|
کاری به این نداریم که سیگار توسط چه کسی و از چه تاریخی وارد سرنوشت انسانها شده است !. نمیگوییم زهر سیگار بیشتر از اینکه جسم و جان آدمهای سیگاری را بهورطه هلاکت برساند ، پایه های فرهنگی و شخصیتی یک کشور و یک ملت را در معرض تخریب و نابودی قرار میدهد.
سیگار چه خوب باشد، که دروغی است بزرگ، و چه بد باشد که این هم واقعیتی است تلخ، از سال های بسیار دور بر جامعه ایرانی رخنه کرده و با اینکه از همان ابتدا بر کوشه لبهای معدود مردانی جا خوش کرد، اما هیچ آدم عاقلی تاکنون ویژگی سود بخشی برای سیگار یا هرنوع کالای دخانیه تعریف نکرده است و هیچ آدم سیگاری با صداقتی نیز از خیر و صلاح سیگار حرفی بزیان نیاورده است .
سیگار هرچه بوده و هست ، زهر مانوسی است که بسیاری از مردان و متاسفانه قشری از زنان در جامعه ایرانی را وابسته بهخود ساخته و به رنجوری و ضعف کشیده است ، ولیکن هر آدم یا حجب و حیایی از بین زنان و مردان ایرانی هرگز بیرون از حریم و جمع خصوصی، در انظار عمومی سیگار روشن در دست نمیگیرد و تظاهر به سیگار کشیدن نمیکند، چون در نهاد و ضمیر روشن خود سیگار کشیدن را کاری ناپسند و نکوهیده میداند !.
جامعه ایرانی مدت مدیدی طولانی است که حضور نامتعارف و ناهمگون سیگار و سیگاری را در متن خود پذیرفته و به نوعی با این معضل و پدیده ناهنجار کنار آمده است ، اما اینکه در این روز و روزگار، نه یک مرد جا افتاده! ، نه یک جوان خود بزرگ بین!، نه یک نوجوان غافل و هنجار شکن! حتی نه یک خانم سالخورده و عادت کرده! بلکه یک دختر خانم جوان و تنها و آنهم با ظاهر و پوششی معمولی و متعارف ، در خلوت کوچه سیگار روشنی لای انگشتان بگیرد و بی محابا از نگاه حیرت زده و کنجکاو رهگذران، دود سیگار را با ولع به حلق خود برساند ، جای نگرانی و تاسف و تامل دارد، چرا که این رویداد در نوع خود پدیده جدیدتری است که دارد در جامعه ما عینیت مییابد و بهطور خزنده ای رو به افزایش است و قبح سیگار کشیدن بین دختران جوان در انظار عمومی را از بین میبرد!
متاسفانه چند سالی هست که اخبار مربوط به کاهش سن اعتیاد مزمن به سیگار در بین جوانها و نوجوان های جامعه ایرانی در رسانههای کشور انعکاس دارد، اما معضل آلودهشدن قشرهای جوان و نوجوان به سیگار واقعیت تلخی است که در خفا و دور از چشم افراد بزرگترها جریان دارد، اما متاسفانه این عارضه نابودکننده ارکان فرهنگ عمومیاست،و بهتازگی دارد وجود نحس خود را به ساختار اجتماعی ما که هنوز کوشه چشمی به ارزشهای فرهنگ ایرانی دارد، تحمیل میسازد.
متاسفانه بسیار دیده شده است که دانشجویان و دانش آموزان در جمع خود و بیرون از حریم کلاس سیگار بهدست گرفتهاند و به شکلی عقدههای روحی و آشفتگیهای درونی خود را تخلیه میسازند، اما واقعا مشاهده صحنه حیرت انگیز سیگار کشیدن دختران جوان در اماکن عمومی و معابر، سرنوشت تاریک و نگران کنندهای را برای نسلهای آینده به نمایش میگذارد. واقعا یک دختر جوان که خودش آلوده به سیگار میباشد، موقع انتخاب همسر با چه رویی از او خواهد پرسید که آیا سیگاری یا اهل دل مشغولیهای ناسالم .نامتعارف هست یا نه ؟! . حال با چنین اوضاع و احوال و با توجه به چنین بیراهههایی که پیش روی نسلهای آینده ما گشوده است، جای این سؤال هست که مقصر کیست؟!
نقش پدر و مادرها در جلوگیری از به بیراهه افتادن فرزندان خود و هدایت آنان به شاهراه زندگی، چگونه است ؟! . آیا مسئولیت و وظیفه راهبردی دولتها و متولیان فرهنگی و اجتماعی جامعه در این مورد تا چه حد و مرز میباشد ؟! . پایان این مسیر اشتباه کجاست و کی، کجا و چه کسی باید نسخهای علاجگر و راهگشا برای بهبود سرنوشت نسلهای آینده این مرز و بوم بنویسد ؟!
|
