|
چند وقتی است که ناوگان اتوبوسرانی همدان کمرش خم شده و انگشت اتهام به نقش تأثیرگذارش در کاهش آلودگیهوا و بار ترافیکی شهر به سمتش نشانه رفته است، به عبارتی در این ایام سختِ رکود تورمی که خرید هر اتوبوس 2 میلیارد تومان هزینه برمیدارد، گویا شهرداری تنها محکوم داستانی است که ختم به کاهش اقبال شهروندان در استفاده از حملونقل عمومی، بالابودن زمان انتظار از نرم استاندارد، کمبود تعداد اتوبوسهای استاندارد و بسیاری از موارد دیگر در حوزه حملونقل عمومی شهر همدان میشود.
رئيس سازمان مديريت حملونقل بار و مسافر شهرداری همدان در گفتوگو با همدانپیام با اشاره به اینکه در سرانه اتوبوس و خدمات ارائهشده دور از تصور نیست که گفته شود در همدان با دنیا فاصله داریم، گفت: طبق استاندارد و سرانه جمعیت به ازای هر هزار نفر یک دستگاه اتوبوس باید در شهر در نظر گرفته شود، به عبارتی در همدان با جمعیت حدود 450 تا 550 هزار نفر که ممکن است بالاتر هم باشد باید 550 دستگاه اتوبوس وجود داشته باشد اما متأسفانه این رقم به 185 دستگاه اتوبوس فعال ختم میشود.
محمد پوروخشوري با بیان اینکه در تمام دنیا سوبسید به شهرداری داده میشود که موجب نوسازی ناوگان حملونقل عمومی میشود، عنوان کرد: درحالحاضر قیمت خرید هر دستگاه اتوبوس چیزی حدود 2 میلیارد تومان است، که هزینه سنگینی برای شهرداریها را به دنبال دارد از طرفی چون توان تولید اتوبوس را در داخل کشور نداریم و به عبارتی40 تا 50 درصد قطعات وارداتی هستند شهرداریها پس از واریز پول یک سال بعد میتوانند اتوبوسها را تحویل گیرند.
وی با اشاره به اینکه دولتها طبق قانون باید بیش از 80 درصد پول اتوبوس را به شهرداری پرداخت کند، افزود: از سال 90 تا به امروز حتی یک دستگاه اتوبوس به شهرداری همدان از کانال دولتی داده نشده است و اگر خریدی هم صورت گرفته از محل بودجه شهرداری همدان میباشد.
وی افزود: متأسفانه سن ناوگان عمومی در همدان بالا است بهطوریکه سن ناوگان حملونقل عمومی نباید بیشتر 10 سال باشد اما متأسفانه درحالحاضر در همدان این رقم 7/9 سال است یعنی 3 ماه آینده ناوگان عمومی همدان به فرسودگی میرسد.
وی با اشاره به اینکه در دیدگاه عمومی مردم فکر میکنند تبعیض بین نقاط کمبرخوردار و برخی نقاط دیگر شهر از نظر تجهیز اتوبوسها وجود دارد، تشریح کرد: این قضاوت در اثر ناآگاهی مردم از برخی مسائل اتفاق میافتد بر این اساس باید گفت در سال 88 طرحی کشوری روی کارآمد که طبق اصل 44 قانون اساسی، خدماتی که مردم خودشان میتوانند راهبری میکنند به خودشان منتقل شود.
رئيس سازمان مديريت حملونقل بار و مسافر شهرداری همدان تأکید کرد: بر اساس این قانون بخشی از خطوط اتوبوسرانی همدان باید به بخش خصوصی منتقل شود و با توجه به اینکه در آئیننامه آمده بود خطوطی را واگذار کنید که درآمد داشته باشد، مسیر و ایستگاههای پرتردد شهر به بخش خصوصی واگذار شد.
پوروخشوري با بیان اینکه ندادن سهمیه 90 اتوبوسهای دولتی موجب بالا رفتن سن ناوگان عمومی شهر شد، تأکید کرد: از سال 91 تا به امروز شهرداری از بودجه خود به خرید اتوبوسهای جدید در همدان اقدام کرده است و باید پذیرفت که ظاهر و امکانات این دستگاههای جدید با اتوبوسهایی که سال 88 به بخش خصوصی واگذار شد متفاوت است و همین مسأله سبب شده شهروندان تصور کنند بین نقاط مختلف شهر تبعیض قائل شدیم درحالیکه قانون اجازه دخل و تصرف مجدد شهرداری در بخش خصوصی را برای نوسازی نمیدهد.
