|
در برهه کنونی حیات زمین ، بروز تغییرات شدید اقلیمی بسیاری نقاط جهان را در بر گرفته است و یکی از پی آمد آشکار این تغییرات ، خشک سالی های مداوم است که متأسفانه در کشورمان شدت دارد .
پیش بینی سازمان های هواشناسی و مراکز مطالعاتی بین الملل در حال حاضر نابودی عرصه های کشاورزی در کشورهایی است که درگیری های بیشتری با خشک سالی ها تا ۲ دهه آینده دارند و چنانچه دولتها با هر طریق ممکن به چاره جویی اساسی برای مقابله با خشک سالی های پیش رو نپردازند ، قطعا با بحران های شدید اجتماعی و سیاسی رو برو خواهند بود .
پیش آگاهی ها نسبت به استقرار پدیده خشک سالی در مناطق وسیعی از کشورمان از چند سال قبل به گوش می رسید ، اما کمتر کسی حتی با دیدگاه کارشناسی تصور می کرد که این پدیده نابودگر زود تر از محدوده های تصور و انتظار اقلیم همدان را ببلعد و شرایط بی آبی و خشک شدن ناگهانی ذخیره گاه های آبی نظیر سد های اکباتان و آبشینه چنین ناگهانی آب را بروی مردم ببندد .
اینک جای هیچ تردیدی نیست که خطر بیخ گوش صاحبان زندگی ، از تشنه یک جرعه آب آشامیدنی تا کشاورز و باغداری که بود و نبودش در گرو محصول زمین و باغ و بوستان می باشد ، به کمین نشسته است و هرگونه تعلل و فرصت سوزی برای چاره جویی و مقابله با این بحران بزرگ ، جفا و گناهی بزرگ در حق مردمان حاضر و نسلهای آینده شهر و دیاری است که تا همین چند سال پیش به خوش آب و هوا ترین منطقه کشورمان شهرت داشت و چشمه های زلال آب از بی ارتفاع ترین دشت و صحرای تا ارتفاع حدود ۳۴۰۰ متری آن در قله الوند جاری بوده است .
در چنین وضعیتی از تاریخ همدان بر هیچ صاحب اندیشه و صاحب اختیاری پوشیده نیست که راه پایداری و بقا ، مدیریت صحیح تولید و مصرف آب می باشد . شرایط بقای نسلهای آینده در همدان فقط در تأمین آب آشامیدنی نیست و شرط اول زندگی حفظ موقعیت کشاورزی استان و بسترسازی های جدید و علمی برای تولید محصولات جایگزین با حاصل کشت و کارهای غرق آبی است .
براساس اطلاعات آماری استان ، در شرایط کنونی ۸۰ در صد موجودیت آب در استان صرف فعالیت های کشاورزی می شود در حالیکه اگر اقتصاد کشاورزی متکی بر کشت و کار و تولید محصول به روش های گلخانه ای و گسترش سامانه های آبیاری قطره ای و بارانی باشد ، نگرانیها از آینده وضعیت کشاورزی که به عنوان محور اصلی توسعه استان برای آن حساب باز شده است، کاهش خواهد یافت.
|
