|
ایرانیان زمانی که به دنبال مشروطه بودند تصور نمیکردند که روزی همان نهادی که برای آن اهداف عالیه همچون افزایش حضور مردم در تعیین سرنوشت خود با آزادی بیشتر و کم کردن محدودیتها تعریف کرده و به دنبال آن هستند در مواقعی به نهادی برای مقابله با مردم و سخت کردن زندگی آنها تبدیل شود.
امروز نمونههای بسیاری از اقدامات مجلس بدون در نظر گرفتن خواست عمومی و اکثریت جامعه میتوان مثال زد.
در انتخابات مجلس، همدانیها به یاد دارند که کلیپی از سخنان حاجی بابایی برای تخریب او منتشر شده بود که خطاب به همکاران خود در مجلس جملاتی به این مضمون میگفت؛ گرانیها و اقداماتی که زندگی مردم را سخت کرده کار نمایندگان است.
این کلیپ هر چند با نیت تخریب منتشر شده بود اما از واقعیتی تلخ پرده برمیداشت.
واقعیتی که امروز به خوبی برای همگان مشهود است و میتوان اعتراضها به عملکرد مجلس را به وضوح شنید.
از آسیبهای مجلس، قانون برای قانون است یعنی مجلس فقط میخواهد قانون در جامعه باشد و به اجرایی بودن قانون، نگاه مردم به آن و میزان پذیرش آن از سوی مردم توجهی ندارد.
از این قوانین که در جامعه رعایت نمیشوند و تنها برای این است که گفته شود در این زمینه قانون هم داریم، در جامعه زیاد است.
شاید مشهودترین آن قانون استفاده از تجهیزات ماهواره باشد، قانونی که خیلی هم سفت و سخت است اما امکان اجرا ندارد و تاکنون اجرا هم نشده و جامعه امکان اجرای آن را نخواهد داد.
قانونی که هزینه زیادی بر کشور و نظام تحمیل کرده و اکنون کاغذی بیش نیست.
از این نوع قوانین بسیار است و نهادهای قانونگذار دیگر هم داشتهاند هر چند در کشور تنها باید یک نهاد قانونگذار باشد.
فیلترینگ موضوعی است که مجلس با پذیرش آن با فیلترینگ همراهی کرده است و به نوعی امروز خانوادهها را مجبور به خرید فیلترشکن کرده است به طوری که اقتصاد فیلتر شکن بزرگتر از اقتصاد برخی بازارها شده است.
حالا هم نوبت عفاف و حجاب رسیده و قانونی که همه صاحبنظران در حال ایراد گرفتن از آن هستند و میگویند نظر مردم در آن لحاظ نشده است و رئیس جمهور میگوید این قانون امکان اجرا ندارد.
بدیهی است قانون برای قانون و این نوع قوانین حرکت در مخالفت با مردمسالاری خواهد بود و جایگاه مجلس را از نهادی مردمی تنزل خواهد داد.
به همین دلیل لازم است مجلس از حالت انفعالی خارج و تصمیمی در راستای بازگشت به شرایط تدوین قانون برای مردم اتخاذ کند.
|