وی بیان کرد: آن زمان که دولت این تصمیم را به قانون تبدیل کرد، برای 10 سال بعد فکر اساسی نکرده است که آیا بخش خصوصی 2 میلیارد تومان درآمد را دارد که بتواند نوسازی کند و به خرید اتوبوسهای جدید رو آورد؟
وی با بیان اینکه 50 درصد خطوط دولتی و 50 درصد خصوصی است، تشریح کرد: هزینه یک سفر تمام شده برای اتوبوسرانی به نرخ انتهای 2 هزار تومان تمام میشود اما برای اینکه مردم توانایی استفاده از حملونقل را داشته باشند طبق قانون باید یکسوم از 2000 تومان را شهرداری یک سوم را دولت، یکسوم را مردم پرداخت کنند، این در حالی است که شهرداری سهم خود و دولت را هم میدهد و یکسوم سهم مردم را هم که 750 تومان است که کمتر میگیرد یعنی در کل یک مسیر 500 تومان میشود.
وی با بیان اینکه تعداد اتوبوس نسبت به سرانه در همدان کمتر است، افزود: حداقل زمان انتظار با درنظرگرفتن اینکه 5 دقیقه یک فرد باید مسیر پیادهروی تا رسیدن به ایستگاه اتوبوس را داشته باشد حدود 10 تا 15 دقیقه است که قبول داریم از نرم استاندارد بیشتر است.
رئيس سازمان مديريت حملونقل بار و مسافر شهرداری همدان با بیان اینکه در شهر همدان سن ناوگان حملونقل عمومی نسبت به بسیاری کلانشهرها بالاتر است، تأکید کرد: با این حال در همدان نسبت به سرانه اتوبوس با دیگر کلانشهرها در وضعیتی برابر قرار داریم، بر این اساس در سال 98، تعدا 8 دستگاه اتوبوس وارد چرخه اتوبوسرانی شهر کردیم که یکی از آنها را در نقاط کمبرخورداری چون شهرک ولیعصر، شهرک الوند، شهرک فرهنگیان در فاز یک و 2 و اسلامشهر تقسیم کردیم و درحالحاضر نیز به دنبال آن هستیم که تعدادی دیگر خریداری شود.
وی با اشاره به اینکه از 3 سال گذشته تاکنون 30 دستگاه سایهبان را به بالای 200 مورد رساندهایم، گفت: تاکنون سرمایهگذاری 5/1 میلیارد تومانی برای سایهبانهای شهر همدان هزینه شده است که میانگین برای هر یک 15 تا 16 میلیون هزینه صرف شده است.
پور وخشوري با بیان اینکه با اوراق مشارکت درصدد خرید اتوبوس هستیم و باید از ظرفیتهای قانونی استفاده کنیم، عنوان کرد: با تمام مشکلاتی که وجود داشت تمام ناوگان عمومی شهر به سیستم پرداخت الکترونیک مجهز شده است و تکنولوژی را نیز در آنها به کار بردیم بهطوریکه شهروندان با دانلود اپلیکیشن اتوبوس همدان از کافه بازار در هر لحظه میتوانند اطلاعاتی درباره اینکه از کدام ایستگاه سوار شوند و چند دقیقه انتظار برای رسیدن اتوبوس را باید متحمل شوند را کسب نمایند.
وی با بیان اینکه 65 درصد مردم همدان از کارت استفاده میکردند اما امسال این میزان به زیر 50 درصد رسیده است، گفت: روزانه هر اتوبوس در همدان بین 350 تا 400 نفر جابهجا میکند البته این آمار از روی تعداد تراکنشهایی است که با کارت بلیت انجام شده، از طرفی معتقدیم این تعداد بالاتر است زیرا متأسفانه بیشتر شهروندان از پول نقد استفاده میکنند که سبب شده نظارت مالی در اتوبوسرانی را تحت تأثیر منفی قرار دهد.
رئيس سازمان مديريت حملونقل بار و مسافر شهرداری همدان افزود: اگر میخواهیم به مردم بگوییم حملونقل عمومی را جایگزین شخصی کنند باید مشوقهایی برای ایجاد این انگیزه در آنها ایجاد شود، به طور مثال دسترسی آسان، کیفیت، کاهش زمان انتظار در ترافیک، کمتربودن هزینه استفاده از حملونقل عمومی و . . . که باید پازلوار در کنار یکدیگر چیده شود.
پوروخشوري با بیان اینکه گره ترافیک شهر همدان با پلسازی صرف حل نمیشود، عنوان کرد: به شخصه هر نوع پلسازی موافق نیستم زیرا معتقدم میتوان به جای ساخت سریالی پلها هزینهاش را صرف خرید اتوبوس با کیفیت و ارتقا خدماتدهی ناوگان حملنقل عمومی کرد تا بار ترافیکی شهر را کاهش داد اما متأسفانه در همدان اعتقاد به حملونقل عمومی بسیار ضعیف و کمرنگ است.
|
