|
خواهی نخواهی جامعه امروز ایران تحت تأثیر گریزهای فکری و فرهنگی نسلهای نوپا به رویکردهای فرهنگی کشورهای غربی است . امروزه گستردگی شبکههای اجتماعی مجاز و محتواهای اینترنتی آن و از سویی فراوانی گوشیهای همراه هوشمند در دست کودکان و نوجوانان تمام مرزهای فرهنگی را بهم ریخته است و به سبب آن، آنقدری که طبقات مردم بهخصوص نسل های جوان و نوجوان با مظاهر فرهنگی بیگانه در ارتباط هستند، اغلب با ارزشهای فرهنگ ملی و پایههای تعلیم و تربیت فکری و دینی انسانساز ابا و اجدادی خویش همسویی ندارند.
در این ارتباط یکی از علل رویکرد جوانها به دنبال کردن تولیدات بهظاهر جذاب دنیای غرب در شبکههای اجتماعی، ناتوانی اغلب تولید کنندگان و سازندگان داخلی در خلق محتوای فرهنگی و جذابیتهای ذهنی و بصری قابل اعتنا برای جوانها و نوجوانهایمان است و متأسفانه در این حوزه تاکنون حرفهای خوبی که گوشنواز نسلهای جوان باشد، نداشتهایم و یا کم بوده است.
متأسفانه در حال حاضر باتوجه به فصل تابستان و تعطیلی مراکز آموزشی، بیشترین اوقات فراغت جوانها هدر میرود و بهتر است گفته شود، به بطالت میگذرد و یکی از دلایلش هم میتواند این باشد که کلاسهای دورههای آموزش هنری و حتی تقویت درسی آنقدر گران و سرسامآور است که اکثریت خانوادهها توان مالی لازم برای شرکت دادن فرزندان خود در کلاسهای هنری و بهتر از آن دورههای آموزش فنی وحره ای که تدبیری عقلایی برای عاقبت شغلی قشرهای جوان و بالنده میباشد را ندارند ! .
امروزه تعلیم و تربیت فقط به دورههای آموزش دبستان و دبیرستان و نهایت دانشگاه خلاصه نمیشود، هرچند اگر با بهترین کیفیت و کسب نمرات عالی در کارنامه درسی همراه باشد و به اتمام رسد ! .
مشکل فعلی جامعه ما این است که متأسفانه در حال فاصلهگیری از اصل خود هستیم و دلیلش هم همان است که در سطور آغازین این نوشتار مختصر اشاره شد و لازم است تا پلهای ارتباط نسلهای جوان با اصل و نسبهای فرهنگی و ادبیات آدمساز ایرانی احیاء و تقویت شود.
امروزه حتی در جامعه ما امکان کافی برای ارتباط و ورود جوانهای نخبه و نابغه به بسترهای آموزش علوم پیشرفته و صنایع خاصی نظیر هوا فضا بسیار محدود و انحصاری است و به همین علت نخبهها بهرغم میل باطنی خویش برای تکمیل علوم و اشتغال مناسب اغلب جلای وطن میکنند.
|
