|
ترغیب کودکان و نوجوانان به فعالیتهای خیریه میتواند تأثیر عمیقی در شکلگیری شخصیت اجتماعی و مسئولیتپذیر آنها داشته باشد.
مشارکت در فعالیتهای خیریه میتواند تأثیرات زیادی بر رشد شخصیتی و شغلی نوجوانان داشته باشد.
تربیت اجتماعی از لحظه تولد آغاز میشود، نخستین نوع یادگیری کودکان، یادگیری دیداری است. کودک محیط اطرافش و رفتار والدینش را مشاهده میکند و این مشاهدهها پایهای برای تربیت اجتماعی او میشود. وقتی مادری همراه با فرزندش در فعالیتهای اجتماعی شرکت میکند، به طور مثال در برنامههای فرهنگی یا تدریسی حضور دارد، این الگوگیری کودک را برای مشارکت در فعالیتهای اجتماعی آمادهتر میکند.
زمانی که کودک میبیند والدینش چگونه با چالشها و مسئولیتهای اجتماعی مواجه میشوند، او نیز برای پذیرش نقشهای اجتماعی آمادهتر میشود. این تجربهها به او کمک میکند تا در آینده برخورد منطقیتر و مسئولانهتری با مسائل اجتماعی داشته باشد.
آموزش همدلی از سنین پایین، کلید اصلی تشویق کودکان به فعالیتهای خیریه است. در سن 3 سالگی، کودک خودمحوری بالایی دارد و همه چیز را برای خودش میخواهد. والدین باید در این سن با قصهگویی، داستانسرایی و بازیهای نمایشی به کودک آموزش دهند که خودمحوری چه آسیبهایی میتواند به دیگران و حتی به خودش وارد کند.»
در نوجوانی نیز خودمحوری دوباره به اوج میرسد. در این دوره، والدین میتوانند با پرسشهای سقراطی و تحلیلهای منطقی به فرزندشان کمک کنند تا از این حالت خارج شده و دگرگرا شود. این دگرگرایی، زمینهساز مشارکت بیشتر در فعالیتهای خیریه و اجتماعی خواهد بود.
والدین میتوانند از همان سنین کودکی، زمینه آشنایی با فعالیتهای خیریه را برای فرزندانشان فراهم کنند.
از 3 سالگی، زمانی که کودک تمایل به مالکیت شخصی دارد، میتوان با تقویت همدلی و مشارکت در امور کوچک، او را به سمت کارهای خیریه هدایت کرد. این آموزشها بهتدریج در شخصیت کودک نهادینه میشود و او را برای انجام مسئولیتهای بزرگتر در آینده آماده میکند.
فعالیتهای خیریه نه تنها به بهبود جامعه کمک میکند، بلکه تأثیرات عمیقی بر رشد شخصیتی و موفقیت آینده کودکان دارد.
او معتقد است که کودکان از همان سالهای اولیه زندگی، از طریق فعالیتهای خیریه با مفاهیمی چون همدلی، مسئولیتپذیری و همکاری آشنا میشوند. وقتی کودکی تمرین میکند که چگونه دیگران را درک کند و آنچه دارد را با دیگران به اشتراک بگذارد، این تجربهها تأثیر مستقیم بر رشد شخصیت او میگذارند. کودکانی که از کودکی با فعالیتهای خیریه آشنا میشوند، در کارهای جمعی، رفتارهای همدلانه و مسئولیتپذیری اجتماعی بسیار موفقتر عمل میکنند.
به گزارش ایرنا، در جوامعی مثل کشورهای آسیایی یا اسلامی، خانوادهها بیشتر بر ارزشهای جمعگرایی و همدلی تأکید دارند. این کودکان در آینده در کارهای گروهی و همکاریهای مشترک موفقتر عمل میکنند. در مقابل، در فرهنگهای فردگرا که خودمحوری بیشتر است، همکاری و همدلی کمرنگتر دیده میشود. این تفاوتها در آینده شغلی افراد نیز تأثیر میگذارد.
کودکانی که از کودکی در فعالیتهای خیریه شرکت میکنند، در شغلهای آینده خود نیز بیشتر به مسئولیتپذیری، رضایت ارباب رجوع و اهداف جمعی توجه دارند
این افراد در محل کار بهجای چالشآفرینی و کارشکنی، تلاش میکنند تفاهم و همکاری ایجاد کنند. چنین ویژگیهایی نه تنها به موفقیت فردی آنها کمک میکند، بلکه به پیشرفت و توسعه سازمانی و حتی در مقیاس کلان، به رشد کشور نیز منجر میشود.
|
