|
۱- یکی از مباحث روز محافل علمی و سیاسی مسائل مرتبط با اعتراضات و حوادث اخیر به ویژه در حوزه مطالبات و محتوای درخواستها و نحوه اعتراضات است.
این بررسی کمک زیادی خواهد کرد تا اگر ارادهای بر پیشگیری از تکرار این نوع حوادث باشد، بتواند با شناسائی دلایل بروز این وضعیتها از تکرار آن با اتخاذ تدابیری پیشگیری کند.
۲- اعتراضات و حوادث اخیر تفاوت بسیاری با انواع قبلی داشت و به نوعی میتوان آن را جدید و نو دانست و بین آن با نمونههای قبلی تفاوت و فرق قائل شد.
این اعتراضات بیشتر بر محور اجتماعی اما خشونت موجود در آن باورنکردنی بود و به لحاظ شعار و محتوا نیز در اکثر موارد تفاوت معنا با فرهنگ حاکم و به نوعی عریانی تهی از ادب داشت.
۳- اتفاقی که هر صاحب نظری آن را به نوعی ارزیابی کرد و به حوزهای ربط داد و تلاش کرد نظر خود را ثابت کند.
از به تنگا آمدن و پایان یافتن تمامی راهها تا تأثیر فضای مجازی تهی از فرهنگ و ادب دلایلی بود که صاحبنظران در بررسی چرایی بروز این شکل از اعتراض بیان کردند.
۴- با تمام این نظرات و تحلیلها و ارزیابیها اما هنوز دلیل بروز چنین وضعیتی در پیگیری مطالبات و اعتراض مشخص نیست.
به نظر میرسد هنوز صاحبنظران و اندیشمندان از اینکه چگونه قشر فرهیخته جامعه برای پیگیری مطالبات از شعارهای جنسی و تهی از ادب و با فاصله از فرهنگ غنی کشور استفاده میکند، متحیر هستند.
۵- در چنین شرایطی وزیر کشور که عملکرد او در این حوادث با ارزیابیهای متفاوتی همراه است و برخی تعلل وی در پیشگیری از تجمع اولیه پس از درگذشت مهسا امینی را دلیل ادامه اعتراضات و بروز حوادث خشن میدانند.
وزیر کشور با بیان اینکه نباید منابع هویتی جامعه از بین برود، گفته است؛ انسان در بیهویتی دست به هر کاری میزند.
۶- نظر وزیر کشور از ابعادی قابل تأمل است زیرا هویت ایرانی، جدای از هویت ایرانی- اسلامی، نمیپذیرد فردی با هتاکی به دنبال اعتراض باشد اما وزیر کشور توضیح نداده که چه کسانی مقصر رسیدن جامعه به این مرحله و بیهویتی کردن آن هستند؟
او همچنین نگفته که این افراد یا سازمانها از این به بعد باید چگونه رفتار کنند که افراد بیشتری بیهویت نشوند و هتاکی که مقدمه خشونت است، بیشتر از این در جامعه افزایش نیابد؟
۷-واقعیت این است که بسیاری از مسئولان نسبت به دفاع از هویت ایرانی- اسلامی بیتفاوت هستند و به عنوان نمونه حساسیتی نسبت به خروج ایرانیان از کشور به بهانههای گوناگون و زندگی و مهاجرت آنها به کشورهای دیگر به عنوان بخشی از سلب هویت از ایرانیان، ندارند.
البته این به معنی پذیرش بیهویت شدن مهاجران یا حتی معترضان نیست بلکه به این معنی است که اگر نظر وزیر کشور را هم بپذیریم باید به دنبال نواقصی بگردیم که این شرایط را ایجاد کرده است و در آن وزارت کشور هم با مدیریت نادرست سرمایههای انسانی و میدان دادن به دوقطبیسازان در مدیریتها به ویژه مدیریتهای سیاسی و ناتوانی در اجرای عدالت و صیانت از هویت ایرانی در رأس مقصران قرار خواهد گرفت.
|
