|
حیات انسان شکل کاملی از تمام وقایع طبیعت است، طبیعتی که شامل موجودات جاندار و بیجان است. گاهی در همین طبیعت اتفاق میافتد تا موجود جاندار برای بقای خود هر غیرجانداری را از سر راه بردارد و از آن تغذیه کند. در مرام بیچونوچرای طبیعت این شفافیت نیز وجود دارد که اگر موجود جاندار، بیجان مانع و مزاحم را به حال خود رها سازد چه بسی همان موجب هلاک و فنای نه فقط موجود جاندار، بلکه تمام طبیعت باشد. یعنی همان چیزی که متأسفانه امروزه در جامعه بیتفاوت ما و محیطزیست آن فراوان اتفاق میافتد .
در شماره روز چهارشنبه (۲۴ مردادماه) روزنامه همدان پیامگزارش جامعی بقلم یکی از همکاران توانمند ما با موضوع معضل زبالهگردی و چالش بزرگی بنام افراد زباله گرد و همچنین مافیای مسلط بر جمعآوری و خروج زبالههای خشک در سطح کلانشهر همدان به چاپ رسیده است که بسیار جای تأمل و چارهجویی نسبت که معضل شاید غیرقابلعلاج زبالهگردی و زباله دزدی دارد.
این گزارش با ارائه آمار و ارقام و گفتگو با مسئولان مربوطه از جمله مدیران شهری و شورای اسلامی شهر همدان به جوانب معضل زبالهگردی و این نمایش اثر برانگیز و چه بسی چندشآور توسط خیل افراد ژولیده و ژندهپوش پرداخته است، اما شاید به عللی جنبههای تراژدی و ابعاد زیر پوستی این نمایش تلخ و بازیگران و صحنهگردان آن در پس پرده اسرار باقی و ناگفته مانده است. این قصه شاید بهنوعی همان گرفتن نان از دهان شیر و یا لقمه نان جوینی است که به قول بابای همدانی (باباطاهر عریان) آغشتهبهخون حاصل میشود. گفته میشود تعداد افراد زباله گرد در همدان حدود ۶۵۰ نفر هستند که در سنین مختلف از جوان و نوجوان و مردان و زنان سالخوردهاند و اوقات شبانهروز در کوچهپسکوچهها و خیابان و حریم سطلهای بزرگ زباله، پرسه زنان و با چنگودندان، ضایعات و هر زباله خشک قابلفروش را از زبالههای تر جدا ساخته و چون اشباح از نظر دور میشوند. قطعاً در بین خیل افراد ناچار و نیازمند که از برکت وجود زبالههای مردم ارتزاق میکنند، افرادی هم هستند که ریاکارانه و دزدانه خود را بین زباله گردهای واقعی جا میزنند، درحالیکه صاحب دارایی و مکنت کافی برای زندگی متعارف هستند؛ اما حقیرانه اقدام زباله دزدی میکنند .
آقای نظری عضو شورای اسلامی شهر همدان در گفتگو با خبرنگار همدان پیام در خصوص معضل زبالهگردی، به نکته غیرقابلانکاری اشاره داشته و بیان میکند، جلوگیری از فعالیت افراد زباله گرد، کار سادهای نیست و بعضاً نشدنی است، درحالیکه بسیاری از این افراد توانایی کار دیگری غیر از زبالهگردی ندارند و تنها راه باقیمانده برای ارتزاق و زندهماندن آنان همین است و مدیران شهری و نهادهای ذیربط نیز با وقوف به شرایط زیستی بسیاری از افراد زباله گرد، کج دار و مریز، آنان را به حال خود گذاشته است .
واقعیت هم همین است، چراکه معضل زباله شهری به نحوی باید حل شود، حال اگر امکان اصولی و زیرساختی برای جمعآوری و انتقال و تفکیک اصولی و مکانیزه زباله در مبدأ وجود ندارد، چهبهتر که زباله همان تنها راه در آمد و تأمین معاش برخی افراد سرپرست خانوار و حتی بیخانمانها باشد.
هدف این است تا شرایط برای استفاده بهینه از منابع فراهم گردد و بسیاری مواد قابلبازیافت حتی بهصورت نامتعارف توسط زباله گردها به نقطه مقصد برسد. اما چهبهتر بود، همین افراد گریزان از قاعده و قانون و نظم و زباله گردهای بیخانمان نیز بطریقی توسط شهرداریها و گروههای ویژه شناسایی و سازماندهی شوند و اگر شده یکدست لباس یکشکل نیز رایگان در اختیار آنان قرار گیرد و توجیه شوند که زبالههای تفکیکی و جمعآوریشده خود را در قبال قیمت مناسب و عادلانه و بیدردسر به جایگاههای مجاز تحویل بدهند و از سلطه گروههای مافیایی هم خارج شوند .
به این طریق شاید بتوان از معضل پخش و نابسامانی کیسههای زباله در معابر و حریم سطلهای زباله در سطح شهر پیشگیری به عمل آورد.
|
