|
سال گذشته در چنین روزهایی که مذاکرات هستهای با آمریکا وارد مراحل حساس خود شده بود، رژیم صهیونیستی با حمایت کاخ سفید دست به تجاوز نظامی علیه کشورمان زد و در همان روز نخست تعدادی از فرماندهان و سرداران شجاع نیروهای مسلح را به شهادت رساند.
این جنگ که ۱۲روز به طول انجامید و در روزهای پایانی آن آمریکا نیز با بمباران تأسيسات هستهای کشورمان به طور مستقیم وارد شد، با ترور آغاز شده بود و صهیونیستها که همواره برای ترور رهبران و چهرههای سیاسی و نظامی تلاش و اقدام می کنند، دست به جنایتی بزرگ زدند.
البته یکی از مهمترین چالشهای نظام از اوایل انقلاب تاکنون، همین ترورهای کور و ناجوانمردانه بوده که در آن دشمنان انقلاب و عوامل داخلی آنها دست به ترور چهرههای و شخصیتهای سیاسی، نظامی، علمی و فرهنگی زدهاند.
نکته قابل تأمل اینکه به رغم انجام ترورها در موقعیتهای مختلف و تداوم آن، راهکارهای مقابله با این چالش به گونهای نبوده که چنین روند شومی را به طور کامل متوقف کند.
در جنگهای تحمیلی دوم و سوم اوج این ترورهای ناجوانمردانه را از سوی دشمن آمریکایی-صهیونیستی مشاهده کردیم که دردناکترین آن شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی بود.
این وقایع دردناک و تجارب تلخ به ما آموخت که تغییر در محافظت از شخصیتها با توجه به تغییر روشهای ترور و استفاده دشمن از فناوریهای نوین، امری ضروری است.
تحولات فناوری و دگرگونی در الگوهای خشونت سیاسی و امنیتی، باعث شده است که روشهای ترور نیز از شکلهای سنتی و قابلپیشبینی فاصله بگیرند و به سمت شیوههای پیچیدهتر حرکت کنند.
در چنین شرایطی اکتفا کردن به استفاده از الگوهای کلاسیک و سنتی حفاظت فیزیکی از شخصیتها به هیچ وجه کافی نیست و باید سازوکارهای حفاظت، متناسب با ابزارهای تهدید دشمن، تغییر کند.
در دنیای امروز تغییرات تکنولوژیک، روشهای ترور را از تقابلهای کلاسیک به سمت تکنولوژیهای نامرئی سوق داده و این زنگ خطری جدی برای نهادهای حفاظتی است؛ زیرا در اقدامات تروریستی، ترکیبی از رصد اطلاعاتی، نفوذ سایبری، استفاده از پهپادها، سلاحهای دوربرد، هماهنگی شبکهای و بهرهگیری از هوش مصنوعی وجود دارد.
در چنین شرایطی حفاظت مؤثر از شخصیتها، بیش از هر زمان دیگری نیازمند رویکرد چندلایه است؛ رویکردی که هم حفاظت فیزیکی را دربر بگیرد و هم امنیت ارتباطات، مدیریت مسیرها، تحلیل رفتار تهدید و ارزیابی مستمر مخاطرات را مد نظر قرار دهد.
از سوی دیگر، شخصیتهای سیاسی شناخته شده به دلیل دسترسی رسانهای و حجم بالای دادههای منتشرشده درباره آنان، بیش از گذشته در معرض شناسایی الگوهای رفتاری قرار دارند که این امر، وظیفه نهادهای حفاظتی را از سطح همراهی فیزیکی فراتر برده و به سمت حفاظت اطلاعاتی و پیشگیرانه سوق میدهد.
به بیان دیگر اقدامات حفاظتی باید به سمت پیش بینی و خنثی سازی پیش از تهدید سوق پیدا کند تا زمینههای انجام ترور به هر نحوی از بین برود.
بر این اساس، بازنگری در شیوههای حفاظت از شخصیتها یک ضرورت راهبردی است که باید شامل آموزش نیروهای حفاظتی، استفاده از فناوریهای نوین، هماهنگی بیش از پیش میان نهادهای اطلاعاتی و حفاظتی، کاهش افشای اطلاعات غیرضروری و طراحی پروتکلهای متناسب با سطح و نوع تهدیدها باشد تا بهتر بتوان در برابر الگوهای جدید ترور، سطح قابل قبولی از بازدارندگی و امنیت را ایجاد کرد.
|
