این مقطع آنقدر بحرانی هست که گزک دست دشمن بدهد. حال چرا در صد زیادی از هموطنان ایرانی با بیتوجهی نسبت به اصول بهداشتی و حداقل آن استفاده از یک ماسک، دچار انفعال در برابر چنین عارضه جهانی هستند و لجبازی میکنند، خودشان میدانند و وجدانشان و درک اجتماعی از بضاعت فرهنگ عمومی در کشورمان و همچنین احساس مسئولیت نسبت به حقوق دیگرانی که شامل خودشان هم خواهد بود. در واقع ما ایرانیها این ضربالمثل را داریم که، با هردست بدهی، با همان دست پس خواهی گرفت! و البته این ضربالمثل شعر گونه را هم داریم که شاعر خطاب به معشوق دل آرای خود میگوید، (گوش اگر گوش تو و ناله اگرناله من، آنچه البته به جایی نرسد فریاد است).
|
