|
راستش تا لحظه نوشتن این طنزواره، بنا داشتم درباره سهمیه بنزین نوروزی حرف بزنم که تیر غیب «کرونا» از راه رسید و موضوع «کان لن یکب»، «کان لد یکم»، .... هیچی، ول شد، سوژه سَقط شد.
میبینید از آن هفته که نوشتم بیایید همه با هم کمی شل کنیم، هم شما زنده هستید هم بنده، با این حال توصیه اکید بنده در مقام یک آدم هیچکاره این است که برادر من رها کن، کمی شل کن، بیشین خانَت تلویزیون داخلی بپا، کتاب بخوان، مچیم سیگار ترک کن، الحمدا... از کل 365 روز سال نصف آن به انحای مختلف تعطیل میشود این هم روش، والا ما نه خودمان، نه آبا و اجدادمان تا حالا لب به خفاش نزدیم که کرونا بگیریم، نه تا حالا از کنار بیکن و بیفتک گوشت خوک رد شدیم که آنفلوانزای خوکی بگیریم، این هم مثله «مرس» و «ابولا» و «سارس» هدیه دوستان چشمبادامی است دستشان درد نکند هم واگنهای متروی خوبی دارند هم سهم خوبی در ساخت برخی بزرگراههای چند صد ساله داشتهاند، بگو به تو چه اصلاً، صلاح مملکت خویش خسروان دانند، والا، چرا حرف بیخود میزنم من آخه؟ مهم این است که انتخابات در کمال آرامش و بدون و جار و جنجالهای مسبوق به سابقه و شیر سماور و اگزوز خاور برگزار شد و به کوری چشم طرفداران افزودن پیازداغ به هر چیز، روغن مضر روی آش به خلقا... خورانده نشد، باقی بقایت، جانم فدایت، طنز منز هم فعلاً تعطیل، دستان خود را زرت و زرت بشورید جان مادرتون، رحما... من قراء فاتحه مع الصلوات.
|
