|
۱- منطقی آن است که در مدیریت منابع و سرمایهها این نوع منابع و داشتهها افزایش یابد و هر چه پیشینیان جمعآوری کردهاند حراج و مصرف نشود.
این نوع مدیریت یعنی حراج هر چه در دست است و حل مشکلات روزمره، بدترین نوع مدیریت منابع و سرمایه است و حوزه مدیریتی را با فقر داشتهها مواجه خواهد کرد.
۲- توسعه منابع و سرمایه، اصلی پذیرفته شده در تمامی دستگاهها است و تمامی آنها باید برای توسعه داشتهها و افزایش آنها اقدام کنند.
اما در عمل نه تنها در این جهت حرکت نمیشود بلکه با شناسایی داشتهها اقدام به حراج آنها برای انجام امور روزمره میشود.
۳- در بهترین حالت فروش داشتهها باید با هدف تبدیل به احسن و تبدیل آنها به داشتههای جدید باشد.
موضوعی که در سرمایهگذاری و به روز بودن سبد و مطالبی از این دست قابل ارزیابی و پیگیری است.
۴- دولت مدتها است به دنبال اجرای درامد پایدار برای شهرداریها است اما این مهم کند پیش میرود و شهرداریها همچنان با فروش داشتهها امورات جاری خود را سر و سامان میدهند.
اقدامی که نه تنها به نفع شهرداری نیست بلکه به نفع شهر و شهروندان هم نبوده و در آینده فشار بر آنها را برای کسب درامد بیشتر توسط شهرداری بیشتر خواهد کرد.
۵- بی توجهی به توسعه داشتهها و حراج آنها با اقدامات نادرست مدیریتی در استان مصادیق بسیاری دارد اما وضعیت غار علیصدر و شرایطی که در آن گرفتار آمده مصداق بارز این بیتوجهی و حراج داشتهها به جای توسعه آن است.
اینکه هر جا درامدی هست باید سریع هزینه شود و سهم همه هم از آن فوری پرداخت شود، نگاهی ضد توسعه است که متأسفانه در استان ریشه زده و مدیران را به سمت دریافت سهمهای آنی به جای نگاه گسترش سهم و سرمایه برده و توسعه استان را با مانع جدی مواجه کرده است.
۶- نداشتن فعالیت برای ایجاد درآمدهای پایدار دلیلی شده تا تلاش شود درامدهای موقت تبدیل به درامدی یکباره شود و به جای نگهداری سهام در واحدهای تولیدی و گردشگری مانند گنجنامه، به عنوان نمونه مدیریت شهری به دنبال نقد کردن سهام خود برای پیشبرد امور روزمره باشد .
این نگاه از آیندهنگری فاصله دارد و فقط اکنون را می بیند و با این نگاه مدیران همواره باید دنبال شناسائی سهام و منابع برای فروش و گذران امور بدون توجه به فردا باشند، خطری که درک نخواهد شد تا فردائی بیاید که دیگر منابعی برای فروش نباشد!
۷- حراج داشتههای استان برای کسب درامد و هزینه آن برای امور جاری و نه تبدیل به احسن آن بدترین روش درامدزایی است که متأسفانه در استان و به ویژه در شهرداریها رونق فراوان دارد.
اصلاح این روندهای آسیبزا و خطرناک با توجه بیشتر به سرمایهگذاری ها و توسعه داشتهها در کنار پرهیز از نگاه هزینهای به سرمایهها و تلاش برای افزایش درامدهای استان تسریع بخش توسعه استان خواهد بود و محیطی امن برای جذب سرمایههای بخش خصوصی را فراهم خواهد کرد.
|
