|
در بین تمام مشکلات اجتماعی و اقتصادی که دامنگیر جامعه امروز ایرانی است، این مشکل خزنده و بسیار خطرناک گرایش قشرهای جوان به سمتوسوی بیبند و باری و برخی باورهای غلط اخلاقی است که بنیان فرهنگ اصیل و ارزشهای دینی را تهدید میکند و سرنوشت نسلهای آینده را در معرض خطر قرار داده است.
بالاخره در گذر زمان و دستیابی انسان به تازههای علمی و اختراعات جدید، نگاه به زندگی هم عوض میشود و نوآوریهای شگفتانگیزی جایگزین اسباب اثاثیه و وسایل قدیمی میشوند که این دگرگونیها روی خلق و خوی انسانها نیز تأثیر میگذارد و شیوههای کار و زندگی را تغییر میدهند که میشود اسمش را گذار از سنتها به مدرنیته گذاشت!.
با این حال، چون انسان یک موجود ذیشعور شناخته میشود و حیات انسان نشأت گرفته از عقل و خرد و برنامه-ریزیهای هوشمندانه میباشد، بنابراین هر تصمیم و تفکر غلط و دور از ذهنی نمیتواند انتخاب درستی برای زندگی بهتر و آسایش بیشتر انسان باشد.
انسان آگاهانه و برای حفظ خود از بسیاری تهدیدهای قهری و ناخواسته، ناگزیر است برخی قیدوبندها در تصمیم-گیریها و انتخاب از بین بد و بدتر را بپذیرد، بنابراین خیلی راحت نمیتواند بر هر آنچه که موجب زحمت و خستگی او میشود، خط بطلان بکشد و راه نزدیک تر و بظاهر راحت تر را برود.
مصداق عینی و ملموس عبارت ما این است که میگوید، نابرده رنج، گنج میسر نمیشود، مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد!. یعنی اینکه هر چقدر از سنتها بگذریم و تن به بسیاری مدرنیتههای بیقید و بند بسپاریم، لازم است تا برای بقا بر انسانیت و ارزشهای اخلاقی، برخی سنتها را حفظ کنیم و آن را اساس زندگی و هویت خویش قرار دهیم.
یکی از الگوبرداریها از رویکردهای مدرنیته و سنتگریزیها در جامعه امروز که متأسفانه قشرهای جوان را طی کرده و دامن بزرگسالان را نیز آلوده است، نگاه به ازدواج و تشکیل خانواده میباشد که مخالف تمام ارزشها و باورهای فرهنگ اصیل ایرانی و همچنین مغایر با راه و رسم دینی و رضایتمندی خداوندی است. تغییر نگرش جوانها بر لازمه ازدواج که باعث اضمحلال سرمایههای انسانی در جامعه امروز میشود، نه تنها آینده و سرنوشت خود جوانها را در معرض نابودی قرار میدهد، بلکه هویت و بنیان کشور و ملت بزرگ ایرانی را دچار هرجومرج و سردرگمی میسازد و چیزی از اعتبار چند هزار ساله ایرانی باقی نمیگذارد و این مهم درخور توجه جدی دلسوزان کشور برای آسیب-شناسیهای چند لایه میباشد.
مسلماً تغییر نگرش جوانها به امر ازدواج و تشکیل خانواده و زندگی سالم از دو جنبه خاص قابل بررسی است و جوانها در این عرصه دو دسته هستند. دسته اول جوانهایی هستند که قلباً مایل به انتخاب همسر و تشکل ازدواج میباشند، اما از لازمههای آن محرومند و توانایی اقتصادی و قدرت تأمین هزینههای سنگین ازدواج و زندگی جدید را ندارند و عمرشان دارد تلف میشود .
خانواده این دسته از جوانها نیز به لحاظ مشکلات جوانهای خود دچار اضطراب و نگرانی و بیماریهای روحی و جسمی هستند که واقعاً سزاوار نیست.
دسته دوم جوانهایی هستند که ممکن بضاعت مالی هم داشته باشند، اما ازدواج را باعث گرفتاری و محدودیتهای خود میدانند، دچار ایدههای مالیخولیایی مدرنیته شدهاند و تمام ارزشهای فرهنگ صحیح ایرانی و سنتهای نجات بخش و غیرت و تعصب و عشق به خانواده و اعتبار پدر و مادر را زیر پا گذاشتهاند و در غفلت به سر میبرند.
اینان متوجه نیستند که پدر و مادرها همیشه نیستند تا جور آنان را بکشند!، خبر ندارند چند صباح دیگر که از سن و سال و دوران بیخبری جوانی فاصله بگیرند و وارد سالهای پیرانه سری بشوند،. دیگر مجال بازگشت به عقب و جبران اشتباهات خود را نخواهند داشت و عمر و سرنوشت خود را بباد فنا دادهاند. شوربختانه، پدر و مادر و خانواده این دسته غفلتزده نیز به علت راه غلط فرزندان خود دچار رنج و اندیشههای تلخی هستند که شب و روزشان را تیرهوتار میسازد و سردر گم ماندهاند که چگونه باید سرنوشت فرزندان خود را از پوچی و بیخبری نجات دهند.
دریغا که جامعه پاک و زلال ایرانی دچار چنین بلایا و افتهای ریشهسوزی است که تا دیر نشده و غدههای سرطانی گستردهتر نشده است، باید چارهای اندیشیده و بلکه بتوان آب رفته را بجوی باز گردانید.
|
