|
سالهاست در ایران از توسعه، برنامه توسعه و ضرورت اجرای برنامهها سخن گفته و از اینکه برنامهها کامل اجرا نمی شود، انتقاد و گلایه میشود.
این انتقادات به حدی بوده که دولت چهاردهم در اتفاقی نادر برنامه اصلی خود را برنامه هفتم توسعه اعلام کرد و برنامه دیگری معرفی نکرد.
این روند در دولتهای قبل به گونهای بود که هر دولت برنامه را به این دلیل که دولت قبل نوشته کنار میگذاشت و برنامههایی را خود بدون توجه به برنامه توسعه اجرا میکرد.
این شرایط دلیلی شده تا اهداف توسعه در کشور کمتر محقق شود و توسعه بی هدف در دستور کار اکثر دولتها قرار گرفته و پیگیری شود.
نتیجه این توسعه بی هدف اکنون در کشور با رخنمایی ناترازی ها و تغییر در فرهنگ کار و ... در حال خودنمایی است.
در جدیدترین مورد رئیس انجمنهای صنفی کارگران در اظهاراتی که نگرانیها درباره آینده بازار کار در ایران را افزایش داده گفته؛ صفر تا صد برخی از صنایع و حرفههای ما در اختیار اتباع است و هیچ کارگر یا حتی کارفرمای ایرانی در آنها حضور ندارد
سمیه گلپور ادامه داده؛ در حوزه اتباع، نه تنها کارگر که بعضا کارفرما هم داریم و صنایعی هستند که من اسم نمیبرم ولی تمام آن صنعت زیر نظر اتباع است و هیچ کارگر یا کارفرمای ایرانی در آن صنعت نیست. متاسفانه این انحصار کار توسط اتباع را در خیلی از صنفها داریم و مجدد عرض میکنم ما در حال از دست دادن بعضی از صنوف تخصصی خودمان هستیم نه صرفا در عرصه کارگری بلکه در عرصه کارفرمایی.
بعضی از صنایع و بعضی از حرفهها و بعضی از تولیداتی که داریم، صفر تا صد آن با اتباع است و ما به نوعی در یکسری از صنوف وابسته به آنها شدهایم و این قضیه دارد ادامه پیدا میکند.
وابستگی به اتباع در برخی صنوف قابل کتمان نیست و در استان هم مشاهده میشود برخی صنوف به صورت کامل در اختیار اتباع یک کشور همسایه قرار گرفته و تقاضای صنوف دیگری هم که کار آنها سخت و ویژه است برای دریافت مجوز استفاده از کارگران اهل این کشور در حال افزایش است.
شاید این اتفاق به تغییر فرهنگ کار کشور و علاقه جویندگان کار به کارهای آسان و زود بازده اداری یا مشاغلی مانند رانندگی تاکسیهای اینترنتی مرتبط باشد اما نباید از علاقه برخی کارفرمایان به کارگران اتباع بنا به دلایلی که ریشه در منافع مالی و کاری دارد، غفلت کرد.
منطق حکم می کند، بر بازار کار اتباع برای پیشگیری از اتفاقاتی چون وابستگی در برخی صنوف به اتباع ، نظارت بیشتری شود و امکانات کشور به راحتی در اختیار اتباعی که میتوانند به مشکلی امنیتی در استان و کشور تبدیل شوند، قرار نگیرد.
اگر شرایط فعلی و نبود واکنش ادامه یابد و برنامهای که بتواند توسعه در حوزه بازار اشتغال را مستقل نشان دهد، نباشد. ممکن است محور مصاحبه بعدی رئیس انجمنهای صنفی کارگران از دست رفتن کامل استقلال کاری در بازار کار و واگذاری کامل این بازار به خارجیها باشد.
در این شکل تلاش برای جذب سرمایهگذار و جسارت کارفرمایان منجر به اشتغال اتباع و بینتیجه بودن این اقدامات برای مردم و کشور شده و توسعه نتیجهای برای مردم کشور به جز از دست رفتن منابع و امکانات به نفع اتباع نداشته است.
موضوعی که باید به آن توجه جدی از سوی سه قوه به ویژه مجلس و دولت شود.
|
