|
با وجود اینکه در شرایط فعلی جامعه گرانی قیمت بسیاری کالاهای اساسی و پرمصرف مردم و به خصوص قشرهای کمدرآمد را اذیت میکند، ولیکن در ماههای اخیر ثبات نسبی قیمت ارز و طلا در بازار آزاد که دو مقوله مبنایی و اصلی در نوسان قیمتها به شمار میآیند، امیدواریهای زیادی در جامعه و ساختار اقتصادی کشورمان برای پشت سر گذاشتن بحران و رسیدن به پایداری اقتصادی به وجود آورده است.
با این حال حل بسیاری از مشکلات فقط و فقط بستگی به کیفیت مدیریتها و احساس مسئولیت عمومی در کشورمان دارد و نباید چنین مشکلاتی را صددرصد ناشی از محاصره اقتصادی و نوسان قیمت ارزهای خارجی و شدت و ضعف درخشش رنگ طلا بدانیم.
در حال حاضر یکی از مشکلات جامعه ایرانی و شاید هم مشکل شهرهای استان همدان کیفیت نان است که به موضوع روز و بحث اول خیلی از محافل عمومی و خصوصی تبدیل شده است و رسانهها نیز این روزها زیاد به این موضوع میپردازند.
یکی از تبعات کیفیت نازل نان در همدان، شلوغی چشمگیر اغلب نانواییهای سنتی در سطح شهر است و از جمله معدود نانواییهای سنگکی در همدان که پخت سنتی دارند و به نسبت هم کیفیت پخت خود را رعایت میکنند، از همان ساعت آغاز کار تا پایان آن، دچار صفهای طویل هستند و مشاهده چنین وضعیتی برای بیشتر مردم که باور دارند جامعه ایران و دولتمردان توانستهاند از مانع بزرگ تحریمها و مشکلات اصلی اقتصادی کشور عبور کنند و بحرانهای شدید را پشت سر بگذارند، بسیار سوال برانگیز است که چرا مشکل نان قابل حل نیست!؟ واقعیت این است که این روزها در هر مغازه نانوایی از مسئول آن و یا آقا شاطر سوال میکنیم، حالا قد و قواره و وزن این قرص نان به کنار، ولی چرا کیفیت اینقدر پایین است و این نانی که به دست مردم میدهید نصفی خمیر و نصفی هم نیمسوز است؟! با شدت و تلخی به تو پرخاش میکند که ما هیچ تقصیری نداریم، کیفیت آرد بسیار پایین است!!! تاکنون هیچ آقا شاطر یا مسئول نانوایی به مشتریان خود نگفته است، ببخشید سعی میکنیم نان بعدی را با کیفیت بهتر از تنور بیرون بیاوریم! حالا این حداقل مسئولان شورای آرد و نان در فرمانداریها هستند که باید پاسخگو باشند و این قضیه را روشن کنند که کارگران نانوایی از خمیرگیر و شاطر و نانگیر هم در کیفیت نامطلوب نان مقصر هستند یا نه! و اساساً مشکل از کجاست و بحث کم یا زیاد بودن قیمت نان در این ماجرا نقش گذار میباشد یا نمیباشد!
از انصاف نباید دور باشیم که خود صاحب این یادداشت چند روز پیش شاهد بودم کارگران نانوایی سنگکی محله ما به جان کیسههای آرد موجود در مغازه خود افتاده بودند و آنها را زیر و رو میکردند تا بلکه آرد با کیفیتتری پیدا کنند و توی تغار خمیر بریزند ولیکن گویا سرانجام به این نتیجه رسیدند که آرد تمام گونیهای صورتی رنگی که از کارخانه آرد نهاوند بین بسیاری نانواییهای همدان توزیع میشود، یکی است و هیچ توفیری با هم ندارد!
البته یکی از شهروندان هم تعریف میکرد که چند روز پیش بین شاطر نانوایی سنگکی ماشینی واقع در میدان پیشاهنگی به طرف اعتمادیه جر و بحث در گرفته بود و پیرمرد مشتری شاطر را مخاطب قرار داده و میگفت، من خودم شاطر بودم و پدر جدمان هم شاطر بودند و خوب میدانم شما بلد نیستید چطوری خمیر بعمل بیاورید و نان قابل مصرف به دست مردم بدهید و خلاصه اینکه اشکال کار از بیشتر کارگران نانواییها است که این کاره نیستند و آموزش ندیدهاند و البته که آقا شاطر هم قبول نمیکرد و زیر بار نمیرفت و پاسخ پیرمرد را میداد!
ناگفته نماند گویا نان سنگک ماشینی این واحد نانوایی از بیکیفیتی مزهاش به تلخی میزده است که این تلخی، یا از شوری و پر نمکی آن بوده و یا جنس جوش شیرینی که غیرمجاز در آن بکار رفته، چندان مرغوب نبوده است. حالا شما پیدا کنید پرتقال فروش را!
|
