|
هنگام صحبت از نوآوری در حوزه کارآفرینی باید توجه کنیم هر نوآوری منجر به کارآفرینی نخواهد شد. نوآوریها باید ذاتاً به مسألهای مورد نیاز جامعه پاسخ بدهند و مشکلی را حل کنند. این بدان معنی است که نوآوری باید ارزشآفرین باشد، ارزشی مانند صرفهجویی در زمان و هزینه، کیفیت بیشتر، قیمت کمتر، راحتی بیشتر و...
در ادبیات کارآفرینی 2 نوع نوآوری داریم: نوآوری بنیادین و نوآوری مقلدانه، تمام اختراعات در حوزه نوآوریهای بنیادی (رادیکال) قرار دارند و حوزه مورد نظر را یک گام یا سطح ارتقا میدهند. اما همان طور که میدانیم 98 درصد اختراعات بازارپسند نیستند، اینجاست که نوبت به نوآوری مقلدانه میرسد و با اصلاحات و رفع عیوب نوآوریهای بنیادین را کاربردی میکنند و باعث ایجاد ارزش میگردند.
بیش از 90 درصد فرصتهای کارآفرینی در حوزه نوآوریهای مقلدانه وجود دارد و هر کس میتواند با حفظ روحیه جستجوگری و پرسشگری خود اصلاحات و بهبودهای لازم را پیدا کند و نیازهای قشر خاصی را رفع و تولید ثروت کند.
باید بدانیم که خیلی از ایدههای نوآورانه در همین مرحله متوقف میشوند و این ویژگی کارآفرینان بزرگ است که از نوآوریهای دیگران استفاده کرده و ارزشی نو را به مرحله تجاریسازی میسازند. بهترین مثال در این حوزه آقای ادیسون است، کارآفرین مخترع. فردی که علاوه بر این که خود اختراعات فراوانی داشت اما هنر وی در این بود که میتوانست نوآوریها را به تجاریسازی برساند و از آنها کسب ثروت کند. در نقطه مقابل آقای تسلا قرار داشت که بخشی از آسایش و پیشرفت امروز ما مدیون این مخترع بزرگ است. در حالی که در آخر عمر در فقر و بیچارگی از دنیا رفت و دیگران اختراعات و نوآوریهای او را کاربردی و مناسب زندگی بشر میکردند.
پس لزوماً نباید به دنبال نوآوریهای رادیکال باشیم بلکه بسیاری از فرصتهای کارآفرینی در همین امور روزمره و بهبودهای کوچک نهفته است. کافی است با دیدی جزئینگر و چرامحور به امور،اشخاص و آنچه اطراف ما میگذرد نگاه کنیم و دنبال ارزش آفرینیهای کاربردی باشیم.
* محمدجواد وثاق
مدرس کارآفرینی مشاور کسب و کار
|
