|
قسمت سوم: آیا فرزند خود را دوست دارید؟ این سؤال برای هر پدر و مادری که آگاهانه و به انتخاب خود رسالت پدر یا مادر شدن را برگزیده اند، تعجب برانگیز است، چرا که عشق ورزیدن به فرزند را امری واضح و بدیهی می پندارند. اما آیا این موضوعِ واضح و روشن، از نظر فرزندان آنها هم بدیهی به نظر می رسد؟ آیا آنها هم با همین اطمینان و قطعیت عشق و محبت والدین خود را درک و احساس می کنند؟
اغلب والدین تصور می کنند که فرزندان آنها می دانند که پدر و مادر، آنها را دوست دارند و به آنها عشق می ورزند.، غافل از این که دوست داشتن، امری درونی و قلبی است و تا زمانی که تظاهرات و نشانه های بارز آن در رفتار آنها مشاهده نشود، پیام دوست داشته شدن، توسط فرزندان درک و دریافت نمی شود. اما برای نشان دادن علاقه و محبت قلبی به کودکان، والدین چه کاری باید انجام دهند؟ چگونه می توان عشق و محبت قلبی را به بچه ها ابراز کرد؟
گری چاپمن و راسل کمپل در کتاب پنج زبان عشق کودکان، پنج روش عملی برای ابراز عشق به فرزندان معرفی کرده اند که عبارتند از: تماس فیزیکی، تأیید کلامی، هدیه دادن، وقت گذاشتن و خدمت کردن. این دو روانشناس معتقدند که یکی از وظایف والدین پر نگه داشتن مخزن عشق فرزندانشان است، چرا که اگر مخزن عشق آنها خالی بماند، یعنی نشانه های عشق و محبت را از والدین خود دریافت نکنند، ممکن است برای دریافت عشق و توجهی که به آن نیاز دارند، به روشهای ناکارآمد متوسل شده، دست به رفتارهای ناشایست بزنند.
اما بهتر است به کدام یک از این روشها عشق خود را به فرزندمان ابراز کنیم؟ چه بسیارند والدینی که برای ابراز عشق به فرزند خود، او را غرق هدیه می کنند، غافل از این که برای فرزند آنها دقایقی وقت گذراندن با پدر و مادر، بسیار ارزشمندتر از آن هدایا باشد.
بنابراین لازم است پدرها و مادرها ضمن این که به هر پنج زبان عشق، به فرزندان خود محبت می کنند، تلاش کنند زبان اصلی عشق فرزند خود را کشف کنند تا بفهمند که ابراز عشق به کدام یک از روشهای یاد شده، برای فرزند آنها مهمتر است و بیشتر موجب می شود که فرزند آنها احساس عشق و تعلق کند. در هفته های آینده در مورد هر یک از زبان های عشق و چگونگی کشف زبان اصلی عشق فرزندان بیشتر توضیح خواهم داد.
مرضیه رضائیان کیاسری
روانشناس حوزه ی پرورش کودک
|
