|
۱- نگاهی بر هر سه انتخابات در استان و کشور حکایت از غلبه وعده به برنامه در این انتخابات دارد و آنقدر که داوطلبان وعده میدهند از برنامه عملیاتی تدوین شده و منطقی برای اجرایی شدن این وعده ها در صورت کسب پیروزی خبری نیست.
از این منظر میتوان انتخابات را میدان وعدههای نشدنی داوطلبان ارزیابی و مسابقه وعدهها را به تماشا نشست.
۲- اوج این وعدههای نشدنی در انتخابات ریاست جمهوری است.
جایی که هر داوطلب برای همراه کردن مردم وعدههایی با سررسید نامعلوم! می دهد تا شاید بتواند اقبال عمومی را با خود همراه کند.
«یارانه ۴۵۰ هزار تومانی»، «ایجاد سالانه یک میلیون شغل»، « سبد غذایی روزانه با ۱۳ قلم کالا»، «وام ۵۰۰ میلیونی به هر زوج» ، « نابودی فقر تا سال آینده» و «حل مشکل بورس در سه روز»اینها تنها بخشی از وعدههای سوال برانگیز داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری است.
۳- در انتخابات شوراها نیز که داوطلبان تحت عنوان حقیقی و نه عنوان حقوقی داوطلب انتخابات در حال بیان نظرات خود هستند، وعدههای نشدنی بسیاری داده میشود.
وعدههایی که ورود به برخی از آنها حتی در صلاحیت مجموع اعضای شورای شهر نیست تا چه رسد به اینکه یک عضو شورا بخواهد آن وعدهها را پیگیری و اجرایی کند.
۴- در انتخابات میان دوره ای مجلس در بهار و کبودراهنگ هم فضا اینچنین است و داوطلبان با عنوان حقیقی، وعدههایی می دهند که در حیطه اختیارات و وظایف نماینده مجلس نیست.
وعدههای تقسیمات کشوری یا اجرایی و مقایسهای با شهرستان های برخوردار و وعده برخورداری شهرستانها از اعتبارات بدون در نظر گرفتن شاخصها، تنها فضای انتخابات را ملتهب خواهد کرد و فایدهای هم برای وعده دهنده نخواهد داشت.
۵- داوطلبان هر سه انتخابات گویی دلیل حساس نشدن مردم در این دوره از انتخابات را هنوز درک نکردهاند و به جای صداقت همچنان بر طبل وعده کوبیده و میخواهند این مردم را با خود همراه کنند.
واقعیت آن است که مردم از وعده خسته شدهاند و به همین دلیل به دنبال فرد عملگرا میگردند تا بتواند با عمل به برنامهها وضعیت زندگی آنها را بهبود بخشد و دیگر نمیخواهند اسیر وعده این و آن در انتخابات شوند.
۶- داوطلبان در هر انتخابات باید برای ارائه برنامه، امکان مخالفت نهادهای نظارتی و بالادستی را هم لحاظ کرده و برنامه ای را به مردم ارائه کنند که از قابلیت اقناع و پذیرش این نهادها برخوردار باشد.
در تبیین این موضوع می توان گفت، اگر مثلا در انتخابات ریاست جمهوری وعدهای داده شود که در صورت تقدیم برنامه آن به مجلس یا شورای نگهبان، با مخالفت آنها روبرو شود، این وعده نشدنی و سرکاری خواهد بود.
۷- مردم در این دوره از انتخابات صداقت و درستی از داوطلبان و دوری از وعدههای نشدنی میخواهند و افزایش اقبال به برخی داوطلبان که با صداقت بیشتر و وعده کمتری با مردم سخن میگویند، درستی این نظر را تائید میکند.
به همین دلیل انتظار میرود داوطلبان هر سه انتخابات با درک شرایط روز، خستگی مردم از وعدههای نشدنی و ضرورت ایجاد امید در جامعه، با صداقت و درستی بیشتری با مردم سخن گفته و از تکرار اشتباهات دلسرد کننده به ویژه راهاندازی کارناوال وعده و رقابت با وعدههای انتخاباتی به جای رقابت با برنامه جامع، پرهیز کنند.
|
