|
چالش آب در استان همدان به دهههای قبل از انقلاب اسلامی میرسد. آنزمان هم کارشناسان متوجه کمبود و خشکسالی در همدان شده بودند، اما با اینحال حداقل 6 دهه محور توسعه همدان کشاورزی بوده و اکنون نیز عملاً کشاورزی محور نخست توسعه اقتصادی استان محسوب میشود و عمده زیرساختها و برنامهریزیها بر همین اساس است با این تفاوت که حدود بیش از یک دهه است که آبیاری نوین و کشت گلخانه در اولویت برنامهریزیها در این بخش قرارگرفته است.
با این وجود، اما در جای جای استان سیبزمینی، هندوانه و بسیاری محصولات پرآببر کشت میشود و هیچ مسئول و برنامهریزی تاکنون نتوانسته مانع تغییر الگوی کشت کشاورزان بشود، اما امسال خشکسالی و نبود بارش، سبب شده تا بسیاری از کشاورزان درحال تغییر الگوی کشت خود باشند و حتی بسیاری از آنها محصولاتی مانند گندم که محصول استراتژیک استان محسوب میشود را نیز کشت نخواهند کرد.
وجود چنین دیدگاهی در بین افرادی که حدود 30 درصد از اشتغال و اقتصاد استان را در دست دارند سبب شده تا نگرانی از کمبود مواد غذایی در سال زراعی جدید به یک چالش پرمعنا تبدیل شود.
حذف کشت گندم دیم، فروش دامها توسط دامداران به دلیل از بین رفتن مراتع و کمبود نهادههای وارداتی و بسیاری اقلام دیگر مواجه شدن با کمبود بسیاری از اقلام مواد غذایی تولید داخل را رقم خواهد زد. این کمترین عواقب بیآبی و کمآبی است که درنهایت منجر به مهاجرتهای گسترده میشود.
امروز و پس از گذشت حدود 20 ماه از شیوع کرونا در سطح کشور حتی خردسالان 2ساله نیز بر زدن ماسک مداومت میکنند و همان زنان و مردان روستایی که کمترین تحصیلات را دارند با وسواسی تمام دستهای خود را با الکل ضدعفونی میکنند و بدون ماسک در جمع حاضر نمیشوند به این دلیل که نگران سلامت خود هستند. چطور شد که در کمتر از چند ماه چنین فرهنگسازی بین مردم ایجاد شد و کسی که از ماسک استفاده نمیکند مورد عتاب و خطاب قرار میگیرد؟ برای تغییر الگوی کشت توسط کشاورزان نیز باید فرهنگسازی صورت میگرفت که نگرفت. و اگر بنابر گفته مسئولان تلاش زیادی برای فرهنگسازی بین کشاورزان شده نتیجهاش چه شد؟ نتیجه کشت همان سیبزمینی و هندوانه در سالهای متمادی در استان همدان شد، بهطوری که بیش از2 دهه است که همدان یکی از قطبهای تولید سیبزمینی در کشور محسوب میشود.
اکنون بسیاری از کشاورزان به این باور رسیدهاند که دیگر نمیتوانند از همان الگوی قدیمی برای کشت محصولات استفاده کنند، اما نه با فرهنگسازی که باید توسط مسئولان صورت میگرفت، بلکه بهخاطر باوری که بهخاطر نبود بارش در ذهن آنها شکل گرفت.
سیاستهای غلط و کمکاری در برخی حوزهها ممکن است هیچگاه فرصت جبران ندهد، بنابراین اکنون تهدید بهوجود آمده برای استان همدان را به فرصت تبدیل کنیم و اجازه ندهیم منابع آب تجدیدناپذیر از بین بروند.
|
