|
تحریمها هر چقدر بدی داشت در حوزه درآمدی دولت، دولت را بیشتر به درآمدهای داخلی وابسته کرد.
درآمدهایی مانند مالیات که در کشورهای پیشرفته، درآمد اصلی دولتها برای برنامهریزی و ارائه خدمت به مردم هستند.
تحریم دلیلی شده تا دولت با سازمان امور مالیاتی به دنبال راهکارهایی برای واقعی کردن رقم مالیات و پیشگیری از فرارهای مالیاتی و افزایش درآمدها از این محل باشد.
اذعان مسئولان دولتی بر پوشش هزینههای کارکنان دولت به ویژه حقوق با مالیات و قطع وابستگی به نفت برای این پرداختها بخشی از این تلاشها را تشکیل میدهد.
اما با تمام این اتفاقات دولت و سازمان امور مالیاتی هنوز در حل چالشهای قدیمی مالیاتستانی ناتوان نشان میدهند.
هر ساله ماههای خرداد و تیر فصل تعیین و پرداخت مالیات سالانه اصناف و دیگر گروههای شغلی آزاد تبدیل به چالشی ادامه دار در جامعه میشود. چالشی که یک سوی آن اداره مالیات و در سوی دیگر مالیات دهندگانی قرار دارند که بر مالیات وضع شده ایراد داشته و خواهان اصلاح مالیات با توجه به واقعیتهای روز اقتصاد ایران هستند.
آنچه مشخص است دولت، سازمان مالیاتی و جامعه به تکرار هر ساله این چالش عادت کردهاند و ارادهای برای نهادینه سازی فرهنگ مالیات و اقناع مالیات دهندگان درباره چگونگی تشخیص و تعیین مالیات برای آنها وجود ندارد.
این بیارادگی دلیلی شده تا مالیات دهنده احساس کند به اصطلاح پول زور میدهد و به او ظلم شده و به دنبال راههای فرار از مالیات باشد.
اصناف سال گذشته نیز معتقد بودند در شرایط رکود کنونی در تمام بازارها توان پرداخت مالیاتهای وضع شده را ندارند.
اقدام سازمان امور مالیاتی در مبنا قرار دادن عملکرد تراکنش حساب بانکی، دستگاه کارتخوان(پوز) و سامانه حساب صیادی فروشندگان و کسبه برای مالیات نارضایتی عمومی اصناف را به دنبال داشته و آنها میگویند؛ سازمان امور مالیاتی به جای آنکه سود فروشنده را مبنای محاسبات خود قرار دهد، تورم را ملاک قرار داده است و این در شرایطی است که فروشندگان در نتیجه نوسان تورمی اخیر دچار زیان شدهاند و به همان میزان که قیمت کالا و خدمات بالا رفته هزینه تامین آن هم برای فروشنده بالا رفته و به همین دلیل غالب اصناف قادر به پرداخت مالیاتهای جدید نیستند.
در کنار این مشخص نبودن خدماتی که اصناف در ازای پرداخت مالیات دریافت میکنند، موضوع دیگری است که به سردی اصناف در پرداخت مالیات تاثیر داشته است.
تاکید بر اداره کشور با مالیات بدون مشخص کردن خدماتی که مالیات دهندگان دریافت میکنند یا بیان کلی برخی خدمات عمومی نمیتواند تشویقی برای پرداخت مالیات باشد.
بلکه لازم است محل هزینه کرد درآمدهای مالیاتی به صورت شفاف برای همه مردم جامعه طرح شود.
آنچنان که مشخص است درآمدهای دولت سال به سال بیشتر به مالیات وابسته میشود به همین دلیل توجه به نهادینه سازی فرهنگ مالیات و رفع ابهامات و دستیابی به توافقات ماندگار با مالیات دهندگان و کسب رضایت آنها شرط توفیق در این فرایند است.
رعایت عدالت در دریافت مالیات و توجه بیشتر به فراریان مالیاتی و الزام آنها به پرداخت مالیات میتواند تمامی گروههای مالیاتی را به پرداخت مالیات راغب کرده و وابستگی دولت به مالیات را که به نوعی تضمین کننده مردمسالاری با پاسخگو شدن دولت در قبال مالیات دریافتی از مردم است، افزایش دهد.
|
