|
این روزها کشور در آستانه انتخاباتی مهم قرار دارد و اکثر مردم با توجه به اهمیت انتخابات درگیر روند انتخابات در مرحله تبلیغات انتخاباتی نامزدها هستند.
این درگیری ذهنی و فعالیتهای انتخاباتی دلیلی شده تا نشاط حاصل از انتخابات در بخشهایی از جامعه نمود یابد و مشهود باشد.
نشاطی که متأسفانه فصلی است و در فصل انتخابات بروز کرده و پس از آن به سمت خاموشی سیر میکند.
در ایجاد این نشاط تنها فعالان سیاسی نقش ندارند و تساهل و تسامح افرادی که میتوانند شرایط شادی و نشاط را محدود کنند نیز در بروز این شرایط اهمیت و تأثیر فراوانی دارد.
البته بهتر بود این تساهل و تسامح همیشگی بود و تنها به روزها و شبهای انتخابات محدود نمیشد.
این فضا دلیلی شده تا برنامههایی که پیش از این اجرای آنها سخت و پر سر و صدا بود مانند کنسرت به راحتی و بدون دردسر و به عنوان یک کار معمول در جامعه پذیرفته و اجرا شود.
اما باید توجه داشت که دلیل بروز این شرایط تنها فعالان سیاسی و افراد مؤثر در تعیین سقف برای استانها و کشور نیستند بلکه این ذات انتخابات و تبلیغات در ضرورت ارائه تعریفی دلنشین و پاستوریزه برای جذب رأی است که سبب شده است نشاط اجتماعی شکل بگیرد.
رصد فضای انتخاباتی نشان میدهد حتی تندروترین داوطلبان هم تلاش کردهاند از طرفداران مشهور خود که به مقابله با جامعه و خواست مردم شهرت دارند، فاصله بگیرند و این افراد در کنار آنها دیده نشوند و حتی آنها را از جامعه دور کنند تا کسی یاد آنها و اقدامات دور از خرد و منطق آنها در مقابله با نشاط اجتماعی و خواست مردم نیفتد و آرا داوطلبانی که با تعریفی متضاد از عملکرد در این حوزه ارائه شده، آسیب نبیند.
این رویکردی است که باید از داوطلبان خواسته شود تنها محدود به فصل انتخابات نکنند و این دوری و دوستی با عناصری که در مقابل مردم و جامعه ایستادهاند و نشاط را از جامعه دور میکنند همیشگی کرده و این نشاط ایجاد شده در جامعه را همیشگی کنند.
این انتظاری است که از تمام داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری که رئیس جمهور بالقوه هستند، میرود.
در واقع برای متهم نشدن به ریاکاری لازم است داوطلبان صادقانه نسبت خود با نشاط اجتماعی را که اکنون برای کسب رای در بالاترین سطح با رعایت تساهل و تسامح و مدارا تعریف کردهاند، رعایت و از نشاط اجتماعی مردم همواره دفاع کنند.
|
