|
در سالهای اخیر بسیاری بر ضرورت تلاش و برنامهریزی برای کاهش آسیبهای اجتماعی تأکید داشتند و این ضرورت را برای پیشگیری از تبدیل معضلات اجتماعی به بحران و در نهایت پیشگیری از فروپاشی اجتماعی بیان میکردند.
در این زمینه بخارایی، جامعه شناس 2سال پیش گفته است: سیر صعودی و غیرقابل انتظار انواع آسیبهای اجتماعی؛ چیزی شبیه به وضعیت بحران در بحران، وقتی بحرانها دست به دست هم بدهند ما با ابر بحران مواجه هستیم که از این مرحله وارد سرازیری فروپاشی اجتماعی میشویم؛ یعنی فروپاشی اتفاق افتاده و دائم دارد بیشتر میشود. وقتی شما شاهد دفع اجتماعی هستید، یعنی بهتعبیری جدا از مهاجرت کردن با افرادی روبهرو میشوید که فقط قصد رفتن دارند، انگار که بخواهند بگویند بالاتر از سیاهی رنگی نیست. از طرفی شما نباید از افزایش آمار خودکشی بگذرید، جامعه 2قطبی شده را توجه کنید، این بدترین وضعیت برای یک جامعه است که در جامعه ما اتفاق افتاده، انگار در یک جامعه مردم علیه یکدیگر لشگرکشی میکنند.
در مقابل برخی نیز با تحقیق و پژوهش به این نتیجه رسیده بودند که انگاره فروپاشی اجتماعی از طریق گسترش ادبیات «اغراقآمیز و نمایشی»، در کنار برتریدادن به «تحلیل و کردار مبتنی بر امر سیاسی»، درعمل در برابر امر اجتماعی و جامعه سامان یافته است.
اما واقعیت امروز جامعه در رد این ادعاها است و درستی خطر فروپاشی اجتماعی را تأیید میکند.
به هر حال در دولتها بنا به ضرورتهای پیش گفته اقداماتی انجام شد اما در عمل آنچه اتفاق افتاد ناتوانی در کاهش آسیبهای اجتماعی است.
آنچه اکنون در استان همدان قابل مشاهده است، ازدیاد آسیبهای اجتماعی چون تجمع معتادان و کارتنخوابها در میادین، افزایش متلکگویی، افزایش طلاق، افزایش مصرف مشروبات الکلی و مرگ حاصل از آن، افزایش خودکشی و مواردی از این قبیل است.
مواردی که مردم را نگران آینده جامعه کرده و برخی باور بر این دارند که جامعه استان با ادامه این روند و بیخیالی دستگاههای مرتبط در مسیر فروپاشی قرار گرفته است.
ناامیدی از آینده که در مواردی محصول آسیبهای اجتماعی است در کنار ناامیدی به خاطر شرایط اقتصادی و در مواردی سیاسی شرایطی را در جامعه ایجاد کرده که همه از ضرورت توجه به روان جامعه سخن میگویند و خواستار افزایش امنیت روانی جامعه با توجه به آن هستند.
هر چند این اقدام دیرهنگام است اما اگر ارادهای برای تغییر شرایط باشد میتواند از بروز بحران و حاد شدن آن در برخی شاخصها پیشگیری کند.
در استان همدان نباید بازی انتصابات و طولانی شدن آن مانع برنامهریزی فوری برای کاهش و مقابله با آسیبهای اجتماعی شود.
در فرهنگ ما مدیر باید تا روزی که مدیر است با همان شوق و ذوق روز نخست مدیریت فعالیت کند و به همین دلیل بازی انتصابات نباید دلیلی بر کمکاری و اهمال در این زمینه باشد ضمن آن که دادگستری و دادستان میتوانند موارد ترک فعل دستگاهها در این زمینه مهم را که کمکاری در آن خطر فروپاشی یک اجتماع را به دنبال دارد، رصد و با آنها برخورد کنند.
به هر حال آسیبهای اجتماعی در همدان در مرحله حساسی قرار گرفته و میطلبد استاندار در کنار تلاش برای تشکیل قرارگاه توسعه، قرارگاهی برای مقابله با آسیبهای اجتماعی با اولویت اعتیاد، تکدیگری، طلاق و اراذل و اوباش تشکیل دهد تا توسعه بدون جامعه در استان رخ ندهد و در نهایت جامعه سالم، پویا و با نشاط از توسعه و تعالی برخوردار شود.
|
