|
شیوع کرونا از دو جهت زندگی انسان ها را تحت الشعاع قرار داده است؛ یکی خسارت ها و آسیب هایی که به لحاظ مادی و معنوی به دنبال داشته و متاسفانه لحظات تلخی برای بشر در نقاط مختلف جهان رقم خورده است و دیگری تجربه ای است که در این چندماه نصیب انسان ها شده است.
تاثیرگذاری این ویروس به گونه ای بوده که حتی سبک زندگی را تا حدود زیادی تغییر داده و به واسطه آن معروف ما وارد یک زیست بوم جدید شده ایم که در آن ابزارها و شیوه ها متفاوت است و به تبع آن نیازمند برنامه ریزی های متناسب با شرایط جدید هستیم.
این سبک و سیاق که حالا بشر ناگزیر از تن دادن به آن شده است؛ ابعاد مختلف فردی و اجتماعی را شامل می شود و قطعا فراتر از پروتکل های تعریف شده برای تک تک شهروندان، در فضایی گسترده تر باید به فکر هدفگذاری و اتخاذ تصمیم برای حوزه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بود. بخواهیم یا نخواهیم امروز تمام روندها در همه بخش ها متاثر از کرونا ویروس شده است و در چنین شرایطی برنامه ریزان، تصمیم سازان و تصمیم گیران باید به دنبال تغییر در شیوه ها و ابزارهای دستیابی به اهداف توسعه باشند.
امروز باید طرحی نو در انداخت و در کنار تلاش ها و اقداماتی که برای کاستن از آلام و دردهای ناشی از این ویروس منحوس صورت می گیرد، نحوه حرکت در مسیر توسعه را نیز قدری تغییر داد.
اگر بر داشتن استراتژی و اسناد توسعه دل بستیم و می خواهیم بر اساس آن تحولی در بخش های مختلف شکل بگیرد، توجه به سبک و سیاق جدید و استفاده از روش ها و ابزارهای نو و البته مناسب با وضع موجود اجتناب ناپذیر است. در زیست بوم جدید می توانیم گام های مهمی برای تغییر و تحول برداریم مشروط بر آنکه ضمن تطبیق رفتارها با شرایط موجود، با استفاده از شیوه های کارآمد و خلاقیت و ابتکار مسیر را به گونه ای طی کنیم که در همین وضعیت به اصطلاح غیرعادی روند توسعه با شتاب معقول خود دنبال شود و ما بتوانیم در زیست بوم به سمت قله های ترقی حرکت کنیم.
تحقق این مهم در گرو نگاه همه جانبه به چالش کرونا و پذیرفتن واقعیت زندگی به سبک و سیاق جدید و ضرورت استفاده از شیوه ها و ابزارهای متفاوت است بدون آنکه ذره ای از چهارچوب ها و فضای گفتمانی تعریف شده در بستر عقاید و ارزش های اجتماعی و فرهنگی خود خارج شویم.
|
