|
مشهور است که پس از بروز بحران آب در سال ۱۴۰۱ و بیآبی در شهر هزار چشمه و تبدیل شهر به شهر دبه به دستان با مدیریت نادرست آبی در آن سال، هنوز پایان بحران آبی در همدان اعلام نشده و این شهر همچنان به عنوان شهری که با بحران آب مواجه است، شناخته میشود. در این شرایط که چند مدیر استان در زمان تودیع از اقدامات خود برای خروج استان از بحران سخن گفته و به آن بالیدهاند و منت آن اقدامات را بر سر مردم نجیب استان نیز گذاشتهاند، حالا مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان همدان در گفتوگویی با توجه به شرایط کمبارشی و گرمای شدید تابستان، از افزایش مصرف غیرعادی آب در این استان خبر داده و تأکید کرده؛ «برای جلوگیری از تکرار بحران سال ۱۴۰۱، هم مدیریت منابع و هم همکاری مردم در مصرف بهینه ضروری است.»
مدیرعامل آبفای همدان در پاسخ به پرسش تسنیم درباره احتمال قطعی آب در تابستان هم گفته: «خیر، فعلا برنامهای برای قطعی آب نداریم، اما کاهش فشار آب در شبکه ضروری است.»
بختیاریفر از این فرصت استفاده کرده تا شهروندان را از ارزش واقعی آب مطلع کند و گفته: «اقتصاد آب ما واقعی نیست. یک مترمکعب آب شرب با هزینه واقعی بالای ۶۰ هزار تومان برای دولت تمام میشود، ولی بهطور متوسط با قیمت ۱۵۰۰ تومان به مردم فروخته میشود.»
این وضعیت در شرایطی است که بسیاری از صاحبنظران سیاستهای آبی کشور را نادرست میدانند و بر این باورند تا این سیاستها اصلاح نشود، تغییری در وضعیت آبی کشور رخ نخواهد داد.
محمد فاضلی، پژوهشگر برجسته حوزه حکمرانی آب در این زمینه گفته است؛ «از زیست کمآببر که حاصل خرد تاریخی-اقلیمی ایران بود به زیست پرآببر گذار کردهایم. یک مقنی در یزد میگفت باید بگردیم و ببینیم چه کسی واحد سنجش آب را از قطره به میلیارد مترمکعب تغییر داد. پیمانکار فقط به فکر لولهکشی و سدسازی و پول گرفتن است بدون توجه به تبعات آن. ترکیب سرمایهبر، کماشتغال و پرمصرفبودن آب صنایع، باعث شده توسعه صنعتی ما چندان موفق نباشد و فشار این وضعیت روی کشاورزی بیاید. برای هر یک دلاری که در ایران تولید میشود ۵۶ لیتر آب مصرف میشود؛ در آلمان فقط یک لیتر. اعداد آب در کشور ما درک نشده است؛ تنها یک رودخانه چین ۱۰ برابر کل منابع تجدیدپذیر ما آب دارد. آب ایران معادل یکشصتوپنجم آب رودخانه آمازون در برزیل است.»
با این اوصاف، همکاری مردم در مصرف بهینه و پیشگیری از قطع آب شرب اهمیت دارد، اما مشکل اصلی در تغییر نادرستی است که از فهم آب در کشور رخ داده و کشوری که باید واحد آبی آن قطره باشد، را به متر مکعب تغییر داده و این تغییر منابع آبی کشور را برای صنعت و کشاورزی پرهزینه به هدر داده است.
واضح است استان هم اگر مانند کشور میخواهد از وضعیت بحران آبی خارج شود، راهی جز درک و فهم درست از آب و فرهنگ مصرف تاریخی آن در ایران ندارد و باید تمام سیاستهای آبی استان با این درک بازتعریف و بازتنظیم شود. شاید اینگونه از بحران آب خارج شویم.
|
