|
1- با پایان یافتن خرداد، تعطیلی مدارس و آغاز تابستان، اجاره منزل رونق گرفته و مستأجران در این فصل به فکر تمدید قرارداد یا جابهجایی هستند.
اما امسال شرایط متفاوت شده و با بالارفتن اجارهها امکان تمدید قرارداد برای بسیاری از مستأجران نیست و راهکار مهاجرت به حاشیه یا بدمسکنی جایگزین تمدید یا جابهجایی صحیح برای مستأجران شده است.
2- طبق اعلام وزارت رفاه، نرخ عدمدسترسی به مسکن مقرونبهصرفه در مناطق شهری ۴۹ درصد (۹.۵ میلیون خانوار) و نرخ بدمسکنی در مناطق روستایی ۴۰ درصد (۲.۴ میلیون خانوار) است.
نرخ متوسط کشوری آمار خانوارهای فاقد مسکن مقرونبهصرفه ۴۱ درصد است که تهران با ۸۱ درصد بالاترین نرخ و خراسان جنوبی با ۹ درصد پایینترین آمار را دارد.
3- چندسالی است که وضعیت اجاره روبهروز بدتر میشود و تعداد زیادی از افراد برای تمدید قرارداد به مشکل برخوردهاند. آنها مجبورند هرسال به مناطق پایینتر و حاشیهای مهاجرت کنند.
وامهای ودیعه و اجاره هم دراین بین دردی از مستاجران دوا نکرده است. سود بالا دارد و بازپرداخت آن هم بهعلاوه اجاره هرماه خیلی زیاد میشود.
4- افزایش اجاره بها شرایطی را ایجاد کرده که فشار مهاجرت بر روی دوش قشر متوسط و ضعیف جامعه است.
قشر متوسط مجبورند به مناطق پایینتر بیایند. مستاجرانی هم که در این مناطق سکونت داشتند مجبورند به مناطق حاشیهای بروند.
5- دولت سقف افزایش اجاره را تعیین کرده است. اما به نظر میرسد برخی صاحبخانهها به این مصوبه عمل نمیکنند. البته برخی کارشناسان، دخالت دولتی در بازار اجاره را تایید نمیکنند.
در این میان نبود قانون مشخصی برای مجازات صاحبخانههایی که مبلغی بالای ۲۵ درصد روی رهن خانه اضافه میکنند وجود ندارد. این افراد با مستاجران توافق میکنند و بدون دخالت بنگاه املاک اینکار انجام میشود. مستاجران هم از ترس از دست دادن خانه خود قبول میکنند.
6- در چنین شرایطی خبر میرسد که برخی مستأجران برای اینکه پول پیش اجاره را تامین کنند، اسباب و اثاثیه و وسایل زندگی خود را میفروشند و در واقع برای داشتن محلی برای سکونت، بیسامانی زندگی را به جان میخرند.
یا افزایش مستاجرانی که روی به شغل سوم آوردهاند تا شاید بتوانند افزایش خارج از عرف اجاره را تامین کرده و بیسرپناه نشوند.
7- تغییر این شرایط نیازمند ورود جدی هر سه قوه است، نباید فصل اجاره به خاطره زیادهخواهی برخی مالکان تبدیل به فصل کوچ، مهاجرت معکوس یا فشار اقتصادی و افزایش فقر در جامعه شود.
در این بین مجلس و دولت نقش ویژهتری دارند و میتوانند با ورود جدی شرایط را به نفع افزایش امید در جامعه و پیشگیری از گسترش فقر و کوچک شدن طبقه متوسط تغییر دهند.
|
