|
رئیس جمهور پزشکیان در سفر به اردبیل برای چندمین بار از افزایش اختیارات استانداران و مزایای تمرکززدایی سخن گفت. پزشکیان گفت: «اختیارات لازم را به استانداران خواهیم داد. اختیاراتی که لازم است را به استانها خواهیم داد به گونهای که منع قانونی نداشته باشد و هم اگر لازم است قوانین را اصلاح کنیم تا اختیارات بیشتری اعطا کنیم. توصیه رهبر انقلاب این بود که استانداران و استانها بتوانند کار خود را انجام دهند. اینطور نیست که کسانی که در تهران هستند افراد خاصی هستند اما آنها که در استانها هستند مدیران رده دوم و سوم!»
پزشکیان مثال هم زده که: «آقای نیکزاد از اردبیل رفتند و نائب رئیس مجلس شورای اسلامی شدند و من از تبریز رئیسجمهور هستم اما اگر در استان خود بودیم ما را تحویل نمیگرفتند؛ باید این نگاه را تغییر دهیم.»
پزشکیان پیش از این نیز در راستای اثبات باور خود به افزایش اختیارات استانداران در جنگ دوازده روزه تمامی اختیارات وزرا و هیأت دولت را به استانداران تفویض کرده بود که با مخالفت رئیس مجلس مواجه شد و قرار است این موضوع دوباره بررسی و روند قانونی آن پیگیری شود. حالا باز او از افزایش اختیارات استانداران سخن گفته است و به نظر میرسد با توجه به باور اکثر مسئولان و تأکیدات رهبر معظم انقلاب این اتفاق رخ خواهد داد.
اما موضوع این است که برخی استانداران از اختیارات موجودی هم که دارند به خوبی استفاده نکرده و توان تفویض اختیارات به مدیران پاییندستی را ندارند و علاقه دارند تمام اختیارات در اختیار خود آنها بماند. این دسته از استانداران در انتصابات نیز به دنبال مدیرانی میروند که به دنبال اختیار نباشند و در عملکرد وابسته به تصمیم استاندار باشند و ناتوان از اتخاذ تصمیم به صورت مستقل با استفاده از اختیارات مدیریتی در حوزه عملکردی خود باشند.
این دسته استانداران تمرکز دوست را زمانی بهتر میتوان شناسایی کرد که برای مدتی در استان محل مأموریت نباشند یا به سفر و مأموریت بروند و در نتیجه هیچ خبری از فعالیتهای مرتبط با حوزه آنها منتشر نشود؛ اخباری که اگر خوب عمل شده بود میتوانست از سوی معاونین و مدیران زیرمجموعه منتشر شود. با این اوصاف افزایش اختیارات استانداران با هدف تمرکزگرایی زمانی نتیجهبخش خواهد بود که تمرکز دوستی در استانها نباشد و استانداران با باور به سرمایه انسانی موجود بتوانند از اختیارات خود نیز تمرکززدایی کرده و مدیران زیرمجموعه و مدیران استان را به فعالیت بیشتر برای استفاده حداکثری از این اختیارات وادار کنند وگرنه تمرکز از پایتخت به برخی استانداران منتقل و تمرکز دوستی آنها و بیباوری به سرمایههای استان مانع نتیجهبخشی این افزایش اختیارات خواهد شد.
|
