|
مخدرهای جدید در سالهای اخیر گوی سبقت را از مخدرهای سنتی ربوده است و پس از جولان دادن در بین مصرفکنندگان مرد، اکنون به جمعهای زنانه ورود پیدا کرده و روزبهروز دامنه مصرفش در بین این قشر گستردهتر میشود.
بر اساس آمار جهانی، اعتیاد در زنان عوارض خطرناکتری نسبت به مردان ایجاد میکند، برای مثال فاصله زمانی نخستین تجربه مصرف موادمخدر و روانگردان تا تزریق در زنان، به طور متوسط 2 سال به طول میانجامد.
درحالیکه این زمان در مردان حدود 8 سال است و با این حساب زنان ۶ سال زودتر از مردان به ورطه وابستگی شدید، که درمان آن بهطبع سختتر و عوارض جسمی، روانی و اجتماعی آن نیز به مراتب بیشتر است، کشیده میشوند.
به گزارش برنا، در چند روز اخیر، رئیس پلیس مبارزه با موادمخدر، در مصاحبهای عنوان کرده بود: «نرخ شیوع مصرف موادمخدر در بانوان بیشتر از آقایان نیست اما درصد زنانی که گرفتار موادمخدر میشوند، افزایش پیدا کرده است.»
همچنین، دبیرکل ستاد مبارزه با موادمخدر با بیان اینکه بیشترین زنان مبتلا به اعتیاد در گروه سنی ۲۳ تا ۴۴ سال قرار دارند، گفت: ۴/۷ درصد جمعیت دانشجویان کشور مصرف موادمخدر دارند که این آمار در زنان و دختران دانشجو ۲/۱ درصد است.
همچنین در شیوعشناسی اخیر، ۶۶ درصد کل جمعیت کشور برای مشارکت در امر پیشگیری از اعتیاد اعلام آمادگی کردهاند و این رقم در بین زنان ۶۸ درصد است. همچنین مقاومت زنان در برابر مصرف موادمخدر 3 برابر است.
اعتیاد یکی از مهمترین معضلات اجتماعی
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، نیز با اشاره به این موضوع که اعتیاد جزو 5 اولویت کشور در مسائل اجتماعی است، اذعان کرد: یکی از ویژگیهای اعتیاد این است برای زن یا مرد تفاوتی قائل نمیشود و تمامی گروهها را مورد هدف قرار میدهد اما نکته مهم این است که تأثیرات اجتماعی به وجود آمده برای زنان و مردان معتاد کاملا متفاوت است، چون جامعه ما راحتتر با اعتیاد مردان کنار میآید.
سیدحسن موسویچلک در ادامه گفت: زنی که درگیر اعتیاد میشود، به همراه آن پذیرش اجتماعی از او کم خواهد شد و متأسفانه دیگر جایی در میان خانواده و دوستان و جامعه نخواهد داشت، در واقع میتوان گفت با ابتلای زن به مواد، ابتدا از خانواده و پس از آن از جامعه ترد میشود.
همچنین یک روانشناس افزایش مصرف موادمخدر در بین زنان را پدیدهای اجتماعی که زاییده جامعه است دانست و گفت: هر پدیده اجتماعی زاییده جامعه است و افزایش آمار اعتیاد در میان زنان ایرانی نیز مانند هر مسأله اجتماعی دیگر زاییده عوامل گوناگون فردی، خانوادگی و اجتماعی بوده و باید آن را در سطوح مختلف جامعه بررسی کرد.
یک روانشناس و پژوهشگر حوزه زنان در این باره گفت: احساس تنهایی یکی از عوامل مهم گرایش زنان به موادمخدر است. طلاق و جدایی به عنوان آسیبی اجتماعی، آثار روانی نامطلوبی روی زوجین و فرزندان آنها میگذارد. پژوهشها نشان میدهد تعداد قابلتوجهی از زنان پس از طلاق نسبت به آینده ناامید بوده و احساس اضطراب، دلتنگی و تنهایی میکنند و همین احساس برخی از آنان را به سمت مصرف دخانیات سوق میدهد.
