|
در حالیکه فقدان برنامه ریزی علمی و منطبق با آمارهای واقعی مصرف داخلی و صادرات برای کشت و کار و تولید اصولی محصولات زراعی و باغی ، همه ساله زیان های هنگفتی بر اقتصاد کشورمان تحمیل می کند ، بی توجهی ها نیز برای جلوگیری از فساد و ضایع شدن تولیدات اضافی و روی دست مانده کشاورزان و سرمایه گذاران ، آفت بزرگی است که همه ساله زحمات کشاورزان و باغداران و فعالان اقتصادی در این بخش وسیع را به هدر می دهد .
براساس آمار های منتشر شده ، همه ساله حدود ۲۸ در صد تولیدات باغی و ۱۶ در صد از محصولات زراعی در کشورمان بر اثر نبود بازار فروش مناسب داخلی و خارجی یا ضعف در انبارداری و کمبود سردخانه های صنعتی و همچنین حمل و نقل غیر اصولی و مهمتر از همه مهمتر سهل انگاری در بسته بندی مناسب ، به ضایعات تبدیل شده و از بین می رود . بدین ترتیب گفته می شود ایران رتبه اول جهانی در ضایعات میوه را دارد و سالانه ۲۵ برابر کشورهای پیشرفته جهان محصولات کشاورزی خود را به ضایعات تبدیل می کند . بد نیست بدانیم با ارقام میوه و محصولات کشاورزی که در کشورمان به ضایعات تبدیل می شود ، می توان نیاز سالانه یک جمعیت ۱۵ میلیون نفری را تامین کرد . حال باتوجه به چنین واقعیت تلخ ، این سئوال پیش می آید که تحریم ظالمانه و غیر انسانی قدرت های جهانی علیه اقتصاد کشورمان چه نقشی میتواند در بیکفایتی های داخلی در حفظ و استفاده اصولی و بهره وری خردمندانه از منابع ملی داشته باشد !؟ .
یکی از دلایل اصلی ضایعات کمر شکن تولیدات کشاورزی و باغی بخصوص محصولات جالیزی در کشورمان که یک درد مزمن و قدیمی است ، نوسانهای غیرقابل پیش بینی در قیمت این گونه محصولات است که آنهم بیشتر ناشی از دخالت عوامل انسانی نااهل از جمله دلالان و احتکار کنندگان کالا است . نظیر احتکار و جلوگیری از عرضه به موقع سیب زمینی ، پیاز ، گوجه فرنگی و سایر محصولات اینچنینی که در مقطعی باعث ایجاد کمبود های کاذب و بالارفتن چند برابری قیمت ها در بازار مصرف داخلی می شود . در نتیجه چنین سناریو نویسی های منفعت طلبانه توسط فعالان متاهل اقتصادی است که باعث گرایش بی برنامه و مطالعه نشده کشاورزان در دوره کشت جدید برای افزایش تولید محصولی خاص می شود ، غافل از اینکه بازار مصرف آن محصول اشباع شده و تولیدات جدید روی دست کشاورزان و جالیزی کاران می ماند و فاسد می شود . چنین دوره های باطل در برنامه ریزی های غلط کشت و کار همچنان ادامه دارد و هیچ تولید کننده عاقلی تاکنون پند نگرفته و الگوسازی های علمی و برنامه ای هم در کشور تدوین نشده است . در کنار چنین دوره های کشت و کار شل و سفت کن ، سایر بی برنامگی ها و رویکردهای غلط و کنترل نشده هم در ترویج و هدایت درست و علمی تولیدکنندگان بخش کشاورزی برای جایگزین سازی گونه های مرغوب و دارای کیفیت و فساد ناپذیر و از سویی نیز بازاریابی های مناسب و پایدار خارجی و برآورد نیازهای واقعی مصرف داخلی وجود دارد و از گذشته های دور تاکنون منابع ملی ، سرمایه گذاری ها و تلاش نیروهای انسانی و مولد را به باد فنا داده است . البته از این نکته اخلاقی هم نباید غافل شد که همواره حرکت های مجرمانه و دله دزدی ها و رویکرد های خائنانه هم وجود دارد تا بود و نبود یک کشور و مردمی را به بیراهه فساد و بی اعتباری و بیماری و ضرر و زیان های هنگفت بکشاند ، نظیر اینکه برای دست یابی به پول بیشتر ، شن و ماسه داخل محصول سالم غلات در انبار ها و سیلو های صنعتی بشود ، یا دهها و صدها تن مواد غذایی و فاسد شدنی برای ایجاد کمبود مصنوئی و رسیدن به سود بیشتر در جایی پنهان شود تا حسب اتفاق توسط منابع مسئول کشف ومنهدم شود و هزاران دوز و کلک که در نهایت نه تنها حاصلی برای کلک بازان ندارد ، بلکه بخش عظیمی از منابع ملی به هدر میرود و از حیض انتفاع خارج میشود .
|