احساس تنهایی آنچنان در گرایش به اعتیاد نقش دارد که بسیاری از روانشناسان نام دیگر اعتیاد را بیماری تنهایی میگذارند.
فهیمه شریفی، در ادامه به مبحث فقر و ارتباط مستقیم آن با اعتیاد زنان اشاره کرد و یادآور شد: دسترسینداشتن به امکانات مالی و معیشتی، احساس محرومیت حتی در جزئیترین سطوح، ناکامی و افسردگی میتواند زمینه اعتیاد برخی زنان را ایجاد کند. البته محرومیت و فقر فقط یک سوی ماجراست و عکس آن نیز به راحتی میتواند رخ دهد.
برای مثال زنانی که به واسطه برخورداری از مال و ثروت و امکانات رفاهی فراوان، فرصت بیشتری برای شرکت در مجالس و میهمانیهایی، که زمینه استعمال دخانیات در آنان فراهم است، دارند به احتمال زیاد در معرض اعتیاد به موادمخدر نیز قرار خواهند گرفت. در نتیجه در هر دو طبقه فقیر و غنی، امکان گرایش به اعتیاد به دلایل خاص خود وجود دارد و نمیتوان فقط فقر را عامل اعتیاد دانست. »
پیامدهای اعتیاد زنان
اعتیاد به مادهمخدر، نوعی رفتار اجتماعی است که تمام جامعه را دربر میگیرد و با سلامت و امنیت اجتماعی و افزایش جرم و جنایت در ارتباط است. از آنجا که اعتیاد، فرد معتاد را برده مواد میسازد، زنان و دختران معتاد، ناگزیر از زندگی مجرمانه هستند.
زن یا دختری که اعتیاد دارد، آرامآرام به درخودماندگی (اوتیسم) مبتلا میشود و در دنیای تجربههای شخصی خویش فرو میرود. ارتباطش را با واقعیت زندگی از دست میدهد و علاقهای به رویارویی با واقعیت زندگی ندارد.
اعتیاد، او را به برقراری ارتباط با دوستان، خویشان و حتی اعضای خانواده بیمیل میکند. در ابراز احساسات به دیگران، دچار اختلال شده و رفتارهایش سطحی و چهبسا رنگ بیتفاوتی به خود میگیرد. احساس مسئولیتنکردن به زندگی، امور پیرامونی و نیز وظایف فردی و اجتماعی، یکی دیگر از ویژگیهای فرد معتاد شمرده میشود.
احتمال ابتلا به انفارکتوس عضله قلب، سکته مغزی و سرطان لثه و مثانه و سرطان دهانه رحم، نارسایی تنفسی و آلودگیهای ویروسی مانند ایدز و هپاتیت با مصرف سیگار و موادمخدر در زنان افزایش مییابد.
استعمال موادمخدر، همچنین منجر به عوارض سو در دوران حاملگی و یائسگی زودهنگام میشود و احتمال ناباروری یا باروری دیرهنگام و سقط جنین را افزایش میدهد.
بهطورکلی، موادمخدر در سطح سیستمهای عصبی، فرآیندهای بیوشیمیایی انجام میدهند و بدونتزریق و استعمال مرتب، بدن فرد معتاد فعالیت طبیعی خود را از دست میدهد. در حقیقت، تمام انواعمخدر موجب نارسایی جسمی و ذهنی جنین میشوند.
برخی از آنها جان او را تهدید میکنند و امکان سقطجنین و تولد کودکان ناقص را افزایش میدهند. اگر مادر به صورت مکرر ماده اعتیادآوری را مصرف کند، جنین نیز به آن معتاد میشود و پس از تولد، عوارض اعتیاد با وی همراه خواهد بود. با بروز پدیده اعتیاد در زندگی یک زن و دغدغهمندی وی به چگونگی تأمین و مصرف مواد و نیز آغاز و پایان خماری و نشئگی، بهگونهای بسیار جنبههای فردی و جمعی خانواده تحتتاثیر قرار میگیرد و عشق مادرانه و طراوت همسرانه، از بین میرود.
کمترین پیامدی که برای اعتیاد زنان میتوان برشمرد، ازهمپاشیدگی و گسستن خانواده است.
|
